Posts Tagged ‘நூல்’

மங்களம்பள்ளி பாலமுரளிகிருஷ்ணா (1930-2016) – இந்திய தேசியத்தின் இசைசின்னமாக, ஆழிசேர் இசையாக, ஊழிவரை ஒலியோடு வாழ்பவர்!

நவம்பர் 24, 2016

மங்களம்பள்ளி பாலமுரளிகிருஷ்ணா (1930-2016) – இந்திய தேசியத்தின் இசைசின்னமாக, ஆழிசேர் இசையாக, ஊழிவரை ஒலியோடு வாழ்பவர்!

dr-m-balamuralikrishna-with-r-venkatraman-and-othersபல மொழிகளில் 400-க்கும் மேற்பட்ட கர்நாடக பாடல்களுக்கு இசையும் அமைத்தவர்: சந்தியராகா (கன்னடம்), சங்கரச்சாரியா (சமஸ்கிருதம்), மாத்வாச்சாரியா (கன்னடம்), ராமானுஜாச்சாரிய (தமிழ்), தலைவனுக்கோர் தலைவி (தமிழ்) போன்ற படங்களுக்கு இசையமைத்துள்ளார். தமிழ், தெலுங்கு, கன்னடம், சமஸ்கிருதம் உள்ளிட்ட பல மொழிகளில் 400-க்கும் மேற்பட்ட கர்நாடக பாடல்களுக்கு இசையும் அமைத்துள்ளார்[1]. கே. வி. மகாதேவன், இளையராஜா, எம். எஸ். விஸ்வநாதன், சங்கர் கணேஷ் உள்ளிட்ட பல தமிழ் படங்களின் இசையமைப்பாளர்களின் இசையில் பாலமுரளி கிருஷ்ணா பாடியிருக்கிறார். அதுமட்டுமல்ல தென்னிந்தியாவில் பிரபலமாக திகழ்ந்த பல இசையமைப்பாளர்களின் இசையிலும் பாடியுள்ளார். இந்திய நாட்டின் உயரிய விருதுகளான பத்மவிபூஷண் [1991][2], பத்மபூஷண், பத்மஸ்ரீ விருதையும், இரண்டு முறை தேசிய விருது, பிரான்ஸ் நாட்டின் உயரிய விருதுகளில் ஒன்றான செவாலியே, சங்கீத கலாநிதி (1975), சங்கீத கலாசிகாமணி விருது உள்ளிட்ட பல விருதுகளை பெற்றுள்ளார்[3]. இருப்பினும் அரசால், இவர் முறைப்படி கௌரவிக்கப்படவில்லை என்று கர்நாடக வித்வான்கள் மத்தியில் கருத்துள்ளது.

s-ranganathan-pattabhiramaiyah-m-balamuralikrishna-papanasam-sivan-and-r-yagnaraman-behind-pattabhiramaiyahகர்நாடக இசையில்லை, இந்திய இசைதான்: கர்நாடக / கருநாடக இசை என்றாலே பொறுமும், உருமும், பம்மும் தமிழ்-பிரிவினைவாதிகள், திராவிடத்துவவாதிகள், இந்திய-விரோதிகள் உள்ளனர். உண்மையில், கர்நாடக சங்கீதம் மற்றும் மைசூர் உணவு வகையறாக்கள் [மைசூர் பாகு, போண்டா, ரசம் முதலியன] கர்நாடகத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் அரசில் ஆதிக்கத்தில் இருந்தபோது, ஏற்பட்டநிலையாகும். அரசை ஆண்டவர்கள், தமிழர், தெலுங்கர், கன்னடிகர் என்றுதான் இருந்தனர். அவர்கள் இலக்கியம், கலை, உணவு போன்ற எல்லாவற்றிற்கும் முக்கியத்துவம் கொடுத்தனர். அவற்றின் தரங்களை உயர்த்தி, மதிப்பீட்டுடன், சிறந்தவர்களை உருவாக்கினர். ஆனால், பாடல்கள் எல்லா மொழிகளிலும் இயற்றப்பட்டன, பாடபட்டன. அடிப்படை விசயங்கள் ஒன்றுதான். இதனால்தான், இசை, நடனம் முதலியவை எல்லோரோலும் விரும்ப, ரசிக்க, ஆராதிக்க, போற்ற முடிந்தது. பாரதி சுந்தரத் தெலுங்கினில் பாட்டிசைத்து என்றெல்லாம் பாடியது அத்தகைய ஒருமைப்பாட்டை, ஒற்றுமையைச் சுட்டிக்காட்டத்தான். மொழிவாரி மாகாணங்கள் செயற்கையாக இந்தியர்களை பிரிக்க ஆரம்பித்தது. ஆனால், மறுபடியும் இசை மூலம் அவர்கள் ஒன்றுபட ஆரம்பித்தனர். அங்கு ஜதியம் முதலியவை பார்க்கப்படவில்லை. பாலமுரளிகிருஷ்ண போன்ற கலைஞர்கள் எல்லா மொழிகளிலும் பாட முடிந்தது, விருதுகளையும் பெறமுடிந்தது.

dr-m-balamuralikrishna-with-jayalalita-cmகர்நாடக இசையில்லை, இந்திய இசைதான்: கர்நாடக / கருநாடக இசை என்றாலே பொறுமும், உருமும், பம்மும் தமிழ்-பிரிவினைவாதிகள், திராவிடத்துவவாதிகள், இந்திய-விரோதிகள் உள்ளனர். உண்மையில், கர்நாடக சங்கீதம் மற்றும் மைசூர் உணவு வகையறாக்கள் [மைசூர் பாகு, போண்டா, ரசம் முதலியன] கர்நாடகத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் அரசில் ஆதிக்கத்தில் இருந்தபோது, ஏற்பட்டநிலையாகும். அரசை ஆண்டவர்கள், தமிழர், தெலுங்கர், கன்னடிகர் என்றுதான் இருந்தனர். அவர்கள் இலக்கியம், கலை, உணவு போன்ற எல்லாவற்றிற்கும் முக்கியத்துவம் கொடுத்தனர். அவற்றின் தரங்களை உயர்த்தி, மதிப்பீட்டுடன், சிறந்தவர்களை உருவாக்கினர். ஆனால், பாடல்கள் எல்லா மொழிகளிலும் இயற்றப்பட்டன, பாடபட்டன. அடிப்படை விசயங்கள் ஒன்றுதான். இதனால்தான், இசை, நடனம் முதலியவை எல்லோரோலும் விரும்ப, ரசிக்க, ஆராதிக்க, போற்ற முடிந்தது. பாரதி சுந்தரத் தெலுங்கினில் பாட்டிசைத்து என்றெல்லாம் பாடியது அத்தகைய ஒருமைப்பாட்டை, ஒற்றுமையைச் சுட்டிக்காட்டத்தான். மொழிவாரி மாகாணங்கள் செயற்கையாக இந்தியர்களை பிரிக்க ஆரம்பித்தது. ஆனால், மறுபடியும் இசை மூலம் அவர்கள் ஒன்றுபட ஆரம்பித்தனர். அங்கு ஜதியம் முதலியவை பார்க்கப்படவில்லை. பாலமுரளிகிருஷ்ண போன்ற கலைஞர்கள் எல்லா மொழிகளிலும் பாட முடிந்தது, விருதுகளையும் பெறமுடிந்தது.

dr-m-balamuralikrishna-with-bhimsen-joshiபாலமுரளி கிருஷ்ணா பெற்றுள்ள விருதுகள்: இப்பொழுதைய நிலைப்போலில்லாமல், இவரைத் தேடி விருதுகள் வந்தன. இப்பொழுதெல்லாம், அரசியல், அந்தஸ்து, மற்ற பின்னணி, பரிந்துரைக்க ஆதிக்கத்தில் இருக்கும் வியாபாரிகள், தொழிலதிபர்கள் என்ற முறையில் தான் விருதுகள் வழங்கப்படுகின்றன.

  1. பத்மஶ்ரீ(1971).
  2. சங்கீத நாடக அகாதமி விருது, 1975.
  3. சிறந்த பின்னணிப் பாடகர் (ஆண்), 1976; வழங்கியது: இந்தியத் திரைப்பட விருதுகள் அமைப்பு.
  4. சங்கீத கலாநிதி விருது, 1978; வழங்கியது:மியூசிக் அகாதெமி, சென்னை.
  5. சிறந்ததிரைப்பட இசை இயக்குனர், 1987; வழங்கியது: இந்தியத் திரைப்பட விருதுகள் அமைப்பு.
  6. சிறந்த பின்னணிப் பாடகர் (ஆண்), 1987; வழங்கியது: கேரள மாநில திரைப்பட விருதுகள் அமைப்பு.
  7. பத்ம விபூஷண்(1991).
  8. சங்கீத கலாசிகாமணி விருது, 1991; வழங்கியது தி இந்தியன் ஃபைன் ஆர்ட்ஸ் சொசைட்டி.
  9. இசைப்பேரறிஞர் விருது, 2002.
  10. சங்கீத கலாசாரதி (2002).
  11. சிறந்தபாரம்பரிய இசைப் பாடகர், 2010; வழங்கியது: கேரள மாநில திரைப்பட விருதுகள் அமைப்பு.
  12. யுனெஸ்கோ அமைப்பு வழங்கிய மகாத்மா காந்தி வெள்ளிப் பதக்கம்.
  13. செவாலியே விருது, வழங்கியது:பிரான்ஸ்

dr-m-balamuralikrishna-a-house-of-love-a-song அதிசய ராகம்.. ஆனந்த ராகம்என்ற பாடலை உண்டாக்கியவர் பாலமுரளி கிருஷ்ணா ஆனால் பாடியது ஜேசுதாஸ்: இசையில், இசை நுணுக்கங்களில் யாருக்காவது சந்தேகம் இருந்தால், இவரைத்தான் அணுகுவது வழக்கமாக இருந்தது. சாதாரண இசைப்பிரியர்கள், சங்கீதம் கற்பவர்கள், இசை வல்லுனர்கள், பாடகர்கள் என்று பலதரப்பட்டவர்கள் இவரை அணுகி கேட்பர். கே.பாலசந்தர் அபூர்வராகங்கள் என்ற படம் எடுத்தபோது, பாடலில் இதுவரை இல்லாத ஒரு ராகம் வேண்டும் என்று ஆசைப்பட்டிருக்கிறார். அவர் எம்.எஸ்.விஸ்வநாதனிடம் சொல்ல, எம்.எஸ்.வி. தொடர்பு கொண்டது பாலமுரளி கிருஷ்ணாவை. சாதாரணமாக ஒரு ராகத்திற்கு ஐந்து ஸ்வரங்களாவது இருக்க வேண்டும். இவர் நான்கு ஸ்வரங்களை மட்டுமே கொண்ட ‘மகதி’ ராகத்தை உருவாக்கினார். அது பாடலாகவும் பிரபலமானது.  ‘அதிசய ராகம்.. ஆனந்த ராகம்’ என்ற பாடல்தான் அது[4]. ஆனால், அதை இவர் பாடாமல், ஜேசுதாஸ் பாடியது வினோதமே.

dr-m-balamuralikrishna-with-others-mile-suru-mera-tumara-anotherபல அற்புத பாடல்களைப் பாடி, இசையில், நாதத்தில், ஒலியில் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கின்றவர்: தமிழில் ‛திருவிளையாடல்’ படத்தில் இவர் பாடிய ‛ஒரு நாள் போதுமா….’, ‛கவிக்குயில்’ படத்தில் ‛‛சின்ன கண்ணன் அழைக்கிறான்…’, ‛கலைக் கோயில்’ என்ற படத்தில், ‛‛தங்கம் ரதம் வந்தது வீதியிலே…”, ‛சாது மிரண்டால்’ படத்தில் ‛‛அருள்வாயே நீ அருள்வாயே…”, ‛சுபதினம்’ படத்தில் ‛‛புத்தம் புது மேனி…”, ‛கண்மலர்’ படத்தில் ‛‛ஓதுவார் உன் பெயர் ஓதுவார்…”, ‛உயர்ந்தவர்கள்’ படத்தில் ‛‛ராமனும் நீயே கிருஷ்ணனும் நீயே…”, ‛நூல் வேலி’ படத்தில் ‛‛மவுனத்தில் விளையாடும் மனசாட்சியே….”, ‛திசைமாறிய பறவைகள்’ படத்தில் ‛‛அருட்ஜோதி தெய்வம்…”, ‛வடைமாலை’ படத்தில், ‛‛கேட்டேன் கண்ணனின் கீதோ உபதேசம்…”, ‛தெய்வத்திருமணங்கள்’ படத்தில் ‛‛தங்கம் வைரம் நவமணிகள்…”, ‛மகாசக்தி மாரியம்மன்’ படத்தில், ‛மகரந்தம் தான் ஊதும், சக்கரவர்த்தி மிருதங்கம் படத்தில், ‛‛கேட்க திகட்டாத கானம்…‛, ‛இசைப்பாடும் தென்றல்’ படத்தில் ‛‛ரகுவர நின்னோ…” போன்ற பாடல்கள் கேட்க கேட்க என்றும் திகட்டாதவை. பாலமுரளி கிருஷ்ணாவின் உடல் சென்னை, ஆர்கேவி சாலையில் உள்ள அவரது இல்லத்தில் அஞ்சலிக்காக வைக்கப்பட்டுள்ளது. அவரின் மறைவு செய்தி கேட்டு பல கர்நாடக இசை பிரபலங்கள், திரையுலகினர்… என பலரும் அவருக்கு அஞ்சலி செலுத்தியும், இரங்கலும் தெரிவித்து உள்ளனர்.

 

© வேதபிரகாஷ்

24-11-2016

ajoy-chakrabarty-and-m-balamuralikrishna-at-the-felicitation-pic-by-s-r-raghunathan

[1] தினமணி, கர்நாடக இசை மேதை பாலமுரளி கிருஷ்ணா மறைவு,  பதிவு செய்த நாள். நவம்பர். 23, 2016. 05.57. பதிவு செய்த நாள். நவம்பர். 23, 2016. 04.02.

[2] http://www.bbc.com/tamil/arts-and-culture-38062440

[3] http://www.dinamani.com/all-editions/edition-chennai/chennai/2016/nov/23/%E0%AE%87%E0%AE%9A%E0%AF%88%E0%AE%AE%E0%AF%87%E0%AE%A4%E0%AF%88-%E0%AE%AA%E0%AE%BE%E0%AE%B2%E0%AE%AE%E0%AF%81%E0%AE%B0%E0%AE%B3%E0%AE%BF-%E0%AE%95%E0%AE%BF%E0%AE%B0%E0%AF%81%E0%AE%B7%E0%AF%8D%E0%AE%A3%E0%AE%BE%E0%AE%B5%E0%AE%BF%E0%AE%A9%E0%AF%8D-%E0%AE%AE%E0%AE%B1%E0%AF%88%E0%AE%B5%E0%AF%81-2603299.html

[4] http://www.vikatan.com/cinema/tamil-cinema/news/73172-the-music-world-mourns-on-dr-m-balamuralikrishnas-sudden-demise.art?artfrm=read_please

Advertisements

பட்டுப்புடவை என்று ஏமாற்றும் துணிக்கடைகள்: “பிராண்ட்” வியாபாரத்தில் கொள்ளையெடிக்கும் வியாபாரிகள் (1)

ஒக்ரோபர் 8, 2011

பட்டுப்புடவை என்று ஏமாற்றும் துணிக்கடைகள்: “பிராண்ட்” வியாபாரத்தில் கொள்ளையெடிக்கும் வியாபாரிகள் (1)

“பிராண்ட்” வியாபாரம் செய்து கொள்ளையடிக்கும் பட்டு வியாபாரிகள்:  வஸ்த்ரகலா, சாமுத்ரிகா, விவாஹா, சுபமுஹூர்த்த, வசுந்தரா, ஜடாவு, முஹூர்த்த, நகாசு, பிரைடல் செவன், இப்படி பெயர்கள் நீளுகின்றன. நல்ல வேளை, தமிழகப் பட்டுப் புடவைகளுக்கு தமிழ் பெயர்கள் வைக்க வேண்டும் என்று யாரும் கேட்கவில்லை, எதிர்த்து போராட்டம் நடத்தவில்லை!  பெண்களின் கூட்டமோ அதிகரிக்கின்றது. ஆனால், பாவம் அவர்கள் அருகில் சென்று விலையைப் பார்க்கும்போதுதான் தெரிகிறது – ரூ 3,000/- 3,500/-, 4,000/-, 5,000/- என்று அதிகரித்துக் கொண்டே செல்கிறது! ஆகவே, சாதாரண மக்கள் பட்டுப்புடவை, அதிலும் உண்மையான வெள்ளி ஜரிகை வைத்து வாங்குவது என்பது சாத்தியமில்லை. எனவே, தலைப்பு, ஒருபக்க / சிங்கிள் பார்டர், இருபக்க / டபுள் பார்டர் என்றெல்லாம் பார்த்து ஏமாற வேண்டிய வேலையில்லை, அவசியமில்லை.  புடவை முழுக்க டிஷைன் இருக்காது.  உள்ளே மறைந்து விடும் என்பதால் மூன்றில் ஒருபகுதியில் டிஷைன் / ஜரிகை இருக்காது. ஆனால் முழுக்க உள்ளது போல புடவையை தலைப்புப் பக்கம் மட்டும் திருப்பி-திருப்பிக் காட்டுவார்கள். இழைகள் மாறியிருந்தால், விட்டிருந்தால், துருத்திக் கொண்டிருந்தால், அவையெல்லாம் “செகண்ட்ஸ்” என்று ஒப்புக்கொள்ளாமல், ஏதேதொ காரணம் காட்டி பேசுவார்கள், திசைத்திருப்புவார்கள்.

பருத்தி ஆடைகளை மறந்து பட்டிற்கு பறக்கும் இந்திய பெண்கள்: காந்தியடிகள் கதராடை வேண்டும் என்று, பருத்தியைத்தான் சர்க்காவில் நெய்ய வேண்டும் என்று சத்தியாகிரக போராட்டத்தில் அதையும் சேர்த்துக் கொண்டார். சுதேசிய இயக்கத்தின் சின்னமாக்கினார். ஆனால், இன்றோ, இந்திய கலாச்சாரம், பாரம்பரியம், நாகரிகம் என்று சொல்லிக் கொண்டு, இந்த வியாபாரிகள் அயல்நாட்டு வியாபரிகளின் லாபத்தைப் பெருக்கி வருகிறார்கள்.  இழை, இழைத்திரிப்பு, நூல், சாயம், சுத்தகரிப்பு, நூற்பு என்ற பல நிலைகளில் இந்திரமயமாக்கி, இந்திய மக்களைக் கொன்று, அயல்நாட்டு வியாபாரிகளை, தொழிற்நுட்பங்களை ஊக்குவிக்கின்றனர். டிஷைன்கள் / வடிவமைப்புகள் என்று கணினிகளை உபயோகப் படுத்தி, மக்களின் வாழ்வாதரங்களை அழிக்கின்றனர்.  ஆராய்ச்சி என்ற பெயரில், பழங்கால சிற்பங்களில் / சிலைகளில் உள்ள வடிவமைப்புகளை காப்பியடித்து, மாற்றி அவற்றை தமதென்று சொல்லி லட்சங்களை அள்ளுகின்றனர். அதனால், புடவைய வாங்கும் உழைத்து சம்பாதிக்கும் மக்கள் அதற்கும் சேர்த்து காசு கொடுக்கிறார்கள்.

ரூ 40-50 லட்சங்களில் கூட புடவைகள் விற்கப்படுகின்றன: ரூ 40-50 லட்சங்களில் கூட புடவைகள் உள்ளன என்பதை விட, அதையும் வாங்க ஆட்கள் இருக்கின்றார்கள் என்பதைப் பார்க்கும் போது, பட்டுப்புடவை வியாபாரம் நடக்கிறாதா அல்லது வேறு வியாபாரம் நடக்கிறதா என்ற சந்தேகமே வருகின்றது.  அதாவது, ரூ 1,000/- அல்லது 2,000/-ற்கே வாங்க முடியாமல் தவிக்கும் ஏழைகள், கீழ்தட்டு மத்தியத்தர குடும்பத்தினர் தவிக்கும் போது, வீடு வாங்கும் விலையில் எப்படி பட்டுப்புடவையை வாங்குகிறார்கள்? அடுத்தாத்து அம்புஜங்களும், இந்தாத்து பட்டுகளும் ஏழைகளாக, சாதாரண மக்களாகி விட்டார்கள் போலும், ஆகையால், இப்பொழுதெல்லாம் வேறு ஜாதி / சாதி மக்கள் பட்டுப்புடவைகள் வாங்க ஆரம்பித்து விட்டனர் போலும். இதற்கு அப்படி லட்சங்கள் எங்கிருந்து வருகின்றன?

நேர்மையற்ற பட்டுப்புடவை  வியாபாரம்: முன்பு போல, இப்பொழுதெல்லாம் உண்மையான பட்டுப் புடவையோ, அதிலும் ஜரிகையுள்ள பட்டுப்புடவையோ கிடைப்பதில்லை. வெள்ளி ஜரிகைக்குப் பதிலாக போலி ஜரிகையை உபயோகப்படுத்துகிறார்கள். பட்டிற்குப் பதிலாக பளப்பளபான கோரைப்புற்களின்  நார்களை சேர்த்து புடவைகளை உருவாக்குகிறார்கள். அப்பொழுதெல்லாம் “நாரப்பட்டு” என்று சொல்லியே விற்பார்கள், ஆனால், இப்பொழுது பெரிய கடைகளில் ஏசி போட்டு, லை போட்டு, குளிபானம் கொடுத்து,  சொல்லாமல் ஏமாற்றி விற்கிறார்கள். விலை அதிகரிக்க நடிகைகளை வைத்து அதிரடி விளம்பரங்களை செய்து பெண்களை ஏமாற்றப் பார்க்கிறார்கள். ரூ 500/- முதல் ரூ 5,000/- 10,000/- உயர்வாக விலைவைத்து விற்கிறார்கள். ஆயிரம் ரூபாய் புடவையை இரண்டாயியம் என்றும் விற்கிறார்கள். இதில் இடைத்தரகர்கள், கடைகளில் சாமர்த்தியமாகப் பேசி விற்கும் கடையாட்கள் என பலருக்குக் கமிஷனும் கொடுக்கப் படுகிறது.

உழவர் சந்தை போல, ஏன் நெசவாளி சந்தை இருக்கக் கூடாது? “உழவர் சந்தை” போல, ஏன் “நெசவாளி சந்தை” இருக்கக் கூடாது. ஒரு பட்டுப்புடவையை நெய்து முடிக்க ஒரு நாள், ஒரு வாரம், ஒரு மாதம் ஆகும், அதில் ஒன்றிற்கும் மேலாக பல தொழிலாளர்கள் ஈடுபடுவார்கள், இரவுப்பகலாக உழைத்து உருவாக்குவார்கள். ஆனால், அவர்களுக்கு, ஒரு புடவைக்கு ரூ 100/- முதல் 10,000/- கிடைக்கும் என்ற நிலையுள்ள போது, வியாபாரி எப்படி ரூ 500/- முதல் ரூ 20,000/- வரை லாபமடைகிறார்? முன்பு போல, வியாபாரி வீட்டிற்கே வந்து வியாபாரம் செய்தால், விலை குறையதா? பிறகு ஏன் அத்தகைய இந்திய கலாச்சார, பாரம்பரிய, நாகரிகம் மிக்க வியாபாரமுறையைக் கொன்றுவிட்டனர்?

50-100 வருடங்களுக்கு முன்பான  பட்டுப்புடவை வியாபாரம்: எனது பாட்டிக் காலத்திலிருந்து பட்டுப் புடவைகளை பெண்கள் வாங்குவதைப் பார்த்திருக்கின்றேன். பொதுவாக திருமணம், வளைகாப்பு போன்ற நிகழ்ச்சிகளுக்குத் தான் பட்டுப்புடவைகள் பிரத்யேகமாக வாங்குவார்கள்.  பட்டுப்புடவை விற்பவர் வீட்டிற்கே மூட்டையோடு வந்து, ஜமக்காளம் போட்டு அனைவரும் உட்கார, புடவைகளைப் பிரித்துக் காட்டி, பேரம் பேசி, ஒரு வழியாக வாங்கி முடிப்பார்கள். அதற்குள் புடவைகள் எல்லாவிதமான “தரநிர்ணய” சோதனைகளுக்கு உட்பட்டுவிடும். அதாவது, அனுபவம் மிக்க பெண்களே அத்தகைய சோதனைகள் செய்து முடித்து விடுவார்கள். நூல், சரிகை, தரிப்பிழைகள், கோடுகள், அழுக்கு, சாயம் பூசப்பட்டது, என அலசி பார்த்து விடுவார்கள். வியாபாரி ஒன்றும் செய்ய முடியாது. பெண்களும் அத்தகைய புடவைகளை ஒதுக்கி வைத்து விடுவார்கள். ஆனால், இப்பொழுதோ போலிப்பட்டுப் புடவையை கண்டு பிடிக்க ஒரு எந்திரத்தை வைத்துள்ளார்களாம். அதில் சோதனை செய்ய ரூ 50/- ரூபாயாம்!

வேதபிரகாஷ்

08-10-2011