Posts Tagged ‘ஜடாயு’

சுவதேசி இந்தியவியல் மாநாடு (3) – டிசம்பர் 22, 23 மற்றும் 24 தேதிகளில் நடந்த நிகழ்வுகளின் தொகுப்பு அறிக்கை – இந்து-எதிர்ப்பு மனப்பாங்கு – கலந்துரையாடல்கள் (6)

திசெம்பர் 29, 2017

சுவதேசி இந்தியவியல் மாநாடு (3) – டிசம்பர் 22, 23 மற்றும் 24 தேதிகளில் நடந்த நிகழ்வுகளின் தொகுப்பு அறிக்கைஇந்துஎதிர்ப்பு மனப்பாங்குகலந்துரையாடல்கள் (6)

SI 3 - Jatayu slide-1

ஜடாயு – கிருத்துவ மதப்பரப்பிகள் எவ்வாறு தமிழ் அடையாளத்தை கடத்தினர்?: ஜடாயுவின் பேச்சு [Jataayu (R.N. Sankara Narayanan) Evangelical Hijacking of Tamil Identity] இவ்வாறாக இருந்தது[1]: முதலில் இந்து என்றால் ஏற்படும் பயம்-வெறுப்பு-காழ்ப்பு, காலனிய சரித்திரவரைவியல் மற்றும் இனவாத தோற்ற சித்தாந்தங்களில் மூலமாக இருந்தது, பிறகு கிருஸ்துவ, இடதுசாரி மற்றும் திராவிடத்துவவாதிகளின் வெறுப்பாக வெளிப்பட்டு, அது கல்விசார்ந்த அமைப்புகளிலும் பரவியது[2], என்று ஆரம்பித்து, பிறகு, சங்க இலக்கியம் முதலியவற்றை எடுத்துக் காட்டினார்.

SI 3 - Jatayu slide-2

தமிழ் இலக்கிய பாரம்பரியம் 2300 வருடங்களுக்கு மேலாக பரந்திருக்கிறது. இது ஒரு பிராகுருத, சமஸ்கிருத மற்றும் பாலி மொழிக்கூட்டமாக இருக்கிறது. மேன்மை, ஆழம், சிறப்பு மற்றும் உயந்ர்ந்த காரணிகளுடன் இருக்கிறது.  சங்க இலக்கியம் – 300 BCE -200 CE [500 ஆண்டுகள்] காலத்தைச் சேர்ந்த பத்துப் பாட்டு, எட்டுத்தொகை, இலக்கண, கவித்துவ மற்றும் அழகியல் சார்ந்தநூல்கள் – தொல்காப்பியம் முதல் நன்னூல் வரை., ஐம்பெருங்காப்பியங்கள், தமிழ்-வேதம் – பன்னிரு திருமறைகள் மற்றும் நாலாயிர திவ்யப்பிரபந்தம், பிற்கால இலக்கியம் பாரதி வரை, இவையெல்லாம் அகில-இந்திய ஒருத்துவத்துடன் இளைந்துள்ளது, சமஸ்கிருத இலக்கியங்களைப் போல, இவை பிரபலமாக இல்லாமல் இருப்பதால், அதற்காக ஆவண செய்யவேண்டியுள்ளது. – இப்படி தெரிந்த விசயங்களைத் தொகுத்து கூறினார்.

SI 3 - Jatayu slide-3

திராவிடத்துவத்தால் ஏற்பட்டுள்ள தீமைகள்: என்று கீழ்கண்டவற்றை எடுத்துக் காட்டினார்: திராவிட இயக்கத்தின் இருதலைக்கொள்ளி சமாச்சாரங்களாக உள்ளவை:

  1. ஆரிய-திராவிடக் கட்டுக்கதைகள் மற்றும் மொழியியல் திரிபுவாதங்களினின்று உருவானவை.
  2. இனவெறி மற்றும் பிராமண-எதிர்ப்பு போக்குலிருந்து, இந்து-விரோத, தேச-விரோதமாக மாறுகின்றது.
  3. ஒப்புக்கொள்ளமுடியாத—ஏற்றுக் கொள்ளமுடியாத, இந்த இரண்டு காரணிகளின் மீது ஆதாரமாக இருப்பது –
    1. நாத்திகவாதம், சமூக-சமத்துவம், சமத்துவ-சமத்துவம் மற்றும் விஞ்ஞானமுறைப்படி அணுகும் பாவம்.
    2. தமிழ் மேன்மை, தென்னிந்திய, திராவிட, மண்ணின் கலாச்சாரம், அவை வடகத்திய-ஆரியத்திற்கு மாறுபட்டதாக இருக்கிறது என்று காட்டிக் கொள்ளும் போக்கு.
  4. தமிழ் கலாச்சாரம் மற்றும் இலக்கியம் முழுவதுமாக இந்திய மற்றும் இந்து கொள்கைகளால் பெரிய கோவில்களால் தமிழகம் நிரம்பியிருப்பது, முதலியவற்றை எதிர்கொள்ள மறுப்பது.
  5. இதை எதிர்ப்பதற்கு, கீழ்கண்ட முறைகள் கையாளப் படுகின்றன:
    1. கோவில் கலாச்சாரத்தை இழிபுப் படுத்துவது, மூடநம்பிக்கைகள்- பிரமாண ஆதிக்கங்களுடன் இணைப்பது,
    2. தமிழ் இலக்கியத்தை மோசமாக திரித்து விளக்கம் அளிப்பது.
  6. அறிவுஜீவித்தனம் அற்ற, பிரபலமான இயக்கமாக இருப்பது – ஆனால், ஏற்கெனவே வெற்றிக் கொண்டு, அதிக பாதிப்பையும் ஏற்படுத்தியுள்ள நிலை.

Murukan in Indus script-1 IM-2

சரித்திர ஆதாரங்கள் இல்லாத ஒரு வரி சுருக்கமான[abstract] பேச்சு: பிறகு இந்த எல்லா இலக்கியங்களிலும் தமிழக கலாச்சாரம், நாகரிகம், பண்பாடு, பாரம்பரியம் மற்றும் நாகரிகம், இந்திய-பாரத கலாச்சாரம், நாகரிகம், பண்பாடு, பாரம்பரியம் மற்றும் நாகரிக காரணிகளுடன், கூறுகளுடன், வேர்களுடன், பின்னிப் பிணைந்துள்ளன என்று சொன்னார். ஆனால் இவையெல்லாம் பட்டியிலப்பட்ட ஒரு வரி சுருக்கமாக, வெற்றுப்பேச்சாக [abstract], ஆதாரங்கள் இல்லாமலிருப்பதனால், கேட்பவருக்கு, ஏதோ சொற்பொழிவு, உபன்யாசம் செய்வது போன்ற நிலையிருந்தது. பேச்சாளர், தமது நிலைக்கேற்றப்படி, குறிப்பிட்ட ஆதாரங்களை படங்களுடம் கொடுத்து விவரித்திருக்கலாம். ஐராவதம் மஹாதேவன் போன்றோர், சிந்து சமவெளி நாகரிகம் திராவிடம் தான், அந்த சித்திர-எழுத்துகள் கூட தமிழ் மொழியாக இருக்கிறது[3] [இரு மீன், ….அறுமீன்……..கார்த்திகைப்பெண்டிரைக் குறிப்பது[4]] என்று எடுத்துக் காட்டியது[5], இந்திய வரலாற்றுப் பேரவை போன்றவற்றில் ஏற்றுக் கொள்ளப் பட்டுள்ளது. இது ஒரு உதாரணம் தான், இஅதைப் போல பலவுள்ளன. ஆகவே, அவற்றை மறுக்காமல், உள்ளவற்றைவே தொகுத்துக் கூறுவதால், என்ன பலம் என்று தெரியவில்லை. சித்தாந்த எதிரிகளை நேரிடையாக எதிர்கொள்ள வேண்டும், தனியாக மாநாடு நடத்தி, ஆய்வுகட்டுரைகள் படித்தால், அது பலனுள்ளதாக இருக்குமா என்று தெரியவில்லை. அதாவது, அவை எதிர்-சித்தாந்திகளை சென்றடையுமா, அவற்றை அவர்கள் பெரிதாக எடுத்துக் கொள்வார்களா அல்லது கண்டுகொள்ளாமல் இருந்தால், மறந்து-மறைந்து விடுமா போன்ற கேள்விகள் எழுகின்றன. பூர்வபக்ஷம் / உத்தரபக்ஷம் என்றாலும், வாத-விவாதங்கள் நேரிடையாக நடத்தப்படுபவை ஆகும். இனி இதன் பின்னணியை அலசுவோம்.

Murukan in Indus script-1 IM

இந்து-எதிர்ப்பு திராவிடத்துவத்தை ஊக்குவித்து வளர்த்தது பார்ப்பனர்-அல்லாத உயர்ஜஅதி இந்துக்கள் தான்: பிராமணர்-அல்லாத இயக்கம் மற்றும் பார்ப்பன-எதிர்ப்பு காலத்திலிருந்து, பிராமணர்களை வெளிப்படையாகத் தாக்கும் காலம் வரை, மற்ற பிராமணர்-அல்லாத ஜாதியினர் அவற்றை எதிர்த்தது குறைவாகவே இருந்தது. மற்ற உயர்ஜாதியினர் அரசு, அரசியல் முதலியவற்றில் ஆதிக்கம் பெற, அதை உபயோகிதித்தால், அதன் பலன்களை அனுபவிக்கும் நிலையில் எதிர்க்க விரும்பவில்லை. அண்ணா திவிடநாடு கோரிக்கையை விடுத்து, பெரியார் காலமான பிறகு, தேசிய அரசியலில், திராவிடக் கட்சிகள் கவனத்தைச் செல்லுத்தியபோது, தீவிரமான கொள்கைகள் நீர்க்கப்பட்டன. எம்ஜிஆர் மற்றும் ஜெயலலிதா பதவிக்கு வந்த பிறகு, பார்ப்பன-எதிர்ப்புவாதம், குறைந்த்து, ஆனால், சித்தாந்த ரீதியில் உபயோகப்படுத்தப் பட்டது. ஜாதிய அரசியல், தொழிற்துறை, வியாபாரம் போன்றவற்றில், பார்ப்பனர்-அல்லாத உயர்ஜாதியினர், முன்னேறி லாபங்களை அள்ளி, சுகபோகங்களை அனுபவிக்க ஆரம்பித்தபோது, மற்ற ஜாதியினரும் தங்களது பங்கைக் கேட்க ஆரம்பித்தனர். அந்நிலையில் உருவான, உருவெடித்த பார்ப்பன-எதிர்ப்பு, போலித்தனமானது என்பது, அவர்களுக்கேத் தெரியும். ஆரியக் கட்சிகளுடன், திமுக-அதிமுக மாறி-மாறி கூட்டணி வைத்துக் கொண்டு, அதிகாரத்தை அனுபவித்த போது, திராவிட பலனாளிகள், ஆரிய-திராவிட சித்தாந்தங்களை பேசவில்லை. கருணாநிதியும் தனது பாப்பாத்தி, ஆரிய அம்மையார் போன்ற வசவுகளை, தோல்விகளைக் கண்டபோது உபயோகித்தார். ஆனால், அதற்குள் அவர்களது குடும்பத்திற்குள்ளேயே, பார்ப்பன மறுமகள்கள் நுழைந்து விட்டனர்.

© வேதபிரகாஷ்

28-12-2017.

Indus script Tamil - Asko Parpola

[1]  மாநாட்டின் கட்டுரை சுருக்கத் தொகுப்பின் மீது ஆதாரமானது – https://www2.eventsxd.com/event/4666/swadeshiindology3tamilnaduthelandofdharma/sessions

[2] Anti-Hindu sentiment can be noticed across the various spheres of public life in Tamil Nadu. Contempt, hatred and prejudice towards Hindu beliefs, values, deities, Vedas, Sanskrit etc can be seen everywhere. In television discussions, films, print media, party meetings and academic seminars, it is very normal to see Hindu bashing as a recurrent feature today. It is very common to see depictions of Hinduism which are very vulgar and outright insulting. For many politicians, to talk ill about Hindu beliefs in a vulgar and insulting way has become a habit. Often, practising Hindus feel hurt by the media and political discussions which look down upon their customs and adhyatmic practices. Beneath this negative attitude towards Hindu beliefs and practices, and devout Hindus, a deep fear of the resurgence of dharmic culture and civilization can be located and this is nothing but Hinduphobia. The roots of Hinduphobia may be traced to the colonial and missionary historiographical and ethnographic constructions. An interlocked network of Christian missionaries, leftists and Dravidianists are reproducing and perpetuating this contempt for Hinduism through academia and media and Hinduphobia could be located at the root of this phenomenon. Hinduphobia needs to be understood in terms of its multiple dimensions, patterns and sources so as to tackle it. A deeper understanding of this phenomenon would pave the way for a dharmic cultural and civilizational resurgence in India especially in Tamil Nadu, the land of Azhwars and Nayanmars. In this panel, the speakers will try to discuss the dimensions and manifestations of Hinduphobia in different domains of social cultural and political life. It will also explore the social, ideological and political background of the agents spreading negative images about Hindu beliefs and practices and their interlocking networks. The speakers will also try to identify the attempts to counter the narratives of Hinduphobia. Hindu Dvesham in EVR’s Writings Speeches and Demonstrations (ஈவெராவின் பேச்சு மற்றும் எழுத்துக்களில் ஹிந்து துவேஷம்).

[3] Mahadevan, Iravatham. “Murukan in the Indus script.” Journal of the Institute of Asian Studies 16.2 (1999): pp.21-39.

[4]  வேடிக்கை என்னவென்றால், இதை கனகராஜ் ஈஸ்வரன் குறிப்பிட்டு, சிந்துவெளி நாகரிகம் முதலியவை எல்லாமே தமிழர் கலாச்சாரம் தான் என்று பெருமையாக சொல்லிக் கொண்டார்.

[5] Mahadevan, Iravatham. “A note on Muruku sign of the Indus script.” Intenational Journal of Dravidian Linguistics, Vol.XXXV, No.2, June 2006, pp.175-177.

 

Advertisements