Archive for the ‘மலேசிய தமிழர்கள்’ Category

மலேசிய தமிழக ஆட்சியாளர்களின் சந்திப்பு!

ஜனவரி 24, 2010

மலேசிய தமிழக ஆட்சியாளர்களின் சந்திப்பு!

© வேதபிரகாஷ்

தமிழகத்தமிழ் பத்திரிக்கைகளின் மௌனம்: மலேசிய பிரதமர் விஜயத்தைப் பற்றி தமிழகப் பத்திரிக்கைகள் மௌனம் சாதிக்கின்றன எனலாம். ஆங்கில பத்திரிக்கைகள் ஓரளவு செய்திகளைக் கொடுத்துள்ளன. மலேசிய பத்திரிக்கைகளோ ரசாக்கின் விஜயத்தைப் புகழ்ந்து தள்ளியுள்ளன.

மலேசிய மந்திரி வீரமணியை சந்திப்பது!

மலேசிய மந்திரி வீரமணியை சந்திப்பது!

சென்னை பெரியார் திடலுக்கு வருகை தந்த மலேசிய வெளியுறவுத் துறை இணை அமைச்சர் எச்.இ.ஏ. கோகிலன்பிள்ளை, சிவகடாட்சம் ஆகியோருக்கு தமிழர் தலைவர் சால்வை அணிவித்து வரவேற்றார். இயக்க வெளியீடுகளை வழங்கினார் தமிழர் தலைவர். (23.1.2010).

பெரியார் அருங்காட்சியகத்தில் மலேசிய பிரமுகர்கள் (23.1.2010)

திராவிட கழக அருங்காட்சியகத்தில் மலேசிய பிரமுகர்கள் (23.1.2010)

தமிழர் தலைவரை மலேசிய நாட்டு அமைச்சர் சந்தித்தார் பெரியார் சமாதியில் / நினைவிடத்தில் மரியாதை!

பெரியார் சமாதியில் மலேசிய அமைச்சர் மரியாதை (23.1.2010)

பெரியார் சமாதியில் மலேசிய அமைச்சர் மரியாதை (23.1.2010)

பெரியார் சமாதியில் மலேசிய அமைச்சர் மரியாதை: சென்னை, ஜன. 24, 2009: சென்னை பெரியார் திட-லுக்கு 23.1.2010 அன்று காலை மலேசியாவினுடைய வெளியுறவுத் துறை இணை அமைச்-சர் ஹெச்.ஈ.ஏ. கோகிலன் பிள்ளை வருகை தந்தார். அவருடன் சிவகடாட்சம் தேவநந்தன், கனகராஜன், ஜகராவ், சர்மா ஆகியோர் வருகை தந்தனர். பெரியார் திடலுக்கு வந்த அமைச்சர் மற்றும் விருந்தினர்களுக்கு திராவிடர் கழக தலைவர் கி.வீரமணி பொன்னாடை அணிவித்து அன்போடு வரவேற்று இயக்க நூல்களை அன்பளிப்பாக வழங்கினார். அனைவருக்கும் தேநீர் விருந்து அளிக்கப்பட்டது. பின்னர் அமைச்சர் மற்றும் பிரமுகர்கள் பெரியார் அருங்காட்சியகம், மற்றும் பெரியார் திடல் வளாகத்தை சுற்றி பார்த்து வியந்து பாராட்டினர்.  நிறைவாக தந்தை பெரியார் நினைவிடம் சென்று அமைச்சர் மற்றும் முக்கிய பிரமுகர்கள் மரியாதை செலுத்தினர். தலைமை நிலையச் செயலாளர் வீ.அன்புராஜ், பெரியார் மணியம்மை பல்கலைக்கழக இணைவேந்தர் வீகெயென் கண்ணப்பன் ஆகியோர் மலேசிய அமைச்சர் கோகிலன் பிள்ளைக்கு பொன்னாடை அணிவித்தனர். இந்நிகழ்ச்சியில் வரியியல் வல்லுநர் ச. ராசரத்தினம், பெரியார் மணியம்மை பல்கலைக்கழக துணைவேந்தர் நல். ராமச்சந்திரன், வழக்கறிஞர் தியாகராசன், ப.சீதாராமன், க. சரவணன் ஆகியோர் பங்கேற்றனர்.

ஆங்கிலப் பத்திரிக்கைகளிலிருந்து பெறும் விஷயங்கள்[1]: மலேசிய பிரதமர் முஹம்மது நஜிப் துன் அப்துல் ரசாக் தமது குழுவோடு தமிழ் செம்மொழி மாநாட்டிற்கு விஜயம் செய்யவேண்டும் என்று தமிழக முதன்மந்திரி கருணாநிதி 22-01-2010 வெள்ளி அன்று சந்தித்தபோது கேட்டுக் கொண்டுள்ளார். அதேமாதிரி தமிழகத்தில் முதலீடு செய்ய உள்ள சாத்தியக்கூறுகளைப் பார்க்க சொன்னார்.

Najib meets with Karunanidhi (left) in Chennai yesterday. — Bernama pic

மலேசியா-தமிழகம் இவற்றிற்கிடையேயுள்ள பழமையான தொடர்பைக் குறிப்பிட்டு, ரசாக்கின் வரவு உறவை பலப்படுத்தும் என்று குறிப்பிட்டார். தமிழகத்தில் சுற்றுலா மற்றும் மருத்துவ வசதிகள் சிறப்பாக உள்ளமையால், மலேசிய பல்கலைக்கழகங்கள் இங்குள்ளவற்றுடன் ஒப்பந்தங்கள் செய்துகொள்ள முன்வரவேண்டும் என்றும் கூறினார்.

கருணாநிதி மலேசிய ஆட்சியாளர்களுடன் பேச்சு

கருணாநிதி மலேசிய ஆட்சியாளர்களுடன் பேச்சு

முதலமைச்சர் கலைஞர் அவர்கள், சென்னை பார்க் ஷரட்டன் ஓட்டலில் மலேசியப் பிரதமர் ஒய்.ஏ.பி. டத்தோ முகம்மது நஜீப் துன் அப்துல் ரசாக் அவர்களை சந்தித்துப் பேசினார். உடன், துணை முதலமைச்சர் மு.க. ஸ்டாலின், தலைமைச் செயலாளர் கே.எஸ். சிறீபதி, நிதித்துறை முதன்மைச் செயலாளர் கு. ஞானதேசிகன், தொழில்துறை முதன்மைச் செயலாளர் ராஜீவ் ரஞ்சன் ஆகியோர் உள்ளனர் (சென்னை, 22.1.2010).

ரசாக் தமது மந்திரிகளை அறிமுகப்படுத்தி, இந்தியாவம்சாவளி மக்களை கவனித்துக் கொள்ளத் தனித்தனியாகக் குழுக்கள் உள்ளன என்றார். தமிழ் பள்ளிக்கூடங்கள் அங்கிருப்பதாகவும், அதற்கு நிதி தேவையான அளவிற்கு பகிர்ந்தளிப்பதாகவும் குறிப்பிட்டார். மாநாட்டிற்கு ஒரு குழுமத்தை அனுப்பிவப்பதாக வாக்களித்தார்.

மலேசிய பத்திரிக்கைகள் சொல்வது[2]: சரித்திர முக்கியத்துவம் வாய்ந்த தனது சென்னை விஜயத்தைப் பற்றி, ரசாக் இவ்வாறு குறிப்பிட்டுள்ளார், “எனது பயணம் சென்னையில் முடிந்தது தற்செயலானதல்ல, ஆனால் திட்டமிட்டபடிதான் சென்றேன். ஏனெனில் 85% மலேசிய மக்கள் தமிழகத்திலிருந்துதான் தமது மூலங்களைப் பெற்றுள்ளார்கள். அகையால் மலேசியா வளர்ந்ததற்கு அவர்களுடைய பங்களிப்பை நினைவு கூரவே அங்குசென்றேன்.  நாட்டுவளர்ச்சிற்கு பாடுபட்டவர்கள் யாராக இருந்தாலும் இனவேறுபாடு இல்லாமல் மதிக்கப்படவேண்டும் என்று கலந்துகொண்ட ஒரு விருந்தில் பேசினார். கடந்த 52 வருடங்களில் சென்னைக்கு எந்த மலேசிய பிரதமரும் வந்ததில்லை, நான்தான் முதன்முதலில் வந்துள்ளேன். மலேசிய இந்தியர்களின் பிரச்சினைகள் தீர்க்கப்படும் என்றார்.

“கடந்த காலத்தில் மலேசிய அரசாங்கத்தின் மீது மலேசிய இந்தியர்களுக்கு கொஞ்சம் திருப்தியில்லை என்று கூறுவதைக் கேட்கிறேன். ஆனால் அவர்களுக்கு நாங்கள் நிறைய செய்யப்போகிறோம்.” தற்புகழ்சி பேச தான் இந்தியாவிற்கு செல்லவில்லை, ஆனால் இந்திய அரசாங்கம் மற்றும் மக்களை இணைக்கவே சென்றதாகக் கூறினார். .தன்னை தில்லி மற்றும் சென்னையில் அமோகமாக வரவேற்க்கப்பட்டதாகக் குறிப்பிட்டார்.  தன்னை வரவேற்க சுவரொட்டிகள், வளைவுகள் முதலியனவற்றைப் பார்த்து, “யார் வைத்திருப்பார்கள் என்று வியந்தேன். இருப்பினும் நான் ஏதோ இங்கு தேர்தலுக்குத்தான் நிற்கிறேன் என்பதுபோலத் தோன்றுகிறது”, என்றார்[3].

தான் அவ்வாறு அங்கு நான்கு நாட்கள் இருந்தபோது, சில இந்தியாவில் இருந்த மலேசியர்கள் மலேசிய அரசாங்கத்திற்கு எதிராக செய்த அவதூறு பிரச்சாரத்தை யாரும் நம்பவில்லை என்றும் கூறினார். அதுமட்டுமல்ல, தான் கருணாஇதி மற்றும் இந்திய ஹிந்து தேசிய கட்சியைச் சேர்ந்த, இந்திய பாராளுமன்ற எதிர்கட்சி தலைவர் சூஸ்மா சுவராஜ் போன்றவர்களைச் சந்தித்தபோதுகூட அவர்கள் அதனை நம்பவில்லை என்று தெரிந்து கொண்டேன். ஆகவே, உனது தோலின் நிறம் என்ன என்பது பற்றியெல்லாம் கவலை இல்லை, உனது வீடு மலேசியா என்பதுதான் முக்கியம்” என்றார்.

It’s a deal: Najib witnessing the exchange of documents between Malaysia Film Producers Association deputy president Datin Paduka Suhaimi Baba and Kamal at the MoU signing ceremony in Chennai on Friday. Looking on is International Trade and Industry Minister Datuk Mustapa Mohamed

சினிமா, ஏனிமேஷன் முதலியவற்றிற்கு கொடுக்கப்படும் முக்கியத்துவங்கள்: ரசாக்கின் முன்னிலையில் வெள்ளியன்று கமல்ஹஸ்ஸன் மற்றும் தடின் படுக சுஹைமி பாபா, மலேசிய சினிமா உற்பத்தியாளர்கள் சங்கத்தின் உபத்தலைவர் (Datin Paduka Suhaimi Baba) இடையே நடந்த ஒப்பந்தம் ஆச்சரியமாக உள்ளது[4]. தென்னிந்திய உல்லாச கமிட்டியின் தரப்பில் கமல் ஹஸ்ஸன் 13 ஒப்பந்தங்களில் கையெழுத்திட்டுள்ளார்[5]. இதெல்லாம் சாதாரண மக்களுக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை, ஏனனில் இதனால் அரிசி, பருப்பு, சர்க்கரை விலைகள் முறைந்துவிடுமா என்று தமிழர்களுக்கு / இந்தியர்களுக்குப் புரியவில்லை! அதே மாதிரி மலேசிய மக்களுக்கு, குறிப்பாக இந்திய வம்சாவளியினருக்கு இதனால் பிரச்சினைகள் தீர்ந்துவிடுமா என்று தெரியவில்லை!

ஹோட்டல்களில் கையெத்தான மலேசிய-இந்திய வியாபார ஒப்பந்தங்கள்[6]: இவ்விருநாடுகளிடையே ரூ. 500 பில்லியன் [US$10bil (RM33bil) in 2008] வியாபாரம் உள்ளது. மலேசிய கம்பெனிகள் இந்தியாவிலிருந்து பெர்ம்பாலும் விவசாயப் பொருட்களை வாங்குகின்றன. இந்திய கம்பெனிகள் மலேசியாவிலிருந்து எரிபொருள், பாம் ஆயில் மூலங்கள், மின்னணு பொருட்கள் முதலியவற்றை வாங்கின்றன. மலேசிய-இந்திய கம்பெனிகளுக்குள் வியாபார ஒப்பந்தங்கள் கையெழுத்தான விவரங்களும் கொடுக்கப்படுகின்றன:

Indian Companies Malaysian Companies
FICCI’s Entertainment Committee-South Multimedia Development Corporation of Malaysia (MDec)
An Indian biotechnology company Melaka Biotech Holdings Sdn Bhd has teamed up to kick-start the development and commercialisation of bio-therapeutic medical products.
SapuraCrest Petroleum Bhd,
PLUS Expressways Bhd.
Malaysian Biotechnology Corp
Jet Airways Malaysia Airlines (MAS)/GMR Group partnership
Rocking Pixels Inc, a technology company that has developed motion capture technology for 3D. The Red Snapper (M) Sdn Bhd (TRS)
India’s GMR and MAS MAS Aerospace Engineering (MAE), have a joint venture to set up an MRO (maintenance, repair and overhaul) centre in Hyderabad.

© வேதபிரகாஷ்

24-01-2010


[1] இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ், டைம்ஸ் ஆஃப் இந்தியா முதலியன.

http://www.deccanherald.com/content/48373/malaysia-may-quit-coffee-club.html

[2] P. Vijian, Najib Visits Chennai To Thank Malaysian Indians For Nation-Building, January 23, 2010 18:48 PM

http://www.bernama.com/bernama/v5/newsgeneral.php?id=470615

[3] M. Veerapaandiyan, Najib proud to visit Tamil heartland, Sunday January 24, 2010, for more details, see at:

http://thestar.com.my/news/story.asp?file=/2010/1/24/nation/5535925&sec=nation

[4] http://thestar.com.my/news/story.asp?file=/2010/1/24/nation/5536206&sec=nation

[5] He signed for the FICCI’s Entertainment Committee-South in its arrangement with the Multimedia Development Corporation of Malaysia (MDec) represented by its CEO Datuk Badlisham Ghazali.

[6] B. K. Sidhu, Smallish Perak company aims high in animation business, Saturday January 23, 2010 for more details, see at:

http://biz.thestar.com.my/news/story.asp?file=/2010/1/23/business/5530252&sec=business.

Advertisements

40 ஆயிரம் இந்தியர்களை காணவில்லை : மலேசிய பிரதமர் நஜீப் ரசாக் தகவல்!

ஜனவரி 13, 2010
40 ஆயிரம் இந்தியர்களை காணவில்லை : மலேசிய பிரதமர் நஜீப் ரசாக் தகவல்
ஜனவரி 13,2010,00:00  IST

http://www.dinamalar.com/fpnnewsdetail.asp?news_id=6261

Front page news and headlines todayபுத்ரஜெயா : மலேசியாவில் 40 ஆயிரம் இந்தியர்களை காணவில்லை, என அந்நாட்டு பிரதமர் முகமது நஜீப் துன் ரசாக் தெரிவித்துள்ளார்.மலேசிய பிரதமர் ரசாக், மூன்று நாள் பயணமாக அடுத்த வாரம் டில்லி செல்கிறார்.

இது குறித்து, அவர் நிருபர்களிடம் கூறியதாவது:மலேசியாவுக்கு சுற்றுலா விசாவை பயன்படுத்தி, வருகை தந்த 40 ஆயிரம் இந்தியர்களை காணவில்லை. அவர்களில் பலர் தோட்டங்களிலோ, ஓட்டல்களிலோ வேலை செய்து கொண்டிருக்கலாம். நல்ல வேளையாக அவர்கள் யாரும் பயங்கரவாதிகள் அல்ல. பெரும்பாலோர் மீண்டும் தாயகம் திரும்பி இருக்கலாம். சுற்றுலா விசாவில் வந்து காணாமல் போனவர்களில் பெரும்பாலோர் தமிழகத்தை சேர்ந்தவர்கள். இந்தியாவிலிருந்து மலேசியாவுக்கு எவ்வளவு பேர் வேண்டுமானாலும் சுற்றுலா பயணிகளாக வருவதை வரவேற்கிறோம்.

சென்னை வழியாக வருபவர்களால் தான் பிரச்னை ஏற்படுகிறது: இந்தியாவிலிருந்து டில்லி, மும்பை பெங்களூர் வழியாக வருபவர்களால் எந்த பிரச்னையும் இல்லை. சென்னை வழியாக வருபவர்களால் தான் பிரச்னை ஏற்படுகிறது. இவர்கள் முறையான விசாவில் மலேசியா வருவதில்லை. சுற்றுலா விசாவில் வந்து நீண்ட காலம் தங்கி விடுகின்றனர்.மலேசியா சுதந்திர நாடு. இங்கு முடிவெட்டும் தொழில் செய்யவோ, கோவில் பூசாரியாக பணிபுரியவோ இந்தியர்களுக்கு எந்த தடையும் விதிக்கப்படவில்லை.தெற்காசியாவில் பொதுவான கரன்சி முறையை பயன்படுத்தும் திட்டத்தை ஆதரிக்கிறோம். ஆனால், இது குறித்து நாங்கள் இதுவரை எந்த நடவடிக்கையும் எடுக்கவில்லை.இவ்வாறு ரசாக் கூறினார்.

விமர்சனம்:

முடிவெட்டும் தொழில் செய்யவோ, கோவில் பூசாரியாக பணிபுரியவோ இந்தியர்களுக்கு எந்த தடையும் விதிக்கப்படவில்லை: இதென்ன, வேடிக்கையாக இருக்கிறதே? ஆனால், முடிவெட்டும் தொழில் செய்வோர்க்குப் பிரச்சினை என்று முன்னர் செய்தி வந்துள்ளது. கோவில்கள் ஏற்கெனவே அங்கு இடிக்கப்படுகின்றன். பிறகு, பூசாரிகள் என்ன செய்வர்? மலேசிய மக்கள் தாம் விளக்கவேண்டும்!

மலாக்கா எப்படி இஸ்லாமாக்கப் பட்டது?

ஜனவரி 5, 2010

மலாக்கா எப்படி இஸ்லாமாக்கப் பட்டது?

மலாக்கா / மலேசியா இஸ்லாமிய மயமாக்கப்பட்ட கதைகள் இவ்வாறு உள்ளன. பரமேஸ்வரன் என்ற இந்து ராஜா 1409ல் “பசை” என்ற இளவரசியைத் திருமணம் செய்து கொண்டானாம். இஸ்கந்தர் ஷா என்று தனது பெயரை மாற்றிக் கொண்டானாம். தென்னிந்திய ராவுத்தர்கள், மரக்காயர்கள்தாம் திருமணத்தை அறிமுகப்படுத்தினார்களாம்.

மலாக்காவின் சுல்தான் ஆட்சிசெய்த காலம்
பரமேஸ்வரன் எனப்படும் இஸ்கந்தர் ஷா 1400 – 1414
மேகத் இஸ்கந்தர் ஷா 1414 – 1424
முஹம்மத் ஷா 1424 – 1444
அபு ஸைய்யத் 1444 – 1446
முஸாஃபிர் ஷா 1446 – 1459
மன்சூர் ஷா 1459 – 1477
அலவுத்தீன் ரியாத் ஷா 1477 – 1488
மஹுமுத் ஷா 1488 – 1528

இருப்பினும் உண்மையாகவே பரமேஸ்வரன் மதம் மாறினானா இல்லையா என்று தெளிவான ஆதாரங்கள் இல்லையாம். மேற்குறிப்பிடப்பட்டது சப்ரி ஸைன் என்பவரது கருதுகோளாகும். சோழர் காலத்திலேயே தமிழ் / இந்திய வணிகர்கள் சீன ஆவணங்களில் முகமதிய பெயர்களில் குறிப்பிடப்பட்டார்கள். இது இன்றும் வளைகுடா நாடுகளுக்குச் சென்று வேலை செய்யும் இந்தியர்கள், குறிப்பாக இந்துக்கள், தங்கள் பெயர்களை முஸ்லிம் பெயர்கள் போல மாற்றிக் கூறுவதற்கு ஒப்பாகும். டி.வி.எஸ் கம்பெனிக்கு வேலைக் கேட்டுச் செல்பவர்கள் நாமம் போட்டுக் கொண்டு செல்வது மாதிரிதான். இந்த கதை / பழக்கம்.

 

An artist’s impression of Parameswara, who ruled Singapore in the 1390s.

பரமேஸ்வரன் இறந்ததும் அவனது மகன் மலாக்காவின் இரண்டாவது அரசனாக சீனர்களால் எற்றுக் கொள்ளப்பட்டானாம், அவனுக்கு ராஜா ஸ்ரீ ராம விக்ரம, டெமாசிக் மற்றும் மெலகவின் என்று அங்கீகரிக்கப்பட்டானாம். அவன் இறந்ததும் மலைமேல் “தஞ்சுங் துயான்” (also known as Cape Rachado), near Port Dickson என்ற இடத்தில் புதைக்கப்பட்டானாம். ஒரு அடையாள சமாதி கானிங் கோட்டை அருகில் சிங்கப்பூரிலும் (Fort Canning in Singapore) உள்ளாதாம்! “துஞ்சும் தூயான்” என்று தமிழில் பொருள் கொண்டால் தூங்கினாலும், தூங்கவில்லை என்று பொருள் வருகிறது அதாவது இறந்த பிறகும் வாழ்கிறான் என்றாகிறது!

ராஜராஜ சோழன், ராஜேந்திர சோழன் காலத்தில் எப்படி ஸ்ரீவிஜய அரசர்கள் சைனர்களுடன், அரேபியர்களுடன் சேர்ந்து கொண்டு துரோகம் செய்தனரோ, அதே நிலை இன்றும் தொடர்கிறது. பரமேஷ்வரன் 1411ல் சீனாவிற்குச் சென்று, மிங் வம்சாவளி அரசனைப் பார்த்து 1414ல் தனது பெயரை மாற்றிக் கொள்கிறானாம். அவனது மகன் செரி மஹாராஜாவும் “சுல்தான்” என்ற பட்டத்துடன் 1424ல் பட்டத்திற்கு வருகிறானாம். 50 ஆண்டுகளுக்கும் குறைவான காலத்தில் ஆட்சியாளர்கள் முஸ்லீம்களக மாறியவுடன், நாடே மாறிவிடுகிறது. இன்று நவீன காலத்திலும், மதமாற்றம் சட்டப்படி ஊக்குவிக்கப் படுகிறது. 1946ல் சுதந்திரம் பெற்றும், மலேசியா இஸ்லாமிய நாடாக மாறுகிறது. கோவாவிலிருந்து அல்பான்ஸோ அல்புகுர்க், சேவியர் எல்லோரும் இங்கு வந்தாலும் கிருத்துவர்கள் ஆகவில்லை. கோவாவில் இருந்த இந்துக்கள் கொல்லப்பட்டு, கோவில்கள் இடிக்கப்பட்டு கிருத்துவமயமாக்கப் பட்டது. ஆனால், மலேசியா முஸ்லீமாகியது ஆச்சரியமே.

Parameswara (aka Iskandar Shah)
1st Ruler of Malacca

An artist’s impression of Parameswara, who ruled Singapore in the 1390s.
Reign Malacca Sultanate: c. 1400-1414
Titles Prince of Srivijaya, Raja of Temasek
Born 1344
Birthplace Palembang, Sumatra
Died 1414 (aged 69 or 70?)
Place of death Malacca, Sultanate of Malacca
Buried Disputed
Predecessor Paduka Seri Rana Wira Kerma, Raja of Temasek
Successor Megat Iskandar Shah (Sultan of Malacca)
Offspring Megat Iskandar Shah (Sultan of Malacca)
Royal House Srivijaya
Father Paduka Seri Rana Wira Kerma, Raja of Temasek

நன்றி:
http://en.wikipedia.org/wiki/Parameswara_(sultan)

இந்து சமுதாயத்திற்கு மலேசியாவில் ஆபத்து!

ஜனவரி 1, 2010
இந்து சமுதாயத்திற்கு மலேசியாவில் ஆபத்து
ஜனவரி 01,2010,00:00  IST
http://www.dinamalar.com/world_detail.asp?news_id=4515
கோலாலம்பூர்:”மலேசியாவில் இன்னும் சில காலங்களில் இந்திய சமுதாயத்தினர் காணாமல் போய் விடுவர்’ என, அந்நாட்டின் இந்து சங்க துணைத் தலைவர் பாலா தர்மலிங்கம் தெரிவித்துள்ளார்.முன்பு பிரிட்டிஷார் காலத்தில் அங்குள்ள ரப்பர் தோட்டங்களில் வேலை செய்ய இந்தியர்களை அழைத்துச் சென்றனர். இந்தியா சுதந்திரம் அடைந்ததும் பலர் சொந்த நாட்டுக்கு திரும்பினர். அங்கு வாழும் இந்தியர்கள் மலேசியக் குடியுரிமை பெற்றனர். இன்றுள்ள நிலையில், ஏற்கனவே அங்கு வாழும் இந்தியர்களுக்கு அதிக நெருக்கடிகள் வரத் துவங்கி விட்டன.

இந்த சூழ்நிலையில் அவர் மேலும் கூறியதாவது: “மலேசியாவில் இந்திய சமூகத்தினர் சிறுபான்மையினராக உள்ளனர். அதேநேரத்தில், ஒரே ஒரு குழந்தை அல்லது இரு குழந்தைகளை மட்டும் பெற்றுக் கொள்வதும் அதிகரித்து வருகிறது. இதனால், வரும் காலங்களில் மலேசியாவில் இந்தியர்களின் எண்ணிக்கை பெருமளவு குறையும். ஒரு கால கட்டத்தில் இந்திய சமுதாயத்தினரே இல்லாமல் போய் விடுவர்.இவ்வாறு தர்மலிங்கம் கூறியுள்ளார். அவர் கருத்தை, “தமிழ் நேசன்’ நாளிதழ் வெளியிட்டிருக்கிறது.பன்முக கலாசாரம் கொண்ட மலேசியாவில் மலாய் இனத்தவர் பெரும்பான்மையாக உள்ளனர். சீனர்கள் 25 சதவீதமும், 8 சதவீதம் இந்தியர்களும் உள்ளனர். இந்தியர்களில் பெரும்பாலானவர்கள் தமிழர்களே.”


இந்தியர்கள் சுருங்கி விட்டனர்!!!!

November 21, 2008, 10:15 pm மலேசியாஇன்று பிரிவு: என் பார்வை

– ஹெலன் ஆங்

http://www.malaysiaindru.com/?p=7818இரண்டு வாரங்களுக்கு முன்னர் நவம்பர் 4ஆம் திகதி – நியு ஸ்டிரேட்ஸ் டைம்ஸ் பத்திரிகையில், “மலாய்க்காரராகப் பிறப்பதற்கு ஜைய்ட் கொடுத்து வைத்திருக்க வேண்டும் என்று  கூறுகிறார் சையிட் ஹமிட்” என்ற தலைப்பை கொண்ட  ஒரு செய்தி வெளியானது.
கடந்த அக்டோபர் 31ஆம் திகதி –  2008ஆம் ஆண்டு ஆசியச் சட்டம் மீதான மாநாட்டில் முன்னாள் சட்டத்துறை அமைச்சர் ஜைய்ட் இப்ராகிம் இப்படி கூறியிருந்தார்: மலாய் மேலாண்மை கோட்பாடு கண்மூடித்தனமாகக்  கடைப்பிடிக்கப்படுவது நம்மிடமுள்ள மதிப்புமிக்க ஒன்றை சீரழித்து விட்டது.

“அது நமது சமநோக்கையும் நியாயத்தையும் இழக்கச் செய்து விட்டது.”

இந்த அறிக்கை அம்னோ தலைவர்களிடையே பெரும் கொந்தளிப்பை ஏற்படுத்தியதில் ஆச்சர்யப்படுவதற்கில்லை.

கடந்த செவ்வாய்க்கிழமை, “போலீஸ் அறிக்கையால் ராமசாமி மிரளவில்லை” என்ற தலைப்பைக் கொண்ட ஒரு செய்தியை மலேசியாகினி வெளியிட்டது.

அதைத் தொடர்ந்து, அரசுத் துறையில் மலாய்க்காரர் – அல்லாதவர்கள் போதிய எண்ணிக்கையில் பிரதிபலிக்கப்படவில்லை என்று அம்பலப்படுத்தியதற்காக பினாங்கின் இரண்டாவது துணை முதலமைச்சர் பி.ராமசாமி தண்டிக்கப்பட வேண்டுமென அம்னோ இளைஞர் கூறியது.

கொம்தார் கட்டடத்தில் உள்ள மாநில நிர்வாக அலுவலகத்துக்குள் நீங்கள் நுழைந்தால், ராமசாமி கூறியது எவ்வளவு உண்மை என்பதை தெரிந்து கொள்வீர்கள். பினாங்கு மக்கட்தொகையில் பாதிப்பேர் சீனர்களாக இருந்தாலும் அரசுத் துறையில் மலாய்க்காரர்கள்தான் ஆதிக்கம் செலுத்துகின்றனர்.

“Huff, puff, blow the temple down” ( நவம்பர் 20.2006) என்ற தலைப்பிலான எமது மலேசியாகினி கட்டுரைப் பகுதியில், செபராங் பிறை நகராண்மை கழக இணையத் தளத்திலிருந்து பின்வரும் அதன் அதிகாரிகள் பட்டியலை நான் வெளியிட்டேன்:

  • Datuk Mohd Aris Ariffin (MPSP municipal president),
  • Fauziah Ariffin (Aris’s special asst),
  • Zainol Abidin Md Noh (municipal sec),
  • Siti Aishah Kassim (SUP’s special asst),
  • Noraziah Abdul Aziz (director, admin & HR),
  • Mohd Ibrahim Mohd Nor (asst director, HR),
  • Norhayati Sulaiman (asst director, R & D),
  • Latifah Razali (asst director, acquisition & supply),
  • Siti Haslinda Hasan (asst director, training & quality),
  • Maskiah Abdullah (counter officer),
  • Asma Othman (auditor),
  • Lee Moong Nah (director, IT),
  • Hassan Hashim (info systems officer),
  • Abdul Fikri Ridzauudin Abdullah (info systems officer),
  • Mansor Hashim (legal director),
  • Rosnada Abu Hassan (asst director, legal),
  • Munir Affan (asst director, enforcement & security),
  • Mohd Hairay Mohd Yusof (finance director),
  • Shahrulnizad Abdul Razak (finance asst director),
  • Ummi Kalthum Shuib (finance asst director),
  • Dr Romli Awang (health & urban services director),
  • Fadzilah Hasan (director, licensing),
  • Mohd Faidzal Hassan (asst director, licensing),
  • Kamaruddin Che Lah (engineering director),
  • Khirul Annuar Shamsudin (asst engineering director),
  • Baderul Amin Abd Hamid (asst engineering director),
  • Rosnani Mahmud (asst engineering director),
  • Mohd Syukri Said (asst engineering director),
  • Mohd Sobri Che Hassan (asst engineering director),
  • Muhamad Kamaruddin (asst engineering director),
  • Md Pilus Md Noor (building director),
  • Abdul Rahman Harun (asst building director),
  • Ahmad Fuad Hashim (town planning director),
  • Norliza Abdullah (asst town planning director),
  • Mohd Ridzal Abdul (asst town planning director),
  • Kamariah Ramli (asst town planning director),
  • Azian Ahmad (asst town planning director),
  • Dahalan Fazil (asst town planning director),
  • Rozali Mohamud (valuation director),
  • Mat Nasir Hassan (asst valuation director),
  • Ahmad Syahrir Jaafar (asst valuation director),
  • Wan Junaidy Yahaya (community director).

மேலே தெரிவிக்கப்பட்டுள்ள பெயர்கள் எதை காட்டுகின்றன? இருப்பினும் பினாங்கில் மலாய்க்காரர்களின் நிலை, தங்களது சொந்த தாயகத்திலேயே  வாக்குரிமையை  இழந்து வாடும் பாலஸ்தீனர்களை போன்றதென  குறைகூறுவோரும் உள்ளனர்.

மலாய்க்காரர்களின் உரிமைகள் பறிக்கப்பட்டுள்ளதாக அம்னோ கூறிக் கொள்கிறது.

உண்மையில் அம்னோ, புள்ளி விவரங்களை கூறு போடுகிறது. கட்சி நலன்களைக் காப்பதற்கு எண்கள் மாற்றப்படுகின்றன. மறுபுறம் இதற்குப் பின்னணியில் அம்னோ அராஜகவாதிகள் உள்ளதை இந்த புள்ளி விவரங்கள் காட்டுகின்றன.

அது (அம்னோ) மிரட்டுகிறது, போலீசாரிடம் முறையீடு  செய்து, ஊடகங்களைப் பயன்படுத்துகிறது. புள்ளி விவரங்கள் பொது மக்களின் பார்வைக்கு வைக்கப்படக்கூடாதென்று  கட்டாயப்படுத்துகிறது. எடுத்துக்காட்டாக மலேசியப் பங்குச் சந்தையில் பூமிபுத்ரா பங்குகள் 36.6 விழுக்காடாக உள்ளதென 2006ஆம் ஆண்டு நவம்பரில் அப்போதைய இரண்டாவது நிதியமைச்சர் டாக்டர் அவாங் அடேக் நாடாளுமன்றத்தில் தெரிவித்தார். ஆறு நாட்களுக்குப் பின்னர் அந்த எண்ணிக்கை மீட்டுக் கொள்ளப்பட்டது.

தேசியப் பாதுகாப்புக்கு மருட்டலா?: கடந்தாண்டு உள்நாட்டுப் பாதுகாப்புச் சட்டத்தின் கீழ் இண்ட்ராப் ஐவர் கைது செய்யப்படும் முன்னர், இந்திய சமூகத்தினர் சிறப்பாகச் செயல்படுகின்றனர் என்றும்  இந்தியர்கள்  நன்றி மறந்து,  புலம்பிக்கொண்டிருப்பதாகவும் ஒரு மாயத் தோற்றம்  சித்தரிக்கப்பட்டது.

இண்ட்ராப் தடை செய்யப்படுவதற்கு  சிறிது காலத்துக்கு முன்னரும், இதே பித்தலாட்டத்தை அவர்கள் கையாண்டனர். அந்த இயக்கத்துக்கு களங்கம் கற்பிக்க, நமது முன்னணி ஊடகங்களும் அரசாங்கத்துக்கு வக்காலத்து வாங்கின. ‘The Hundraf of Umno’s making’ என்ற தலைப்பிலான எமது அக்டோபர் கட்டுரையில், வெளியுறவு அமைச்சர் சைட் ஹமிட் அல்பார் வேண்டுமென்றே புள்ளி விவரங்களைத் திரித்து, இந்தியர்கள் ஓரங்கட்டப்பட்ட  சமூகத்தினர் என்ற கூற்றை நிராகரித்துள்ளதை நான் சுட்டிக்காட்டினேன்.  ஆம். ஹண்ட்ராப் (Hundraf) என்ற சொல்லை நான் பயன்படுத்தினேன். ஹண்ட்ராப் – மனித உரிமைகள் செயல் முன்னணி. இண்ட்ராப் உணர்வு அணைந்து விடுமானால் இந்த சொற்றொடரை மலேசிய அரசாங்கம் விரும்பலாம். எமது ‘ஹண்ட்ராப்’ கட்டுரையை வாசித்த “மக்கள் நாடாளுமன்றம்” என்ற அமைப்பின் பங்கேற்பாளர் ஜெயநாத் அப்புத்துரை,  “மலேசிய இந்தியர்கள்: எதிர்பார்புகள்” என்ற தலைப்பிலான தமது புத்தகத்தின் பிரதியை என்னிடம் வழங்கினார். ஜி.ஏ டேவிட் தாஸ் என்பவருடன் கூட்டாக 2008ல் இந்தப் புத்தகம் எழுதப்பட்டது. அதில் மேலும் பல புள்ளிவிவரங்கள் ஆராயப்பட்டுள்ளது.

எமது கண்ணோட்டத்தின்படி பொது மக்களுக்கு வழங்கப்படும் அதிகாரப்பூர்வ புள்ளி விவரங்கள் போதுமானதல்ல. போதிய ஆய்வுகளும் ஆராய்ச்சிகளும் மேற்கொள்ளப்பட்டாலும், வெளியிடப்பட்ட விவரங்கள் வெளிப்படையாக இல்லை. ராமசாமி வழங்கிய புள்ளிவிவரங்கள் இதற்கு வலுசேர்க்கின்றன. எந்த அரசுத் துறையிலும் மேல் வர்க்க அதிகாரிகள், ஒரு குறிப்பிட்ட இனத்தைச் சார்ந்தவர்களாக இருக்கின்றனர். கிட்டத்தட்ட அரையாண்டு வரை ஆராய்ச்சிகளை மேற்கொண்டதாக ஜெயநாத் எம்மிடம் கூறினார். ஒரு முழுப் படத்தைச் சித்தரிப்பதற்கு  பலதரப்பட்ட கோணங்களில் புள்ளிவிவரங்கள் ஆராயப்பட்டன என்றாரவர்.  அதிகாரிகள் உதவ முன்வராததால், அது சோகப்படமாகி விட்டது.

சீனர்களும், இந்தியர்களும் குடியேறிகள்!: சீனர்களையும் இந்தியர்களையும் “குடியேறிகள்” எனக் குறிப்பிடுவது, இந்த சிறுபான்மை மக்கள் ஏதோ இப்போதுதான் இந்தியாவிலிருந்தும் சீனாவிலிருந்தும் மெதுவாக கப்பலிலிருந்து தரை இறங்கியது போல் தோன்றுகிறது. உண்மையில் தமிழ்த் தொழிலாளர் குடியேற்றம், 1786ல் பினாங்கு பிரிட்டிஷ் காலனி உருவாக்கத்துடன் தொடங்கியது. தோட்டங்களில் வேலை செய்வதற்கும் அடிப்படை வசதிகளை நிர்மாணிப்பதற்கும் தமிழ்த் தொழிலாளர்கள் இங்கு கொண்டு வரப்பட்டனர். 1957ல் சுதந்திரம் கிடைத்தபோது இந்தியர்கள், மக்கட்தொகையில் 11.3 விழுக்காடாக இருந்தனர். 2005ல் 7.5 விழுக்காடாகும். 2020க்குள் இந்தியர்கள் 6.5 விழுக்காடுக்கும் குறைவாக இருப்பரென மதிப்பிடப்படுகிறது.

1957ல் கிட்டத்தட்ட 70 விழுக்காடு இந்தியர்கள் தோட்டத் துறையிலும் சுரங்கத் தொழிலும் இருந்தனர். 1970ல் 46.5 விழுக்காட்டினர் விவசாயத் துறையில் இருந்தனர். 2000ஆம் ஆண்டில் 11.1 விழுக்காட்டினர் மட்டும் விவசாயத்தில் இருந்தனர். அதே வேளை 62 விழுக்காட்டினர் தயாரிப்புத் துறையிலும் சேவைத் துறையிலும் வேலை செய்தனர். கனடாவில் வெளியிடப்பட்ட என்.ஜே கொலேட்டா என்பவரின் ஆராய்ச்சிக் கட்டுரையொன்று,  இந்திய தோட்டத் தொழிலாளர்கள், “மலேசியாவின் மறக்கப்பட்ட சமூகத்தினர்” என்று வர்ணித்துள்ளது. தோட்டங்கள் துண்டாடப்பட்டு அதன் தொழிலாளர்கள் நகர்ப்புறங்களுக்கு குடிபெயர்க்கப்பட்டனர். அவற்றில் உருவான ஒன்று கம்போங் மேடான் புறம்போக்கு குடிசைப் பகுதி. “மலேசிய இந்தியர்களில் பெரும்பாலோர், நகர்ப்புறங்களில் பாமரத்தனத்தில் உழன்று கொண்டிருப்பதாக ஒரு கருத்து நிலவுகிறது”, என்கிறார் ஜெயநாத். எனது பள்ளிப்பருவத்தில் நிகழ்ந்த ஒரு சம்பவத்தை நினைவுகூர விரும்புகிறேன். எனது பள்ளியில் தலைமை மாணவனான ஓர் இந்திய மாணவனுக்கு  உள்நாட்டு பொதுப் பல்கலைக்கழகத்தில் இடம் கிடைக்கவில்லை. இதனால் தனது தந்தையின் கார் நிறுத்துமிட கண்காணிப்பு வேலைக்கு அவன்  செல்ல வேண்டியதாயிற்று. அந்த முன்னாள் மாணவன் இந்த புள்ளிவிவரத்தில் ஒன்றாகி இருக்கலாம்.

“தோட்டங்களில் பால் வெட்டும் தொழிலாளர்களாக இருந்த மலேசிய இந்தியர்கள், நகர்ப்புறங்களில் தொழிற்சாலைகளில் உலோகங்களுக்கு பத்ரி வைத்தல், சாக்கடைகள் மற்றும் கழிப்பறைகளை சுத்தம் செய்தல், கார்நிறுத்துமிடங்களை கண்காணித்தல், லோரி ஓட்டுதல் முதலான வேலைகளைச் செய்பவர்களாக மாறியுள்ளனர்.”இப்படி தமது புக்ககத்தில் அவர் எழுதியுள்ளார்.

அங்கீகரிக்க மறுத்தல்: ஒரு மலாய்க்காரராகப் பிறந்திருப்பதற்கு ஜைய்ட் புண்ணியம் செய்திருக்க வேண்டும் என்று சைட் ஹமிட் கூறியுள்ளார். நாட்டின் நிர்மாணிப்புப் பணியில் இந்தியர்கள் அளப்பரிய பங்காற்றியுள்ளதை அங்கீகரிக்காமல் அச்சமூகத்தினருக்கு மலேசியா பெருந்தீங்கு இழைத்துள்ளது என்று நான் கூறுவேன். ஏழை இந்தியர்களின் வாழ்க்கைத் தரத்தை அவர்களது தேவைக்கேற்ப உயர்த்தாமல், மலேசியா நிலைமையை மேலும் மோசமாக்குகிறது: காரணம் ‘affirmative action’ என்ற நலிவுற்றவர்களுக்கு உதவும் திட்டம் இன பாகுபாடுடையது.  தற்போது நாம் ஒன்பதாவது மலேசியாத் திட்டத்தில் உள்ளோம் (2006-2010). 1969 மே 13ன் விளைவாக  1970ல் புதிய பொருளாதாரக் கொள்கை தொடங்கியது,

இந்த புதிய பொருளாதாரக் கொள்கை, பின்னர் தேசிய மேம்பாட்டுக் கொள்கையாக உருவாக்கம் பெற்றது. இது இரண்டாவது  பெருந்திட்டத்துடன் சம்பந்தப்பட்டுள்ளது(1991-2000). தொடர்ந்து இந்த தேசிய மேம்பாட்டுத் திட்டத்துக்கு தேசிய லட்சியக் கொள்கை என்ற ஒரு புதுத் தோற்றம் கொடுக்கப்பட்டது. இது மூன்றாவது பெருந்திட்டம் (2001-2010) அல்லது 2020 தூரநோக்குடன் தொடர்புடையது. எட்டாவது மலேசியத் திட்ட காலத்தின்போது ஒரு பொதுவான போக்கு நிலவியது, அதாவது பணக்காரர்கள் மேலும் பணக்காரர்கள் ஆகினர், ஏழைகள், வறுமை கோட்டிற்கு கீழ் தள்ளப்பட்டனர். கூடுதல் மற்றும் குறைந்த வருமானம் ஈட்டுவோருக்கிடையே பெருத்த வேறுபாட்டைக் கொண்டுள்ள இந்த வட்டார நாடுகளில் மலேசியாவும் ஒன்றாகும் என கினி குறியீடு கூறுகிறது.

இந்தியர்களின் வறுமை விகிதத்தைக் குறைப்பதற்கு ஒன்பதாவது மலேசியத் திட்டத்தில் எதுவும் குறிப்பிடப்படவில்லை. இந்த விகிதம் 1999ல் 3.5 விழுக்காடாக இருந்தது. 2004ஆம் ஆண்டுக்குள் வறுமையில்வாடும் குடும்பங்களின் எண்ணிக்கை 13,300ஆக அதிகரித்தது. ஐந்தாண்டுகளுக்கு முன்னர் இருந்த எண்ணிக்கையை விட கூடுதல் 600ஆகும். வறுமைக்கு அரசாங்கம் கொடுக்கும் விளக்கத்தின் அடிப்படையில், இந்தியர்கள் மேலும் ஏழைகளாகி விட்டனரென ஜெயநாத்  தமது முடிவுரையில் தெரிவித்தார்.

இந்தியர்கள், சீனர்களைவிட பின்தங்கியுள்ளனர்: இந்தியர்களின் ஆண்டு வளர்ச்சி விகிதத்தை பார்க்கும்போது, பூமிபுத்ரா மற்றும் சீனர்களை விட இன்னும் பிந்தங்கிய நிலையிலேயே உள்ளனர். புதிய பொருளாதாரக் கொள்கைக்கு முன்னர், பொதுவாக இந்தியர்கள் – கணிசமான எண்ணிக்கையில் மருத்துவர்களும் வழக்கறிஞர்களும் உள்ளனர் என்று கூறுகிறார் சைட் ஹமிட் – தேசிய சராசரி வருமானத்தைக் காட்டிலும் சற்று கூடுதலாகப் பெற்றனர். ஆனால் தேசியப் பொருளாதாரக் கொள்கை அறிமுகப்படுத்தப்பட்டு 40ஆண்டுகள் கடந்துள்ள வேளையில்  இந்த இடைவெளி மூடப்பட்டு இப்போது இந்தியர்கள் குறைவான வருமானம் பெறுகின்றனர். மொத்த மலேசியர்களுக்கும் இந்தியர்களுக்குமிடையிலான வருமான ஏற்றத்தாழ்வு விகிதாச்சாரம் 1970ல் 1:1.15 ஆகும். 2004ல் 1:1.06 என இரண்டாவது பெருந்திட்ட புள்ளிவிவரங்கள் கூறுகின்றன. இங்கு நாம் எண்களை குறிப்பிட வேண்டியுள்ளதால், பூமிபுத்ரா பங்குடைமை, அந்த மந்திர சக்தி எண்ணான 18.9 விழுக்காட்டிலேயே இருப்பதாக அரசாங்கம் வலியுறுத்தி வருகிறது. காலவோட்டத்தில், பொருளாதாரத்தில் பூமிபுத்ரா பங்கேற்பு படிப்படியாக குறைந்து வருவதாக கூறப்படுகிறது….. இதில் அம்னோவை நாம் நம்பினால். ஐந்து மாநிலங்களில் பக்காத்தான் ராயாட் ஆட்சியை கைப்பற்றியுள்ள. இந்த கட்டத்தில்தான் இதுகாறும் மறைத்து வைக்கப்பட்டிருந்த புள்ளி விவரங்கள் இப்போது அம்பலத்துக்கு வரத் தொடங்கியுள்ளன. அதுவும் கூட்டரசு எதிரணியைச் சேர்ந்த துணை முதலமைச்சர், அவர் முன்னாள் பேராசிரியர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது, தமது சொந்த ஆய்வுகளை நடத்தி, இருட்டறைக்குள் சிறிது வெளிச்சத்தை புகுத்தியுள்ளார். அதிகாரப்பூர்வ புள்ளிவிவரங்கள் நெடுங்காலமாகவே புதைக்கப்பட்டிருந்தன; காரணம் அவற்றை நாம் தெரிந்து கொள்வதை அம்னோ விரும்பவில்லை.