Archive for the ‘தமிழ்-இந்துக்கள்’ Category

சுவதேசி இந்தியவியல் மாநாடு (3) – டிசம்பர் 22, 23 மற்றும் 24 தேதிகளில் நடந்த நிகழ்வுகளின் தொகுப்பு அறிக்கை – பூர்வ பக்ஷம், உத்தர பக்ஷம் – கலந்துரையாடல்கள் (3)

திசெம்பர் 27, 2017

சுவதேசி இந்தியவியல் மாநாடு (3) – டிசம்பர் 22, 23 மற்றும் 24 தேதிகளில் நடந்த நிகழ்வுகளின் தொகுப்பு அறிக்கைபூர்வ பக்ஷம், உத்தர பக்ஷம்கலந்துரையாடல்கள் (3)

Rajiv Malhothra, Sheldon Pollock

பூர்வ பக்ஷம், உத்தர பக்ஷம் என்றால் என்ன?: இம்மாநாட்டவர், இந்த முறைகளுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுப்பதனால், இவையென்ன என்று முதலில் தெரிந்து கொள்ள வேண்டிய அவசியம் உள்ளது. தர்க்கம், வாத-விவாதங்களில், வேண்டிய முறைகளை “தெய்வத்தின் குரலில்”, ஶ்ரீ சந்திரசேகர ஸ்வாமிகள் அழகாக விவரித்துள்ளார்[1]:

  1. ஓர் ஊரில் ஒரு வழக்கு வந்தால் அலஹாபாத்தில் இந்த மாதிரி வந்த கேஸில் இந்த மாதிரித் தீர்ப்பு செய்திருக்கிறார்கள், பம்பாயில் இப்படித் தீர்ப்பு பண்ணினார்கள் என்று தெரிந்துகொண்டு அவைகளை அநுசரித்துத் தீர்மானம் செய்கிறார்கள் [precedance of law].
  2. அதுபோல ஓர் இடத்தில் அர்த்த நிர்ணயம் செய்ததை வேறு சில இடங்களில் எடுத்து அமைத்துக் கொள்ளலாம் [established law].
  3. இப்படி ஆயிரம் விதமான விஷயங்களை எடுத்துக் கொண்டு எவ்வளவு யுக்தி உண்டோ அவ்வளவினாலும் ஆக்ஷேபணை செய்து அவ்வளவையும் பூர்வபக்ஷம் செய்து நிர்ணயம் செய்வது மீமாம்ஸை [collective defence in argument].
  4. முதலில் ஒரு வேதவாக்கியத்தை எடுத்துக் கொள்வது (விஷயயாக்யா) [taking one hypothesis, theory or law];
  5. இரண்டாவதாக அதன் அர்த்தம் இதுவா என்ற கேள்வி (ஸம்சயம்) [questioning its validity];
  6. மூன்றாவதாக எதிர்த்தரப்பிலே அர்த்தம் பண்ணுவது (பூர்வ பக்ஷம்) [getting view from others];
  7. நாலாவதாக, அந்தத் தரப்பை ஆக்ஷேபிப்பது (உத்தரபக்ஷம்) [refuting such views obtained from the opponents];
  8. ஐந்தாவதாக, கடைசியில் இதுதான் தாத்பரியம் என்று முடிவு பண்ணுவது (நிர்ணயம்) [finally, asserting that this is the valid argument].
  9. ஒவ்வொரு விஷய நிர்ணயம் ஒவ்வொர் அதிகரணமாக இருக்கிறது [However, each fact has its own merit, as specific case laws are applicable only to the specificapplicants or respondents in the cases involved].
  10. முடிவாக எல்லோருமே ஏற்றுக்கொண்டால் தான், அது உண்மையாக கருதப்படுகிறது.

Purvapaksha-uttarapaksha

இவற்றில் பூர்வ பக்ஷம், உத்தர பக்ஷம் எடுத்துக் கொண்டு, ராஜிவ் மல்ஹோத்ரா போன்றோர்[2], “நடைமுறையில் நன்றாக பார்த்தது, வாத-விவாதம் புரிந்து அறிந்தது மற்றும் ஒத்த வல்லுனர்களுடன் உரையாடி முடிவுக்கு வந்தது போன்றவற்றின் தொகுப்புதான், இந்திய தர்க்கமுறைகளான, பூர்வ பக்ஷம், உத்தர பக்ஷம் ஆகும். இவை விஞ்ஞான முறைகளுடன் ஒத்துள்ளன. இவை விஞ்ஞான முறைகளுடன் எந்த விதமான இருக்கத்தையும், மோதலையும் உருவாக்குவது அல்ல, ஏனெனில், மறுபடியும் நிகழ்த்தி காட்ட முடியாத மற்றும் அதனால் அவற்றை சரிபார்க்க முடியாத என்ற ரீதியில் 100%” ஆதாரங்களுடன் சரித்திரம் போன்ற வாதங்களுக்குட்படுத்த முடியாது.”

history-withhout-objectivity1

இக்கால சரித்திராசியர்கள் கூறிக்கொள்வது: சரித்திரம் எனப்படுவது, கடந்த காலத்தைப் பற்றி எழுதப்பட்டுள்ளவை, எழுதப்படுபவை ஆகாது, ஆனால், உண்மையிலேயே என்ன நடந்தது என்பதாகும். ஆனால், 2017ல் ஒருவர் 1000, 2000 வருடங்களுக்கு முன்னர் நடந்தது பற்றி எழுதுகிறார் என்றால், அப்பொழுது, அவர் பார்த்து, படித்து, அறிந்து, புரிந்து கொண்டவற்றை வைத்து எழுதுவதாகும். அம்முயற்சியில், அவர் இருக்கின்ற எல்லா ஆவணங்களையும் –

  1. பார்த்திருக்கலாம், பார்க்காமல் இருந்திருக்கலாம்;
  2. படித்திருக்கலாம், படிக்காமல் இருந்திருக்கலாம்;
  3. எழுதபட்ட மொழி அறிந்திருக்கலாம், அறியாமல் இருந்திருக்கலாம்;
  4. அறிந்தும், புரிந்திருக்கலாம், புரியாமல் இருந்திருக்கலாம்;
  5. புரிந்தும் தனக்கு சாதகமானவற்றை தேர்ந்தெடுத்திருக்கலாம், தேர்ந்த்நெடுக்காமல் இருந்திருக்கலாம்;
  6. அதாவது, பாதகனானவற்றை விடுத்திருக்கலாம், விடாமலிருந்திருக்கலாம்.
  7. தனக்கு தெரியாதவற்றைப் பெற்று எழுதமுடியாது.
  8. ஆக பாரபட்சத் தன்மை, சார்புடமை, மறைப்புத் தன்மை முதலியவை இருக்கத்தான் செய்யும். அதனால், பத்து சரித்திராசிரியர்கள், ஒரே நிகழ்வைப் பற்றி பத்துவித சரித்திரங்கள் எழுதினால், பத்தும் ஏற்றுக் கொள்ளப்படும்.
  9. பெருபான்மையினர் ஏற்றுக்கொண்டது, “சரித்திரம்” ஆகிறது.
  10. அது 100% உண்மையான சரித்திரம் அல்ல, ஏனெனில், சரித்திராசிரியர்களிடம், ஒரு உறுதியான பாரபட்சத் தன்மையில்லாத நிலையை எதிர்பார்க்க முடியாது [Historians need not have objectivity]

Padma Ravichandran, Oli Kannam-Panel discussion-Harvard fund

1.50 முதல் 3.40 வரைஹார்வார்ட் பல்கலைக்கழகத்தில் தமிழ்நாற்காலி / இருக்கை: மதிய உணவிற்குப் பிறகு, “ஹார்வார்ட் பல்கலைக்கழகத்தில் தமிழ்நாற்காலி / இருக்கை” பற்றி கலந்துரையாடல் நடந்தது. அதில் பத்மினி ரவிசந்திரன் மற்றும் ஒலி? கண்ணன் கலந்து கொண்டனர். ராஜிவ் மல்ஹோத்ரா நடுவராக இருந்தார். வைதேகி ஹெர்பர்ட் மற்றும் விஜய் ஜானகிராமனும் சந்தித்த போது ஹாவார்டில் தமிழ் இருக்கை ஒன்றை அமைக்க வேண்டும் என்று தீர்மானித்தனர். ஜானகிராமனும், அவரது நண்பரான திருஞானசம்பந்தமும் சந்திப்பில் கலந்துகொண்டனர். அவ்வாறே ஹார்வார்டு பல்கலைக் கழகத்தில் தமிழ் இருக்கை அங்கு, தமிழைக் கற்கவும், ஆய்வுகளை மேற்கொள்வதற்கும் வசதி செய்யுமுகமாக நிறுவ முடிவெடுக்கப்பட்டது[3]. தனியார் அறக்கொடைகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு நிறுவப்படுகின்ற பிற கல்விசார் இருக்கைகளைப் போலவே தமிழுக்கான இந்த இருக்கையும் தமிழ் சமூகத்தினால் வழங்கப்பட்ட 600,000 $, நன்கொடைகள் மூலம் அமைக்கப்பட்டது[4]. இப்பொழுது, உரையாடலில், அம்முயற்சி எதிர்க்கப்பட்டது, ஏனெனில், அங்கிருந்து உருவாகும் ஆராய்ச்சிகள் இந்தியாவிற்கு எதிராக இருக்கும் மேலும், அங்கு அமைக்கப்படும் பாடதிட்டங்களிலும், தமிழகத்தவரின் கட்டுப்பாடு இருக்காது. ஆகையால், இந்தியர்களின் தணிக்கைக்கு உட்படும் வகையில் இருக்க வேண்டும் என்று வாதிடப்பட்டது. பத்மினி ரவிசந்திரன் இருக்கையை எதிர்த்துப் பேசினாலும், உணர்ச்சிப் பூர்வமாக இருந்தது.

Harvard - SAngam Professorship=2011

இருக்கை ஏற்படுத்தப்பட்டப் பிறகு நடந்த விவாதம்: கண்ணன் தனது நிலையை விட்டுக் கொடுக்காமல் தான் பேசினார். எவ்வாறு இந்தி திணிக்கப் படுகிறது, என்ன உண்ணலாம்-உண்ணக் கூடாது போன்றவற்றை வைத்து, தமிழுக்கு உலகளவில் மதிப்புப் பெற, இம்முயற்சி அவசியம் என்று எடுத்துக் காட்டினார். . ராஜிவ் மல்ஹோத்ரா எப்படி சீனா, கொரியா போன்ற நாடுகள் நிதியுதவி கொடுத்தாலும், பாடதிட்டங்களில், தமது கட்டுப்பாட்டை வைத்துள்ளது என்பதன சுட்டிக் காட்டினார். எப்படி பாகிஸ்தான் முன்னர் நிதி கொடுத்து, பிறகு விலகிக் கொண்டது என்பதையும் எடுத்துக் காட்டினார்.

Harvard - Sngam Professorship-Patil letter-2016எப்படியாகிலும், ஹார்வார்ட் பல்கலைக்கழகத்தில் தமிழ்நாற்காலி / இருக்கை ஏற்படுத்தியாகி விட்டது. 2011லேயே தீர்மானமாகிவிட்டது[5]. அவர்களும் இணைதளத்தில் ஆவணங்களை வெளிப்படையாக வைத்துள்ளனர்[6]. குறைந்த பட்சம் அமெரிக்காவில் இருப்பவர்களுக்கு இது 2011லேயே தெரிந்திருக்க வேண்டும். இப்பொழுது 2017ல் அதனை எதிர்ப்பது முதலிய விசித்திரமாக இருக்கிறது. ஆகையால், உரையாடலும் முழுமைபெறாமல், முடிவுற்றது. சமஸ்கிருத இருக்கையைப் பொறுத்த வரையில், மைக்கேல் விட்செல் மூலம், ஹார்வார்டில் என்ன நடக்கிறது என்பதனை அறிந்து கொண்டோம், இனி, தமிழ் இருக்கை மூலம், நாம் என்னப் பெறப் போகிறோம் என்பதனை கவனித்துப் பார்க்கவேண்டும். மைக்கேல் விட்செல் போல, எனக்குத்தான், தமிழ்பற்றி எல்லாமே தெரியும், என்னிடம் தான், எல்லோரும் தமிழ் பற்றி தெரிந்து கொள்ள வேண்டும் போன்றவர் உருவாகாமல் இருந்தால் சரி!

© வேதபிரகாஷ்

25-12-2017.

[1] Read more: http://amrithavarshini.proboards.com/thread/1147/#ixzz52Q2VqM97

[2] The tradition of purva paksha and uttara paksha is how major Indian systems were established, i.e., through a combination of empirical observation, argumentation, and peer review which strongly resembles the scientific method. This process has never been in tension with the scientific method because it is not bound to absolutist claims of history that are non-reproducible and hence non-verifiable.

Malhotra, Rajiv. “Author’s Response: Cognitive Science, History-Centrism and the Future of Hindu Studies.” Journal of Hindu-Christian Studies 26.1 (2013): 6.

https://digitalcommons.butler.edu/cgi/viewcontent.cgi?referer=https://scholar.google.com/&httpsredir=1&article=1545&context=jhcs

[3] http://harvardtamilchair.org/

 

[4] Tamil Chair Inc. is a 501(c)(3) non-profit organization, Tax-ID 47-5021758, registered in the state of Maryland (USA) that is currently working on fund raising for Tamil chair – http://harvardtamilchair.org/about-us

[5] http://harvardtamilchair.org/download/IntroductionToTamilChair.pdf

[6] http://harvardtamilchair.org/download/sangamprofessorship.pdf

Advertisements

சுவதேசி இந்தியவியல் மாநாடு (3) – டிசம்பர் 22, 23 மற்றும் 24 தேதிகளில் நடந்த நிகழ்வுகளின் தொகுப்பு அறிக்கை (1)

திசெம்பர் 25, 2017

சுவதேசி இந்தியவியல் மாநாடு (3) – டிசம்பர் 22, 23 மற்றும் 24 தேதிகளில் நடந்த நிகழ்வுகளின் தொகுப்பு அறிக்கை (1)

SIC-3, announcement

சுவதேசி இந்தியவியல் மாநாடு (3): சுவதேசி இந்தியவியல் மாநாடு (3) [Swadhesi Indology Conference-3], ஐ.ஐ.டி வளாகத்தில் டிசம்பர் 22, 23 மற்றும் 24 தேதிகளில் நடப்பதாக சில நண்பர்கள் மூலம் அறிந்தேன். ஆனால், உள்ளே செல்வதற்கு ஏகப்பட்ட கெடுபிடிகள் இருக்கும், அடையாள அட்டை / ஆதார் கார்ட் போன்றவை இல்லாமல் உள்ளே செல்ல முடியாது என்றெல்லாம் கூறப்பட்டது. மேலும், பதிவு செய்ய ரூ 500/- என்றும் குறிப்பிடப்பட்டது. இதே தேதிகளில் இந்திய பொறியாளர் மாநாடும் நடைபெறுகிறது. அதில் கலந்து கொள்ள விருப்பம் உள்ளது. அதனால், நேரில் பார்த்தது, கேட்டது, மற்றும் மாநாட்டில் கலந்து கொண்டவர்களிடம் உரையாடி அவர்களிடமிருந்து பெற்ற விவரங்களுடன், இந்த தொகுப்பு அறிக்கை தயாரிக்கப்பட்டு, வெளியிடப்படுகிறது. சென்ற 2016 மாநாடு கூட, யாருக்கும் தெரியாமல் நடத்தப் பட்டதாக உள்ளது[1].

IC - SR building, IIT

தமிழகம்தருமத்தின் பூமிஎன்ற பிரதான தலைப்பின் கீழ் நடத்தப்படும் மாநாடு:  இம்மாநாட்டின் மாநாடு ஐ.சி,எஸ்.ஆர் [IC & SR Building] வளாகத்தில் நடந்தது. “தமிழகம் – தருமத்தின் பூமி” என்ற பிரதான தலைப்பின் கீழ் இம்மாநாட்டின் தலைப்பாக கொடுக்கப்பட்டிருந்தது. கடந்த 50-60 வருடங்களாக தமிழக சமூக-அரசியல் சிந்தனைகளை திராவிட இனவாத தத்துவம் ஆதிக்கம் செல்லுத்தி வந்தமையால், அது தமிழக மக்களின் கலாச்சார, சமூக மற்றும் ஆன்மீக மதிப்புகளை அதிகமாகவே பாதித்துள்ளன. தமிழ் கலாச்சாரம், பண்பாடு, பாரம்பரியம், நாகரிகம் போன்றவை, “திராவிடப்”போர்வையில், இந்திய-பண்டைய பாரதகலாச்சாரம், பண்பாடு, பாரம்பரியம், நாகரிகளுலிருந்து வேறுபட்டவைப் போன்று சித்தரிக்கப் பட்டு, அவ்வாறே பள்ளி-கல்லூரி பாடப்புத்தகங்களில் எழுதப்பட்டு, படிக்கப்பட்டுள்ளன. “தனித்தமிழ் இயக்கம்” இதற்கு ஒரு முக்கியமான காரணமாக இருந்தது. பெரியாரிஸ, திராவிடஸ்தான், மாநில-சுயயாட்சி, தனித்தமிழ்நாடு போன்ற கொள்கைகள், சித்தாந்தங்கள், இயக்கங்கள், தமிழ்நாட்டை, இந்தியாவிலிருந்து பிரிக்க முயற்சித்தன. ஆனால், சங்க இலக்கியங்களில் அத்தகைய நிலையில்லை. அக்காலத்து மக்களின் கலாச்சாரம், பண்பாடு, பாரம்பரியம், நாகரிக காரணிகள், பாரத்தத்தின் கலாச்சாரம், பண்பாடு, பாரம்பரியம், நாகரிக காரணிகளுடன் ஒத்தேயிருந்தன. இந்நோக்கில் இந்த மாநாடு நடத்த உத்தேசித்தது[2].

Oduvar Sanmugasundaram

மாநாட்டின் குறிக்கோள் மற்றும் அடையும் நோக்கம்[3]: தமிழகம் இந்திய யூனியனில் ஒரு மாநிலமாக [State] இருக்கின்றது[4]. அதன் நீண்ட சரித்திரத்தில் பலவகை தார்மீக முறைகள், பல்வேறு காலங்களில் இருந்து வந்துள்ளன. அவை ஜைன-பௌத்த மதங்களாக [குறிப்பாக ஜைனம்] இருந்து சைவ-வைணவ மதங்களில் கலந்தன. இருப்பினும் ஒருபக்கம் ஜைன-பௌத்த சித்தாந்தக் குழுக்களும், இன்னொருபக்கம் சைவ-வைணவ சித்தாந்தக் குழுக்களும் எதிரும்-புதிருமாக நின்றநிலையில், வன்முறையான மோதல்களும் ஏற்பட்டன. சிலப்பதிகாரம் துர்க்கையை புகழ்ந்தாலும், ராமரின் அவதாரத்தையும் சிறப்பிக்கிறது. சைவ நாயன்மார்களில் மிகவும் தீவிரமான துறவியாக இருந்த [the most militant Saivite saint] சம்பந்தர், 8,000 ஜைனர்களை தோலுரித்துக் கொன்றதாக, சைவ சம்பிரதாயம் கூறுகின்றது. சம்பந்தரை “மிலிடென்ட்” என்று குறிப்பிட்டது திகைப்பாக இருந்தது[5]. அத்தகைய வார்த்தை பிரயோகம் ஏன் உபயோகிக்கப் பட்டது என்பது தெரியவில்லை.

Sethu Saama ghosham by Ganeshan Shastry.

மாநாட்டு ஆய்வுக்கட்டுரைகளுக்கான தலைப்புகள்[6]: கீழ்கண்ட தலைப்புகளில் பாடித்தியம் மிகுந்த, பாரபட்சம் இல்லாமல், சுவதேசி கோணத்தில் ஆய்வுக் கட்டுரைகள் வரவேற்கப்படுகின்றன. இப்பொழுதுள்ள ஆய்வுக்கட்டுரைகள், பிஎச்.டி கட்டுரைகள், முதலியவற்றை ஆய்ந்து, அகழ்வாய்வு ஆதாரங்களோடு, மூலநூல்களைப் படித்து கருத்துகளை பதிவிட வேண்டும்.

  1. ஆன்மீக நீரோட்டங்கள்:
  2. திராவிட இயக்கத்தை ஆய்வது மற்றும் ஆதாரங்கள்:
  3. நவீன இந்து-எதிர்ப்பு மற்றும்திராவிட இயக்கம்.
  4. ஜாதியம், தீண்டாமை மற்றும் இந்து மதம்.
  5. தமிழக ஆன்மீக பாரம்பரியங்கள் எவ்வாறு இந்தியாவுடன் இணைந்திருந்தன என்பதனை மறுபடியும் அறிவிக்கப்படுதல் மற்றும் தமிழகத்தின் பங்களிப்பை எடுத்துக் காட்டுதல்.

Sambandar - the most militant saint

முதல் நாள் 22-12-2017 (வெள்ளிக்கிழமை) நடந்த விவரங்கள்: 22-12-2017 (வெள்ளிக்கிழமை) காலை 8.30க்கு, சரஸ்வதி வந்தனத்துடன், வேத-தேவாரப் பாடகளுடன், குத்துவிளக்கு ஏற்றி ஆரம்பிக்கப் பட்டது. ராஜிவ் மல்ஹோத்ரா பேசும் போது, “தமிழ் உலகத்திலேயே தொன்மையான மொழி”  என்றெல்லாம் பேசினார்.

  1. தமிழ் மிக்கப் பழமையான மொழி
  2. இடைவெளி இல்லாமல், தொடர்ந்து மக்களால் பேசப்பட்டு வருகின்றது.
  3. இன்றளவிற்கும், கோடிக்ககணக்கான மக்களால் பேசப்பட்டு வருகின்றது.

என்று எடுத்துக் காட்டினார்.

காலை 9.25-9.40: ஶ்ரீ வல்லப பன்சாலி என்பவர் [chairman, ENAM secuirities and founder of Satya Vigyan Foundation], இந்திய கலாச்சாரம், பண்பாடு, பாரம்பரியம், நாகரிகம், தத்துவம்…என்று பொதுவாக பேசினார்.

9.40 முதல் 9.55 வரை: ஶ்ரீ மோஹன்தாஸ் பை என்பவர் [chairman, Manipal Global Educational Services], இந்தியனின், தனிப்பட்ட அடையாள எப்படியிருக்கிறது, ஒரு பிரஜையால் அடையாளங்காணப்படுகிறது என்று எடுத்துக் காட்டினார். தான் ஒரு பிராமணன், சாரஸ்வத பிரிவைச் சேர்ந்தவன், கர்நாடகாவில் வாழ்பவன், ……என்றுள்ளதை எடுத்துக் காட்டினார். இப்படி பன்மைமுக காரணிகள் இருந்தாலும், இந்தியர்கள் ஒன்றாகத்தான் இருக்கிறார்கள். முன்பு ஒரு நண்பர் 300 ராமாயணங்கள்[7] இருந்ததாக, இருப்பதாக சொன்னார். ஆமாம், 300 என்ன, 3000 ராமாயணங்கள் கூட இருக்கலாம், ஆனால், ராமாயணக் கதை ஒன்றுதான், அதனை மாற்ற முடியாது, அது போன்றதுதான், கலாச்சாரம், பண்பாடு, பாரம்பரியம், நாகரிகம் காரணிகள்…இந்திய இப்பொழுதுள்ள இடதுசாரி சிந்தனைக்கு மாற்று அவசியம்..நூருல் ஹஸன் என்ற காங்கிரஸ் அமைச்சரால் புகுத்தப் பட்ட அத்தகைய பாரபட்சமிக்க சித்தாந்தம் எதிர்க்கப்பட வேண்டும்…என்றார்.

Nagasamy addressing

9.55 முதல் 11.00 வரை: திரு நாகசாமி எவ்வாறு மனுதர்மம் இப்பொழுதைய இந்தியா மட்டுமல்லாது, இந்தியாவின் வடமேற்கு மற்றும் தென்கிழக்காசிய நாடுகளிலும் போற்றப்பட்டு வந்துள்ளது என்று எடுத்துக் காட்டினார். திருக்குறள் தர்மசாஸ்த்திரங்களை ஒட்டியே எழுதப்பட்டது. தர்ம-அர்த்த-காம-மோட்ச சித்தாந்தத்தில் தான் அது உள்ளது. பல்லவகல்வெட்டுகளில் மனு குறுப்பிடப்பட்டுள்ளான். சோழர்கள் மனுவழி வந்தவர்கள். 8ம் நூற்றாண்டு-பாண்டிய கல்வெட்டு, எவ்வாறு, ஒரு நீதிபதி பதவிக்கு வரவேண்டும் என்றால், தருமசாஸ்திரங்கள் பரீட்சையில் தேறியிருக்கவேண்டும் என்றுள்ளதை எடுத்துக் காட்டினார். கம்பராமாயணத்தில் மனு குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது – வாழும் மறை வாழும் மனு நீதி அறம் வாழும், குரக்கு இனத்து அரசைக் கொல்ல மனு நெறி கூறிற்று உண்டோ,  மக்களும் விலங்கே மனுவின் நெறி புக்கவேல் அவ்விலங்கும் புத்தேளிரே,  வஞ்சமன்று மனு வழக்காதலால் அஞ்சில் ஐம்பதில் ஒன்றறியாதவன், என்று எடுத்துக் காட்டினார்.  “மனு விளங்க ஆட்சி நடாத்திய” என்று 13ஆம் நூற்றாண்டுவரையிலும் சோழனும் பாண்டியனும் கல்வெட்டுகள் குறிக்கின்றன.

© வேதபிரகாஷ்

25-12-2017.

Tamilnadu, the land of Vedas-Nagasamy

[1] Times of India, IIT-M meet on ‘swadeshi Indology’ irks academic community, TNN | Jul 10, 2016, 01.00 AM IST.

A three-day ‘closed door’ conference on ‘Swadesi Indology’ anchored by NRI writer Rajiv Malhotra, known for his pro-Hindutva views, on the IIT Madras campus has raised the hackles of a section of students and faculty members, at a time when earlier meetings by a few other ‘groups’ have been discouraged.

 

https://timesofindia.indiatimes.com/city/chennai/IIT-M-meet-on-swadeshi-Indology-irks-academic-community/articleshow/53135190.cms

[2] இது ஆங்கிலத்தில் கொடுக்கப்பட்டுள்ள விவரங்களின் மொழிபெயர்ப்பல்ல, சுர்க்கமும் அல்ல, முக்கியமான கருத்துகளின் தொகுப்பாகும்.

[3] இது ஆங்கிலத்தில் கொடுக்கப்பட்டுள்ள விவரங்களின் மொழிபெயர்ப்பாகும். இது நிச்சயமாக சைவத்திற்கு எதிரான போக்கைக் காண்பிக்கின்றது.

[4] Tamil Nadu is one of the states of the Indian Union which has seen all the major dharmic systems thrive at various times in its long and hoary history.https://swadeshiindology.com/si-3/call-for-papers/

[5] And even Gnana Sambandar considered the most militant Saivaite saint against the Jains, who allowed 8000 Jains to impale themselves according to Saivaite tradition,……………..https://swadeshiindology.com/si-3/call-for-papers/

[6] SCI-3, guidelines for paper presenters.

[7] Ramanujan, A. K. “Three Hundred Ramayanas.” Five examples and three thoughts on translation” in Many Ramayanas-The Diversity of a Narrative Tradition in South Asia, ed. Paula Richman (Delhi, 1992) (1991).

மாடுகள் கொண்டு செல்வதை தடுத்தால்…! கேரள மாட்டுவியாபரிகள் எச்சரிக்கை…!

ஓகஸ்ட் 12, 2011

மாடுகள் கொண்டு செல்வதை தடுத்தால்…! கேரள மாட்டுவியாபரிகள் எச்சரிக்கை…!

இறைச்சி உண்ணும் பழக்கம் மதத்தினால் ஏற்படுகின்றது என்றால், அதிலும் சைவம் மற்றும் அசைவம் இருப்பது வினோதம் தான். அதாவது தின்னும் இறைச்சியில் “ஏற்றுக்கொள்லப்பட்டது / படாதது”, ஏற்புடையது / ஒவ்வாதது என்ற பாகுபாடுகள் உள்ளதும் வேடிக்கையே.இனி அதில் ஹிம்சை, அஹிம்சை என்ற பேச்சிற்கே இடமில்லை! தங்கள் பாரம்பரியத்தை மறந்த தமிழர்கள்: செல்வத்தை “மாடு” என்று வழங்கி வந்த தமிழ் மக்கள், தாங்கள் வளர்த்த “செல்வங்களை” கொல்ல கேரளாவிர்கு அனுப்பி வருகிறார்கள்.  திருவள்ளுவரைப் பற்றி வாய்கிழிய பேசி, கொலைத்தொழிலைச் செய்து வருவதில் வல்லவகள் தமிழர்கள். தமிழகத்திலுள்ள பொள்ளாச்சி, காங்கேயம், தாராபுரம், ஒட்டன்சத்திரம், கரூர், ஈரோடு, சேலம், தருமபுரி, நாமக்கல், அந்தியூர் போன்ற ஊர்களிலிருந்து தினமும், கேரளாவுக்கு மாடுகள் லாரியில் ஏற்றிச்செல்லப்படுகிறது. ஈரோட்டில் உள்ள கருங்கல்பாளையத்தில் புதன்கிழமை மாலையில் தொடங்கி வியாழக்கிழமை காலை வரையில் நடைபெறும் மாட்டுச்சந்தையில் சராசரியாக நன்காயிரம் மாடுகளை கேரளாவுக்கு, இறைச்சிக்காக வாங்கிக்கொண்டு போகிறார்கள். இப்படி இறைச்சிக்காக வாங்கிக்கொண்டு போகும் மாடுகளை லாரியில் ஏற்றிக்கொண்டு போகும் போது, மாடுகளை சித்தரவதை செய்வதாக சொல்லி விலங்குகள் பாதுகாப்பு அமைப்புகள் மற்றும் சில இந்து மதஅமைப்ப்புகளும் புகார் செய்ததை தொடர்ந்து கடந்த சில வருடங்களாக சோதனை என்ற பெயரில் காவல்துறையினர் கண்ட இடங்களில் மாடு ஏற்றிச்செல்லும் லாரிகளை மடக்கி வசூல் வேட்டை நடத்தி வந்தனர்.கேரள நீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பு, தமிழகத்தின் கட்டுப்பாடு:  கேரள நீதிமன்றம் தான், தமிழக மாடுகள் கேரளாவிற்குல் வருவதைத் தடை செய்து தீர்ப்பளித்தது. கடந்த ஜூலை மாதம், 25ம் தேதி முதல், 10.08.2011 வரை ஏழு லாரி மாடுகளை தடுத்து நிறுத்தி பறிமுதல் செய்த காவல் துறையினர், ஐம்பது மாடுகளை ஈரோடு மாவட்டம், கொடுமுடி பக்கமுள்ள சாவடிப்பாளையம் கோசலைக்கும், 131 மாடுகளை கோவை மாவட்டம் மைலேரிபாளையத்தில் உள்ள கோசலைக்கும் அனுப்பிவிட்டார்கள். இதை தொடர்ந்து, 10.08.2011 அன்று ஈரோட்டில் கூடிய தமிழக, கேரள மாட்டு வியாபாரிகள் சங்கத்தின் கூட்டத்தில் பேசிய கேரள மாட்டு வியாபாரிகள் சங்கத்தின் தலைவர் யூசப்[1]

ஒரு முஸ்லீம் வியாபாரியின் வாதம்: தமிழகத்திலிருந்து மாடுகள் மட்டுமல்லகோழி முட்டைகள், இறைச்சி கோழிகள், இறைச்சி ஆடுகள், பால், அரிசி மற்றும் உணவு காய்கறிகள் என பல பொருட்களை நாங்கள் கேரளாவுக்கு தினமும் வாங்கிச்செல்கிறோம், மாடு மட்டுமா…? இறைச்சிக்கு பயன்படுகிறது, கோழி, ஆடுகளும் கூட இறைச்சிக்குத்தான் பயண்படுகிறது. ஏன் அதையெல்லாம் இந்த அமைப்பினரும், காவல்துறையினரும் தடுத்து நிறுத்துவதில்லை…? இதே நிலை தொடர்ந்து நீடித்தால் நாங்கள் தமிழகத்திலிருந்து, கேரளாவுக்கு வாங்கிக்கொண்டு போகும் அனைத்து பொருட்களையும் தடுப்போம்நாங்கள் குடும்பத்துடன் வந்து கேரள மாநில எல்லையில் உள்ள சோதனை சாவடியில் அமர்ந்து, தமிழகத்திலிருந்து வரும் எல்லா லாரிகளையும் தடுப்போம். தேவைப்பட்டால் எங்கள் குடும்பத்தோடு ஈரோட்டுக்கு வந்து போராட்டத்தில் ஈடுபடுவோம்”, என்று பேசினார்.
ஒரு இந்து வியாபாரியின் வாதம்: கீழ்பவானி பாசன விவசாயிகள் சங்கத்தின் தலைவரான நல்லசாமி, “விவசாயிகள் கால காலமாகவே மாடுகள் வாங்குவது  விற்பது என்ற வழக்கம் நடைமுறையில் இருந்து வருகிறது, காங்கேயம் மாடுகள் அத்திக்கோம்பை மாடுகள், பர்கூர் மாடுகள் என்று சொல்லப்படும் தமிழகத்தின் பூர்வீக இன மாடுகள் விவசாயிகள் உழவு செய்யவும், வண்டி இழுக்கவும், கடினமான வேலைகளுக்கும் பயன்பட்டுவந்தது. அந்த வகை மாடுகளை நீங்கள் எத்தனை தூரம் பிடித்துக்கொண்டு போனாலும் நடந்து செல்லும் பலம் அந்த மாடுகளுக்கு இருந்தது. ஆனால் இப்போது உள்ள ஜெர்சி, சிந்து போன்ற வெளிநாட்டு கலப்பின மாடுகள் உடல் பலமில்லாதவை, இந்த மாடுகள் சாதாரணமாக புல் தின்பதற்குக்கூட காட்டுக்குள் நடக்க முடியாமல், கட்டுத்தரையில் நின்றபடியே விவசாயிகள் அறுத்துக்கொண்டு வந்து போடும் புல்லைத்தான் தின்கிறது. இந்த லட்சனத்தில் அந்த மாடுகளை எப்படி ஐம்பது கிலோ மீட்டர் தூரமோ அல்லது நூறு கிலோ மீட்டர் தூரமோ நடந்து ஒட்டிக்கொண்டுபோவது”, என்கிறார்.

முரண்பட்ட வியாபாரிகளின் நிலை, விவாதங்கள்: வைக்கோல், மாட்டுத்தீவனம் விலை அதிகரித்துவிட்டதால், பால்காரர்கள் கால்நடைகளை குரிப்பாக எருமைகளை வளர்க்க முடியாததால், இறைச்சிற்காக கேரளாவிற்கு விற்க முன்வந்துவிட்டதாக தருமபுரியில் தெரியவந்துள்ளது. அதே நேரத்தில் பால் உற்பத்தியாளர்கள் சங்கத்தினர், கால்நடைகள் இப்படி இறைச்சிற்காக விற்கப்படுவது தொடர்ந்தால், தமிழகத்தில் பாலிர்கே பஞ்சம் ஏற்படும் என்று எச்சரிக்கிறார்[2]. தமிழகத்தில் இதைப் பற்றி விவாதிக்க உயர் அதிகாரிகள் கூட்டங்களும் நடந்துள்ளன[3].

2007ல் சிறிது கட்டுப்படுத்தப் பட்டது: 2007ல் தமிழகத்திலிருந்து, கேரளாவிற்கு அனுப்பப்படும் மாடுகளின் எண்ணிக்கைக் கட்டுப்படுத்தப் பட்டது[4]. அதனால் அதே நேரத்தில். ஜூன் 2007ல் நீதிமன்றத்தின் ஆணைப்படி, லாரிகளில் மாடுகளை அடைத்துச் செல்லும் முறை தடுக்கப்பட்டது. இதனால், மாட்டு மாமிசத்தின் விலை கேரளாவில் உயர்ந்து விட்டது, கிடைப்பதற்கரியதாகி விட்டது என்றெல்லாம் பேசப்பட்டது[5]. இந்தியாவில் கேரளா, தமிழ்நாடு, மேற்கு வங்காளம், வடகிழக்கு மாநிலங்களில் தான் மாடுகள் வெட்டப்பட்டு, இறைச்சி எடுக்கப்படுகிறது[6]. ஒவ்வொரு கசாப்புக் கடையிலும் சுமார் 30 மாடுகள் கொல்லப்படுகின்றன. இப்படி மாடுகளை கொலை செய்து வரும் கேரளாவில் மாடுகளின் உற்பத்தி 1.13% தான்! ஐக்கிய நாடுகள்ளின் சமூக-பொருளாதார ஆராய்ச்சி அறிக்கையின்படி, இந்தியாவில், கீழ்தட்டு மக்கள் தாம், மாட்டிறைச்சி, அதிலும் பசு மாட்டிறைச்சியை உண்கின்றனர். இதில் முஸ்லீம்களைப் பற்றி சொல்லவேண்டாம். ஏனெனில், அவர்களில் எந்த கட்டுப்பாடும் இல்லை, ஆனால், இந்துக்களில் பெரும்பாலோர் பசு மாட்டு இறைச்சியை உண்பதை தவிர்த்து வருகிறார்கள்.

சித்தாந்தத்தால் ஒன்றுபடுபவர், மொழியினால் வேறுபடும் திராவிடர்கள்: நாத்திகம் பேசினால், அதில் கிருத்துவர்கல், முஸ்லீம்கள் எல்லோருமே கலந்து கொள்வார்கள். இலங்கைத்தமிழர்கள் என்றால், இலங்கை மலையாளிகள் தனியாகி விடுவர். முஸ்லீம்கள் மதத்தின் பெயரால் பிரிந்திருப்பர். ஆனால், தமிழர்கள் மதத்தினால் ஒன்றுபட மாட்டார்கள். ஏனென்றால், அங்கு நாத்திகம் வந்து, இந்து மதத்தை எதிர்க்கும் போது, இந்து தமிழர்கலின் நிலை அதோகதியாகி விடும். அதாவது, மாடுகளின் கதிதான். கேரளா, மேர்கு வங்காளம், வடமேற்கு மாநிலங்கள் முதலியவை அதே சித்தாந்தத்தால், மதங்களினால் வெஏருபட்டு இருக்கிறார்கள். சைவம் பேசின்னாலும், நந்தியை மரந்து விடுவார்கள், வைணவர்களாக இருந்தாலும் பசுக்களை மரந்து விடுவர். செல்வத்தை வெட்டுவார்கள், இறைச்சியாக்குவார்கள், ஏற்றுமதி செய்வார்கள்.


ஏழு ஜன்மங்களிலும் நீதான் என் மனைவி, கணவன் என்பவர்கள், ஏழு நாட்களுக்கு, எழுபது பெண்களுடன் , ஆண்களுடன் படுப்பார்களா?

ஓகஸ்ட் 22, 2010

ஏழு ஜன்மங்களிலும் நீதான் என் மனைவி, கணவன் என்பவர்கள், ஏழு நாட்களுக்கு, எழுபது பெண்களுடன் , ஆண்களுடன் படுப்பார்களா?

பொதுவாக இன்று இந்தியர்கள், இந்தியா அல்லாத இந்தியாவிற்குப் பொறுந்தாத கலாச்சாரம், பண்பாடு, பாரம்பரியம், நாகரிகம்……….முதலியவற்றைப் பின்பற்றுவதால்தான் இத்தகைய சோரம் போகும் நிகழ்வுகள் அரங்கேறுகின்றன.

குறிப்பாக, இந்தியா எனும்போதே “பாரதத்தை” விட்டுவிடுகிறோம். அரசியல் நிர்ணய சட்டம், இந்தியா என்கின்ற பாரதம் என்றதால், பாரத்தத்தை மறைந்து வாழ்கின்ற பாரத மக்கள், தங்களது தாம்பத்திய, குடும்ப, ஆண்-பெண் நல்லுறவுகளை இழந்து உழல வேண்டிய நிலைக்கு வந்து விட்டோம்.

“கற்பில் சிறந்தவள் கண்ணகியா, மாதவியா” என்று ஆரம்பித்து, “கற்பில் சிறந்தவள் சீதையா, மண்டோதரியா” என்றாகியபோதே, பொறுப்புள்ள மக்கள் அதைப் பற்றி சிந்திக்காமல், வெட்டியாக நேரத்தை விரசத்தில் வீணாக்கி, தமிழை விபச்சரமாக்கிய, கொச்சைப்பேர்வழிகளைத் தலைவர்களாக்கினார்கள். அவர்கள்தாம் அன்று “(……………)…………………ஆளுக்குப்பாதி” என்று போஸ்டர்கள் ஒட்டி, இத்தகைய சீரழிவை ஆரம்பித்து வைத்தனர். எனவே, அந்த அயோக்கியர்களை ஏன் விரட்டக்கூடாது?

உலகமெலாம் பரவியிருந்த லிங்க வழிபாடு.

மே 11, 2010

உலகமெலாம் பரவியிருந்த லிங்க வழிபாடு

கோ. வே. ராமகிருஷ்ண ராவ்

சிவலிங்க வழிபாட்டைப் பற்றி தவறான கருத்துகள் சைனர்கள், பௌத்தர்கள் காலம் தொடங்கி, முகாலயர் காலத்தில் அவதூறாக்கி, ஆங்கிலேயர் காலத்தில் ஆபாசமாக்கி, பிறகு வந்த இந்து-விரோத சித்தாந்திகள் அசிங்கமாக்கி பிழைப்பு நடத்தி வருகின்றனர்.

அதனால்தான் பாஷாண்டிகள், கபோதிகள், துணங்கர், துலுக்கர், ………………..என்றெல்லாம் இந்திய மக்களால் இன்றளவும் சொற்பிரயோகத்தில்ல் பல வார்த்தைகள் இருந்து வருகின்றன.

ஆனால், உண்மை அறியாமல் அல்லது மறைத்து இன்றும் அத்தகைய துன்மார்க்க முறையில் எழுதி வருகின்றனர்.

ஆனால் பாவம், இன்றும் உள்ள அத்தாட்சிகள் அவர்களுடைய கொடிய மனங்களை, குரூரச் சிந்தனைகளை, ஆபாச போக்கை……………….வெளிக்காட்டுகின்றன.

இதோ, சமீபத்தில் சிதம்பரத்தில் பிப்ரவரி 5 முதல் 7 வரை 2010ல் நடந்த பன்னிரண்டாவது உலக சைவ மாநாட்டில் ஆய்வாளர் – கோ. வே. ராமகிருஷ்ண ராவ், சென்னை அவர்களால் வழங்கப்பட்ட ஆய்வுக் கட்டுரை – “ஆய்வுக்கோவை-தொகுதி-2, பக்கங்கள்.375-386ல் காணலாம்.

வசதிக்காக, இங்கே பதிவிடப்படுறது.

முன்னுரை (அணுகு முறை): மேனாட்டு ஆட்சியாளர்கள், அதிகாரிகள், ஆராய்ச்சியாளர்கள் முதலியோர் பிறகு சரித்திர ஆசிரியர்களாக மாறி தாம் தத்தமக்கு அறிந்தது, புரிந்தது, தெரிந்தது என்றவற்றையெல்லாம் எழுதி வைத்ததை இந்தியர்கள் படித்து இன்று விவாதிப்பதிலேயே காலத்தைக் கடத்திக் கொண்டிருக்கிறார்கள்[1]. மூலங்களைப் படிக்காமல், உள்ள அத்தாட்சிகளைப் பார்க்காமல், “மற்றவர்கள்” மற்றவர்களைப் பற்றி என்ன சொல்லியிருக்கிறார்களோ, அவையே ஆதாரம் என்று, அதையே உண்மையென்று மற்றும் நிரூபணம் செய்யப்பட்ட முடிவுகள் என்றும் சாதிக்கும் நிலையிலும் அத்தகைய தர்க்கங்கள் உள்ளன[2]. இப்பிரச்சினைகளோடு இனம், மொழி, ஜாதி, நாடு, மதம், அனைத்திற்கும் மேலாக சித்தாந்தம் போன்றவைக் கருத்தை, மனங்களை, சிந்தனையோட்டங்களைக் கட்டுப் படுத்துகின்றபோது செய்துகொள்ளும் சமரசம், உடன்பாடு உண்மைகளை மறைத்துவிடுகின்றன[3].  இத்தகைய நிலையில் மறைக்கப் பட்ட, திரிபுவாதங்களுக்குட்பட்ட லிங்கவழிபாடு ஆராய்ச்சிற்கு எடுத்துக் கொள்ளப்பட்டு, உண்மையான லிங்கவழிபாடு எவ்வாறு தனித்துள்ளது என்பது ஆராயப்படுகிறது. முன்பு இதைப்பற்றிய முந்தைய ஆய்வுகளில் விவரங்கள் சிறிதளவேக் காணப்படுகின்றன[4].

குத்துக்கல் – நடுகல் வழிபாடு: தொல்லியல் ரீதியாக பழங்கற்கால (Palaeolithic), நுண்ணிய / சிறுகற்கால (microlithic), இடைக்கற்கால (Mesolithic), பெருங்கற்கால (Megalithic), புதியகற்கால (Neolithic) மனிதயெச்சங்கள் – குத்துகற்கள் (menhirs) மற்றும் நடுகற்கள் (Memorial stones), கற்கிடைகள் (Dolmen), கல்வட்டங்கள் (Cromlechs) என பலவைகையானவை நினைவுச்சின்னங்களாக (Monuments) மனிதர்களால் ஏற்படுத்தப்பட்டு வந்துள்ளது. இதில் புதைப்பு மற்றும் வழிபாடு இவற்றிற்குள்ள பகுப்பிலுள்ளதைக் கவனிக்கவேண்டும். வானிற்கும் பூமிக்கும் சம்பந்தம் உள்ளது என்ற நிலையில் குத்துக்கற்கள், நெடுகற்கள் நடப்பட்டன. பிறகு அவை நீளத்தின் பிரச்சினைக் கருதி, மேற்பகுதி கூர்மையாகவோ, கவிகையாகவோ கழிக்கப்பட்டன[5]. அந்நிலையில் மனிதனால் எண்ணத்தால் உருவத்தை அடக்க நினைக்கும்போது, அது சிறிதாகிவிடுகிறது. எண்ணிலி நீளத்தில் வானைத்தை, பேரண்டத்தையே தொட்டுவிடலாம் என்ற மனித எண்ணங்களை அவ்வாறு தடுத்து, சிறியதாகியதால்தான் உருவான அந்த கல்-உருவங்களும் அமைந்தன. இவை வழிபாட்டில் அடங்கும்.

இறப்பு-பிறப்பு குறிக்கும் குறிக்கற்கள், சிற்பங்கள்: புதைப்பு முறையில் நடுகல், இடுகுழுப்புதைப்பு (Cist), தாழிப்புதைப்பு (Urn), எனவரும் அவற்றிலும் எரியூட்டிப்பின் புதைப்பு (Post-cremational), துண்டப்புதைப்பு (Fractional burial), ஊனகற்சிப்பின் புதைப்பு (Post-Excarnation) என்று அடையாளங்காணப்படும்[6]. ஆழத்தை வைத்து அவை ஆழ்கல்லறை (Catacomb), நிலவறை (Cellar) எனவும் அறியப்படும். மேற்குறிப்பிடப்பட்ட நினைவுச் சின்னங்கள் பலவகைகளாக உருவெடுக்கும்போது அவை பள்ளிப்படை (Memorial building), ஞாபகஸ்தூபி / தூண் (Cenotaph), நிரல் / ஸ்தம்பம் / கம்பம் (Column), தூண் (Tope), சிறியஸ்தூபி (Turret), என்றாகின்றன. கோபுரம் (Tower), வெற்றித்தூண்கள் (Victory pillars / colunmns) முதலியனவும் மனிதனால் கட்டபடுகிறது. இவ்வாறே பிறப்பிற்குக் காரணமாக கற்கள் அடையாளங்காணப்படுகின்றன.

கரு-உருவாக்கம், கரு-காத்தல், கரு-வளர்தல், கர்ப்பம்-காத்தல், குழந்தைப் பெற்றெடுத்தல் முதலியவற்றிற்கும் கற்கள், வடிவங்கள், சிற்பங்கள், முதலியன உபயோகப்படுத்தப் பட்டன[7]. விதைகள், மரங்கள், பறவைகள், விலங்குகள் முதலியன அவற்றுடன் சம்பந்தப்படுத்தும் போது, உருவாகும் சின்னங்கள், கிரியைகள், சடங்குகள் முதலியனவும் வளர்கின்றன[8]. அத்தகைய பிறப்பிற்கு உதவும் கற்கள், வடிவங்கள், சிற்பங்கள் முதலியன தெய்வீகமாகக் கருதப்படும்போது, அவை இறைவடிவங்களாக ஏற்கப்பட்டன. உருவவழிபாடு மறுக்கும் மதங்களும் அத்தைகைய சின்னங்களை நேரிடையாகவோ, மறைமுகமாகவோ தம்முள் அடக்கி தமது விசுவாசிகளைத் திருப்திப்படுத்தி வருகின்றன[9]. சில மதங்களில் பிறப்பு-இறப்புச் சின்னங்கள் கலந்து உபயோகிப்பதால், அதாவது ஒன்று அதன் தோற்றங்களை மறைக்க அல்லது உள்ள தொன்மையான மதங்களைவிட தமது இன்னும் தொன்மையானது என்று காட்டிக்கொள்ள புதிய விளக்கங்கள் கொடுக்கும்போது, அத்தகைய நேரங்களில் இறையியல் முரண்பாடுகள், பிரச்சினைகள், ஏன் போர்களே உண்டாகின்றன[10].

லிங்க வழிபாடு: இந்தியாவைப் பொறுத்தமட்டிலும் லிங்கவழிபாடு என்றுமே இறைவழிபாடாகத் தான் ஏற்படுத்தபட்டு, பின்பற்றப்பட்டு வந்துள்ளது, இன்றும் வருகிறது. ஜைன-பௌத்த மதங்கள் அத்தகைய சின்னங்களை தம்முள் தகவமைக்கும்பொழுது, மாற்றும்பொழுது, முந்தைய வேத-இறையியல் கோட்பாடுகளை எதிர்க்கும்போது முரண்பாடுகள் ஏற்பட்டன. சிற்பச்சாத்திரம் என்று எடுத்துக் கொள்ளும்போது, நிச்சயமாக அவை முந்தியிருந்த சிற்பநூல்களைத்தான் உபயோகித்தன[11]. அவ்வாறே கல்-தச்சர்கள், சிற்பிகள், முதலியோர் உபயாகப்படுத்தப் பட்டிருப்பார்கள். அரசியல் ரீதியில் அவர்கள் வலுப்பெற்றப்பிறகு, தமது என்று முந்தைய நூல்களை மாற்றியமைத்து இருப்பார்கள் அல்லது எழுதியிருப்பார்கள்[12]. ஆகையால்தான் சைத்தியம் மற்றும் புத்த-உருவம் உருவான ஆராய்ச்சிகளில் பற்பலக் கருத்துகள் சொல்லபடுகின்றன[13]. பல நேரங்களில், இடங்களில் சைத்தியத்திற்கும், லிங்க உருவங்களுக்கும் சிறிதே வித்தியாசங்கள், அதாவது, புத்தர் எப்படி மஹாவீரர் விக்கிரங்களினின்று வேறுபடுத்திக் காண்பிக்கப் படுகிறாரோ, அவ்வாறே அடையாளங்காணப்படுகின்றன[14]. முப்பரிமாணப் பார்வையில் அளவியலை வைத்துப் பார்த்தால் அவை எளிதாகவே அத்தகைய ஒற்றுமையைக் காட்டுகின்றன.

புதிய மதங்களில் சின்னங்கள் மாறும் அல்லது தகவமைக்கப்படும் விதம்: உருவாக்குபவர் ஒருவர் இருக்கும்போது, அவரை மற்ற வழிகளில், அல்லது அந்த உருவாக்ககும் தொழிலை அடக்கியாள யாராவது நினைத்தால், அவ்வாறே முடியும் என்ற நிலையிருந்தால், அவர் அடிபணியவேண்டியதுதான். அதாவது தக்ஷன், மயன், விசுவகர்மா, பிரம்மா போன்றவர்கள், மற்றவர்களுக்கு அடிபணிய நேரிட்டால் அவர்கள் தொழிலும் அவ்வாறே இருக்கும். இதனால்தான் பாம்பைப் படைத்தவனிடத்திலிருந்து பாம்பு எடுக்கப்படுகிறது அல்லது பாம்பை அடக்கும் நிலை காட்டப்படுகிறது. விஷ்ணு பாம்பின் மீது ஆனந்தமாக படுக்கிறார் அல்லது ஏறி ஆடுகிறார். சிவன் அதனை அணிகிறார். மஹாவீரர், புத்தர் முதலியோகளுக்கு குடைபிடித்து, ஆசனமாகின்றன. இன்று ஏசுவிற்கும் அந்த ஆசைவிடவில்லை, அதாவது கிருத்துவர்களுக்கு அத்தகைய ஆசை வந்துவிட்டது. எனவே கிருத்துவும் காவி அணிந்து, பாம்பாசனம் மீது உட்காரவைத்து விட்டார்கள்[15]. பௌத்தம் அரசியல் ரீதியில் ஆதிக்கம் கொண்டிருக்கும்போது, அவ்வாறான தகவமைப்பிகளுக்கு விஷ்ணு விக்கிரங்கள் உட்படுத்தப்பட்டிருக்கலாம். ஏனெனில், புத்தவிக்கிரகங்கள்தாம் அப்படி விஷ்ணுபோலவே நான்கு கைகளுடன் உள்ளன, பாம்பாசனத்தில் உட்கார்ந்த மாதிரியுள்ளன; விஷ்ணுவைப்போலவே சயனத்திலும் உள்ளன. விஷ்ணு சிலையிலுள்ள அலங்கார வேலைகளையெல்லாம் செதுக்கிவிட்டால், மஹாவீரர் அல்லது புத்தர் சிலை உருவாகிவிடும். மேலும் சிற்பிகளுக்கு அந்தவேலை மிகவும் எளிமையானது[16]. சைனாவில் குவான்சூய் என்ற இடத்திலிருந்த சிவன், விஷ்ணு முதலிய கோவில்கள் இடிக்கப்பட்டபோது, அதன் அஸ்திவாரங்களின்மீதுதான் புத்தவிஹாரங்கள் கட்டப்பட்டன[17]. அப்பொழுது காலைத்தூக்கி ஆடும் நடராஜார் போன்ற சிலைகள் / விக்கிரங்கள் காணவில்லை என்று அறிவித்துவிட்டர்கள்[18]. அதே மாதிரி லிங்கங்களிலிருந்து சைத்தியங்கள் உருவாக்கப்பட்டிருக்கலாம். இங்குதான் வேலை அதிகம், அதாவது வெறும் லிங்கத்தின் புறப்பரப்பில் அலங்கார சின்னங்கள், வடிவங்கள் முதலியன உருவாக்கவேண்டும். எனவே உள்ள வடிவத்தைவிட சிறிய அளவாகத்தான் அவ்வாறான சிலைகள், சிற்பங்கள், சைத்தியங்கள் உருவாகும். மேலைநாடுகளில், கிருத்துவர்கள், உள்ள பழைய லிங்கம் போன்ற கற்கள், கல்தூண்கள் முதலியற்றின்மீதே சிலுவைகளைச் செதுக்கினர். முஹம்மது நபி கூட மெக்காவில் இருந்த 360 விக்கிரங்களை உடைத்தாலும், அரேபியர்களது வேண்டுக்கோளிற்கு இணங்கி காபா என்ற விக்கிரத்தை விட்டுவைத்தாராம்[19]. அதனை இன்றுவரை முஸ்லிம்களும் விடவில்லை. உடைக்காமல் பத்திரமாகவே வைத்திருக்கிறார்கள்.

இந்தியாவின் நிலை: லிங்கவழிபாடு, கல்லுருவம், நாகம்[20], மரம், திரிசூலம் முதலியற்றின் தொடர்பு[21], சிவலிங்கமாக வழிபட்டது, முதலியவை அகழ்வாய்வு ஆதாரங்கள், காலக்கணக்கியல் மற்றும் இலக்கிய அத்தாட்சிகளுடன் தொடர்பு படுத்தி ஆராயப்படுகிறது. நூற்றுக்கும் மேலாக உலகமெலாம் பல நாடுகளில் அவ்வாறு இருந்த, இருக்கின்ற அத்தகைய அத்தாட்சிகளின் புகைப்படங்களுடன் விளக்கம் கொடுக்கப்படுகிறது.

அகழ்வாய்வு ஆதாரங்கள்: அகழ்வாய்வு ஆதாரங்கள் உலகமெலாம் லிங்க வழிபாடு பரவியிருந்ததை எடுத்துக் காட்டுகின்றன[22]. சரித்திரகாலத்திற்கு முந்தைய ஐரோப்பியக் குத்துகற்கள் (menhirs) மற்றும் cromlechs ளில் பாம்பு வடிவம் பொறிக்கப்பட்டுள்ளன, இவையெல்லாம் லிங்கவழிபாட்டின் அறிகுறிகளே[23]. லிங்கவழிபாட்டைக் கொண்டிருந்த கஸார் என்ற நாகரிகம் முழுவதுமாக அழித்தொழிக்கப்பட்டுவிட்டது.

அகழ்வாய்வுகள் பல நாடுகளில் அத்தகைய லிங்க உருவ சிற்பங்கள், முழுவதுமாகவோ, பாகங்களாகவோ, கல், உலோகம் முதலியவற்றில் கிடைக்கின்றன. பாகிஸ்தான், ஆப்கானிஸ்தான் பகுதிகளில் கிடைத்த “ஏகமுக லிங்கங்களை”ப் பற்றி விவரங்கள் வெளியிடப்படுகின்றன[24]. பாபிலோனியாவில் ஸியூன். எகிப்தில் சிவா / செவா / ஐஸிஸ் / ஒரிஸிஸ், ஃபிஜியில் சிவா / சிவஜ்யா, ரோமில் பிரியபஸ், சீனாவில் ஹுஹே-ஹைஃபுஹா, யூனானில் ஃபல்லஸ், தாய்லாந்தில் அகோனிஸ் / அஸ்தர்ஜெரிஸ், இஸ்ரேலில் பெல்ஃபெகோ என்று அழைக்கப்பட்டன. ஓ. ஏ. வால்[25] ஸோஹப் பள்ளத்தாக்கில் 3000 BCக்கு முன்பு விவசாயம் செய்யும் குடிமக்களால் வழிபட்டுவந்த லிங்கம் கிடைத்ததாகக் குறிப்பிடுகிறார். ஜே. எம், அல்லெக்ரோ[26], ரோமானியர் வழிபட்டுவந்த லிங்கத்தை அவர்கள் ஃப்ஸினஸ் என்றழைத்தனர் என்று குறிப்பிடுகிறார். டேவிட்ஸன்[27], லிங்கங்கள் வடக்கு ஐரோப்பாவில் அதிகமாகக் காணப்படுகின்றன. உப்பசாலாவிலுள்ள கோவிலுள்ள விக்கிரமானது லிங்கம்தான் என்று பிரெமனைச் சார்ந்த ஆடம்ஸ் என்பவர் கூறுகிறார்.

பாலியல் ரீதியிலான சிந்தனைகள், விளக்கங்கள், சிற்பங்கள் உருவான நிலை: சிவலிங்கவழிபாடு எனும்போது கவனிக்கவேண்டியது ஆண்குறி வழிபாட்டிற்கும், சிவலிங்க வழிபாட்டிற்கும் உள்ள வேறுபாட்டைத்தான். மேன்னாட்டு ஆராய்ச்சியாளர்கள் பொதுவாக ஆண்குறி / பிறப்புறுப்பு வழிபாடு என்று குறிப்பிட்டதால், இன்றும் அவ்வாறே குறிப்பிடுவதால், அத்தகைய எண்ணத்திலிருந்து விடுபட்டு ஆராயவேண்டியுள்ளது. மேனாட்டவர் கல்லுருவம், நாகம்[28], மரம் முதலியற்றின் தொடர்பு[29] பற்றி ஆராயும்போது, அவர் நாகரிகம், கலாச்சாரம், பண்பாடு நிலைகளில் அவர்கள் எண்ணங்கள் இருந்ததால், அவர்கள் அவற்றை ஆண்குறி என்று கொண்டு அவ்வாறேப் பார்த்தனர், விளக்கங்களும் கொடுத்தனர். மேனாட்டுத் தட்பவெப்பநிலை, அவ்வாறான சிந்தனைகளை வளர்த்தது. கடுங்குளிர் காலங்களில் அவர்கள் தங்களைக்காத்துக் கொள்ள மரங்களினால் ஆன வீடுகளில் வசித்தனர். அதுமட்டுமல்லாது, ஓவ்வொரு வீட்டிலும் குளிர்காய்வதற்காக நெருப்பெரியும் கூடு மற்றும் நிலவறையும் இருக்கும். மிகக்கடுங்குளிர் காலங்களில், குறிப்பாக இரவு நேரங்களில் நிலவறையில் தூங்கி சூரியன் உதித்தப்பிறகு வெளியே வருவர். எனவே மேனாட்டு ஆராய்ச்சியாளர், எழுத்தாளர் மற்றும் சரித்திராசியர்களின் எழுத்துகள் அத்தகைய பாலியல் விளக்கங்களுக்குள் கட்டுண்டன. சிலர் உண்மையறிந்தாலும், சித்தாந்த மன-இருக்கங்களினால் இந்தியநிலைக்கு எதிராகவே அத்தகையக் கருத்தைப் பரப்பினர். ஆகவே அத்தகைய மனநிலையின் வெளிப்பாடு அவ்வாறே இருந்தது வியப்பில்லை. உதாரணத்திற்கு ஒன்று எடுதுக் கொள்ளப்படுகிறது.

“ஸிஸ்ன தேவாஹ்” என்பது ஆண்குறியுள்ள கடவுளா அல்லது லிங்கமா? ஆண்குறிவழிபாடு இந்தியாவில் நாகரிகமற்ற எனக்கருதப்படும் காட்டுவாசிகளிடம்கூட இருந்திருக்கவில்லை[30]. மேக்டொனல் என்பவர்தாம் ரிக்வேதத்தில் இரு இடங்களில் காணப்படும் “ஸிஸ்ன தேவாஹ்” என்ற வார்த்தையை எடுத்துக் கொண்டு “ஸிஸ்ன தேவாஹ்” என்றால் “ஆண்குறியுள்ள வணங்கும் கடவுள்” எனப்பொருள்கொண்டு வேதகாலத்திலேயே ஆண்குறிவழிபாடு இருந்தது என்று வாதித்தார். ஆனால் வேடிக்கையென்னவென்றால், இந்திரன் “ஸிஸ்ன தேவாஹ்” என்பவன் யக்ஞ நெருப்பிற்கு அருகிலே வரவிடக்கூடாது[31] என்று பணித்ததுடன், அவன் நூறு கோட்டைகளில் இருந்த புதையல்களை அடைந்தபோது அவனை (“ஸிஸ்ன தேவாஹ்” என்பவனை) கொன்றுவிடுகிறான்[32]! பிறகு மூய்ர் என்பவரும் அவ்வாறெ எழுதுகிறார்[33]. சாயனர், யக்ஸர் என்பருடைய ஆதாரத்தைச் சுட்டிக்காட்டி, “ஸிஸ்ன தேவாஹ்” என்றால், “யார் அதனுடன் தொடர்பு வைக்குக் கொண்டுள்ளார்களோ அவர்கள் அதாவது ஒழுக்கமில்லாத ஆண்கள்” என்று பொருள் தருகிறார்[34]. நிருக்தா என்ற நூலில், துர்கா என்ற விளக்கவுரை ஆசிரியரும் அதே பொருளைத்தருகிறார். இருப்பினும், இந்த விளக்கங்களுக்குத் திருப்தியடையாமல் “தேவாஹ்” என்று முடியும் வார்த்தைகளையெல்லாம் ஆய்ந்து, “வேதகால ரிஷிகளுடன் இந்த ஆண்குறிவழிபாடு இருந்தற்கான ஆதாரங்களை ஆயும்போது, அத்தகைய அத்தாட்சிகள் இல்லை” என்று முடிவிற்கு வருகிறார். இருப்பினும் பிறகு வந்தவர்கள் ஆண்குறிவழிபாடு இருந்தது என்றும் அதனை லிங்கவழிப்பாட்டுடன் தொடர்பு படுத்தியும் எழுதிவருகின்றனர்[35].

சிவன்-ருத்திரன்; சைவசித்தாந்தத்தின் தொன்மை முதலியப் பிரச்சினைகள்: சங்க இலக்கியத்தில் சிவன் மற்றும் லிங்கம் என்ற வார்த்தைகள் காணப்படுவதில்லை. ஆகவே, அத்தகைய சித்தாந்தங்கள் மற்றும் அவற்றின் உருவ அமைப்புகள், பதிவுகள் பிற்காலத்தில்தான் தோன்றிருக்கக்கூடும். இப்பிரச்சினைகளும் உருவவழிபாடு, அதாவது சிற்பங்கள் முதலிய ஆதாரங்களை வைத்து ஆராய்ந்தால் அத்தகைய பிரச்சினைகள் தீரும். ஒரு குறிப்பிட்ட மொழியில் ஒரு தத்துவம் திடீரென்றுக் காணப்படும்போது, அது இந்தியாவில் இல்லை அல்லது வேறொரு மொழியில் உள்ளதால் வெளியேயிருந்து நுழைந்தது என்ற சிந்தனைகள், வாதங்கள் இந்தியாவிற்கு வெளியேக் காணப்படும் சிவலிங்கங்களைப் பார்க்கும்போது, தவறு என்று விளங்கும். இடத்திற்கேற்றாற்போல மக்களின் பாவங்கள் அவற்றில் பிரதிபலித்திருந்தாலும் அதிலுள்ள இந்தியத் தாக்கத்தை, தொடர்பை, பிணைப்பை மறுக்கமுடியாது. ஆகவே இந்தியாவிற்கு வெளியேயுள்ள அத்தாட்சிகளே இந்தியாவுடன் இணையும்போது, இந்தியவிலுள்ள ஆதாரங்கள் அவற்றை மறுக்கும்போது வேடிக்கையாக உள்ளது.

மேலும் சிற்பிகள் மற்றும் அத்தகைய உருவங்களை மனத்தில் உருவாக்கி, அதனை கல்லில் செதுக்கி உயிர்தரும்போது, அத்தகைய எண்ணங்களில் வேறுபாடு இருந்திருக்குமேயானால் அது வெளிப்பட்டிருக்கும். ஆனால் அத்தகைய கோளாறுகள் மாற்று மதத்தினர் சிலைகளை, சிற்பங்களை, கோவில்களை மாற்றும்போதோ, இடிக்கும்போதோ, மாற்றிக் கட்டும்போதோ அவ்வாறு நேருகின்றன என்பது முன்னமே சுட்டிக் காட்டப்பட்டது. ஆகவே சித்தாந்தரீதியிலுள்ளப் போராட்டங்கள், கருத்து மோதல்கள், மரபு கண்டனங்கள்[36] இக்காலத்தில் தேவையில்லை. நம்பிக்கையுள்ள மக்களை இணைக்க, கட்டுக்கோப்புடன் வைத்திருக்க, வருங்கால சந்ததியரை நம்பிக்கையுடன் இருக்க, அத்தகைய சித்தாந்தங்களின் விளக்கங்களைக் கொடுத்தாலே போதும்.

புராணங்களும், அகழ்வாய்வு ஆதாரங்களும்: தொல்லியல் ஆராய்ச்சியும், அகழ்வாய்வும் இலக்கிய ஆதாரங்கள் இல்லாமல் புரிந்து கொள்ளமுடியாது என்று ஆராய்ச்சியாளர்கள் பலதடவை எடுத்துக்காட்டியுள்ளார்கள். விஷ்ணு, பிரம்மன் சிவனின் அடி-முடியைத்தேடிசென்ற கதை அகழ்வாழ்வு-தொல்லியில் துறைகளில் பல புதிர்களுக்கு விடைதருகிறது எனலாம். உலகத்தில் ஓரளவிற்கு வடபகுதிகளில் பிரம்மன், தென்பகுதிகளில் விஷ்ணு மற்றும் நடுப்பகுதிளில் சிவன் வழிபாடுகள் இருந்திருப்பதைக் காணாலாம். இத்தகைய பதிவுகள் சைவம் மேலோங்கியிருந்தபோது, எப்படி பிரம்மா மற்றும் விஷ்ணு சிலைகள் மாற்றப்பட்டன என்ற சூட்சுமத்தைக் காட்டுகின்றன எனலாம். பிரம்மதேசத்தில் இருந்த பிரம்மனின் சிற்பங்கள் மற்ற இடங்களில் உள்ள சிற்பங்களுடன் ஒப்பிடும்போது, எவ்வாறு அவை சிவனாக மாற்றப்பட்டிருக்கலாம் எனத்தெரிகிறது துருவங்கள் மாறுவதைப்போல இவற்றின் வழிபாடும் மாறியிருக்கலாம். ஆத்தல், அழித்தல், காத்தல் என்ற செயல்கள் தெய்வீகத்துடன் தொடர்புபடுத்தி, இயற்கை வழிபாட்டை அதனுடன் இணைத்தப்பொது, மனிதர்கள் உபயோகப்படுத்திய பொருட்களும் அவ்வாறே மாறியன, வடிவங்களைப் பெற்றன. பூகோளாரீதியில், அந்தந்த கலாச்சார, பாரம்பரிய, நாகரிகங்களில் அவ்வாறே உருவெடுத்தன. ஆகையால்தான் கற்களில்கூட இந்த மூன்று தொழிலதிபர்களுக்கு உண்டானது என்றுப் பிரிக்கப்பட்டது போலும். பிறகு விதைகள், பூக்கள், மரங்கள், பறவைகள், விலங்குகள் முதலிவனவெல்லாம்கூட அவர்களுக்குரித்தானது என்று தனித்தனியாக, பிரத்யேகமாக அடையளங்காணப்பட்டுப் பயன்படுத்தப்பட்டன. இவ்வாறே அவை அந்தந்த கடவுளர்களின் சிற்பங்களிலும் எடுத்தாளப்பட்டுள்ளதைக் காணலாம். மனிதன் என்றுமே தான் அறிந்திருந்ததலிருந்துதான் அறியாததை அறிந்து கொள்கிறான் என்பதினால், புதிய சித்தாந்தவாதிகள், மதவாதிகளும் முன்பறிந்திருந்தவற்றையே மக்களுக்கேற்றபடி மாற்றியமைத்து கொடுத்திருக்கலாம்.

முத்தொழில்கள், மூன்று தெய்வங்கள், மும்மூர்த்திகள், முத்தேவியர் பகுக்கப்பட்டது: பகுத்தல், விரித்தல், தொகுத்தல் என்ற காரியங்கள் தொடர்ந்து நடைபெறும் செயல்பாடுகள் எனலாம். இந்த லிங்கத்தத்துவத்தில் அது காணப்படுகிறது என்றால் மிகையாகாது. முதல் மூன்று நிறங்கள் சிவப்பு, மஞ்சள், நீலம் இயற்கையிலுள்ளப் பொருட்களுடன் சம்பந்தப்படுத்தியபோது, இறைத்ததுவங்களும் அவ்வாறேப் பகுக்கப்பட்டது போலும். பிறகு ஒற்றுமையேற்பட்ட பிறகு, மறுபடியும் லிங்கவழிபாட்டில் மும்மூர்த்தி வழிப்பாட்டை இணைத்திருக்கலாம். அதனால்தான், லிங்கமே மூன்று பாகங்கள் –சதுரமான அடிப்பாகம்:பிரம்மா, எண்கோண நடுப்பகுதி:விஷ்ணு, வட்டமான மேற்பாகம்:சிவன் – கொண்டதாக உருவாக்கப்படுகிறது. மேலும் நீளுருண்டையாக இருக்கும் தலைப்பகுதி பூஜாபாகம் எனப்படும் மற்றும் அதன்மீது பிரம்மசூத்ர எனப்படும் குறிப்பிட்ட கோடுகளும் காணப்படும்.  அந்த கோடுகள் இல்லையென்றால், அந்த லிங்கம் வழிபாட்டிறுப் பயன்படாது[37], என்றேல்லாம் விதிமுறைகள் ஏற்படுத்தப்படுகின்றன.

மேலும் சல = நகரக்கூடியது மற்றும் அசல = நகராதது என்ற இருவகை லிங்கங்கள் உள்ளன. ஏகமுகலிங்கம், சதுர்முகலிங்கம், பஞ்சமுகலிங்கம் என்ற பிரிவுகளும் உள்ளன. அதுமட்டுமல்லாது, நான்கு பகுதிகளில் நான்குவிதமான தெய்வங்கள் அல்லது தேவியர் காணப்படும் லிங்கங்களும் உள்ளன. சதாசிவன் என்ற பஞ்சமுக லிங்கம் – 1. தத்புருஷ, 2. அகோர, 3. வாமதேவ, 4. சதயோஜத, 5. ஈஸான – என் ஐந்து முகங்களைக் கொண்டது. ஒரு சதுர்முகலிங்கத்தில் – 1. பிராஹ்மணி, 2. வைஷ்ணவி, 3. மஹேஸ்வரி 4. இந்திராணி என நான்கு தேவியர்கள் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. ஒரு தட்சசீல லிங்கத்தில் ஒருபக்கம் மூன்றுதலைகளுடன் புத்தர் காணப்படுகிறார்! மறுபக்கத்தில் சிவன். மற்றொரு குப்தர்கால லிங்கத்திலன் நான்கு பக்கங்களில் – சிவன், விஷ்ணு, பிரம்மா மற்றும் சூரியதேவன் என்று நான்கு மூர்த்திகள் காணப்படுகின்றனர்.  இந்த முக்கியமான வேறுபாடும் ஆண்குறிவழிபாடு என்ற வாதத்தைப் பொய்யாக்குகிறது

உலகமுழுவதும் சிவன்: சிவனின் அருவுருவ வழிபாடு, லிங்க வழிபாடாக உலகம் முழுவதும் இருந்து வந்துள்ளது. ஆனால், இதனை மறைத்தும், பழித்தும் எழுதியும், பேசியும் வருவது, மேனாட்டைய ஆராய்ச்சியாளர்களின் போக்கு. லிங்க வழிபாட்டை “ஆண்குறி” வழி பாடு என்று இன்றளவிலும் அவர்கள் பேசியும்-எழுதியும் வருகின்றனர். ஆனால், உண்மையில் லிங்க வழிபாட்டிற்கும் அத்தகைய வம்சவிருத்தி வழிபாட்டிற்கும்  (fertility rites)  உள்ள வித்தியாசங்களை அவர்கள் எடுத்துக் காட்டி விவாதிப்பதில்லை. வம்சவிருத்தி வழிபாடு, சடங்குகள், பூஜாவிதானங்கள், பலி முதலிய காரியங்கள், கிரியைகள், லிங்க வழிபாட்டிலிருந்து வேறுபட்டுத் தனித்திருப்பதை காணலாம்.

லிங்க வழிபாட்டிற்கும், ஆண்குறி வழிபாட்டிற்கும் உள்ள வேறுபாடுகள்:  உலகமுழுவதும் பல இடங்களில் லட்சக்கணக்கில், ஏன் கோடிக்கணக்கில் நீள்-உருண்டை, சிலிண்டர் போன்ற குத்துக்கற்கள் வடிவங்களைப் பார்த்த மேனாட்டு ஆராய்ச்சியாளர்கள், அவை ஆண்குறிபோல தோற்றமளித்ததால், அதனை  Phallic என்றும் அத்தகைய வழிபாட்டை -phallic worship – என்றும் குறிப்பிட்டு எழுத ஆரம்பித்தனர் [38]. ஆனால், அத்தகைய வழிபாடும், சிவன் வழிபாடும் வேறு என்று இந்திய நூல்களைப் படித்த பிறகு மற்றும் லிங்கங்களைப் பார்த்தப் பிறகுத் தெரிந்து கொண்டனர். அதுமட்டுமல்லாது, யூத-கிருத்துவ-முகமதிய மதங்களில் மறைந்திருக்கும் லிங்கவழிபாட்டிற்கும் இந்திய லிங்க வழிபாட்டிற்கும் உள்ள வித்தியாசம் அத்தகைய இறையியல் தத்துவங்களில் தெளிவாக வெளிப்படுகிறது என்பதனையும் அறிந்து கொண்டனர். நன்றான விளைச்சலுக்கு எதிர்பார்த்து கொடுக்கும் தலைமகன் பலி (sacrifice of the first son), மனிதன் ஆண்டவனுக்கு கொடுத்தற்கான செய்யும் பலி, முதல் மனிதன் செய்த பாவத்திற்கான பிராயசித்தம்  (redemption from the original sin), குழந்தைக்காக பெண்கள் செய்யும் ஆராதனை-வழிபாடுகள்  (fertility rites)[39], ஆண்துணையன்றி குழந்தை பிறப்பு (immaculate conception), முதலியன அத்தகைய பாலியில் ரீதியிலான, மகப்பேறு கிடைக்க செய்யப்படும் சடங்குகள், பலிகள் கீழே வரலாம்[40]. மேனாட்டு மதங்களிடையே அதற்கான பல இலக்கிய, தொல் பொருள் ஆதாரங்கள் உள்ளன. ஆனால், மும்மூர்த்திகளின் வழிபாடும் – லிங்கம் பிரம்மா, விஷ்ணு, சிவன் என மூன்று பாகங்களாக / தத்துவங்களாக குறிப்பிடுவதால் – இணைத்திருக்கிறது.

சிற்பிகள்-சித்தாந்திகளின் வெளிப்பாடு: உலகமெலாம் இருந்த, இன்றுமுள்ள லிங்கங்களின் உருவங்கள், அமைப்புகள் அவற்றுடன் தொடர்பு படுத்திக் காட்டியுள்ளச் சின்னங்கள் முதலியவற்றை வைத்து பார்க்கும்போது, உருவங்களிலுள்ள ஒற்றுமையை, அடிப்படையிலுள்ள இணைப்பை, மக்களின் பிணைப்பை உணரலாம். மனத்தில் ஒரு உருவத்தை நினைத்தல், அதனை கருத்துருவாக்கத்துடன் சமைத்தல், கல்லில் அவ்வாறே உருவாக்கல், பிறகு மக்களால் ஏற்றுக் கொள்ளப்படுதல் என்பது முதலா அல்லது, ஒரு சித்தாந்தி ஒரு அருவத்திற்கு உருகொடுத்து, அருவுருவாக்கி, அது இப்படித்தான் இருக்கவேண்டும் என்று வரையறை செய்தபிறகு தான், சிற்பி அவ்வாறு செய்யமுடியும் என்பது முதலா எனும் தர்க்கம் ஆரம்பம்-முடிவில்லாத வாதத்தில்தான் முடியும் அல்லது தொடரும். ஆகவே உள்ள ஆதாரங்களை வைத்துப் பார்க்கும்போது குறிப்பாக எடுத்துக் காட்டப்பட்ட ஒற்றுமையை எற்றுக் கொண்டு, லிங்கவழிபாடு, இந்திய நோக்கில் இறையியல்-ரீதியாக சிவலிங்க வழிபாடாக இருந்துவந்துள்ளது. அதனுடன் சம்பந்தப்படுத்தும் அடையாளங்கள், சின்னங்கள், குறியீடுகள் அதை சிறப்பாக எடுத்துக் காட்டுகிறது. லிங்கங்கள் பல ஆயிரக்கணக்கான கிலோமீட்டர் தூரத்தில் இருந்தாலும் அவற்றை செதுக்கியவர்கள், உருவாக்கியவர்கள் மற்றும் அதற்கான அடிப்படையைத் தந்தவர்கள், அவர்களின் மனங்களில் பதிவானதற்கான மூலங்கள் இவை இந்தியாவைத்தான் காட்டுகிறது.

மக்கள் பெருக்கத்தில் வளர்ந்து, பரந்து பல இடங்களில் வாழும் நிலையில், அவ்வாறே அந்தந்த இடங்களில் உள்ளவாறு அவர்களது வெளிப்பாடுகள் வழிபாடுகளில் தகவமைத்துக் கொண்டனர். இருப்பினும் அடிப்படையிலுள்ள ஒற்றுமை, பிணைப்பு பாரம்பரிய, கலாச்சார, காலக்கிரியமாக நடந்துவரும் பூஜைகள், விழாக்கள், சடங்குகள், தீர்த்தயாத்திரைகள் முதலியனற்றின் மூலம் வெளிப்படுகின்றது.

முடிவுரை: இன்றுள்ள நிலையில், இந்திய மக்கள் தங்களது பாரம்பரியச் சின்னங்களை பாதுகாக்கவேண்டும். எடுத்துக்காட்டப்பட்ட ஆதாரங்களினின்று எப்படி, உலகம் முழுவதும், இந்திய கலாச்சாரம், பாரம்பரியம், நாகரிகம் பரவியிருந்தன என்பதை அறியலாம். ஆனால் ஆயிரக்கணக்கான வருடங்களில் அவை மறைந்து விட்டன. எஞ்சியவைதாம் அருங்காட்சியகங்களில் பார்வைக்கு உள்ளன. இந்தியாவில் உள்ளவையோ மிகவும் பாதுகாப்பற்ற நிலையில் உள்ளன. மதசார்பற்ற அரசு என்ற நிலையிலும், நாத்திகம், கம்யூனிஸம் முதலிய சிதாந்தங்கள் பேசிக்கொண்டு குறிப்பிட்டக் காரணைகளை எதிர்த்து வருகிறார்கள். எனவே அந்நிலையில், மடாதிபதிகள், பெரியவர்கள், மற்றவர்கள் நம்பபக்கையாளர்களை வழிநடத்திச் செல்லவேண்டியுள்ளது. அதற்கு இந்திய சரித்திரத்தை ஆழ்ந்து படிக்கவேண்டியுள்ளது. உள்ள ஆதாரங்களை, அத்தாட்சிகளைப் போற்றிக் காப்பாற்றவேண்டியுள்ளது. உள்சமய பிரச்சினைகளை முன்வைத்து மேலும் பிரிவினைவாதிகளுக்கு, எதிரிகளுக்குத் துணை போகாமல், நம்பிக்கையாளர்களைக் கட்டுக்குள் வைத்திருக்க மடாதிபதிகள், பெரியவர்கள், மற்ற நலம்-விரும்பிகள் பாடுபடவேண்டும். குறிப்பாக இக்கால இளைஞர்களுக்கு அதன் முக்கியத்துவத்தை உணர்த்தவேண்டும்.


[1] இந்தியர்களது சரித்திரம் ஐரோப்பிய, குறிப்பாக ஆங்கிலேயர்களால் எழுதப்பட்டுள்ளது, இப்பொழுது பல ஆண்டுகள் ஆகியும், பல்வேறு ஆதாரங்கள் கிடைத்தும், நன்றாகத் தவறு என்று அறிந்த பலவற்றை இன்றும் சரித்திரம் என்று படித்து, பட்டங்கள் பெற்று, பதவிகளில் அமர்ந்து, அந்த பழங்கதைகளையே உண்மையென்று பிடித்துக் கொண்டு வாதிட்டு வருகின்றனர்.

[2] அதாவது மற்ற படிப்புகள் போன்று புதிய ஆதாரங்கள் கிடைத்தவுடன் பழையவற்றை, குறிப்பாக தவறான, பிழையான கருதுகோள்கள், சித்தாந்தங்கள் முதலியவற்றை கழித்து, உண்மைகளை வெளியிடுவதில்லை.

[3] சரித்திரம், காலக்கணக்கீட்டியல், சரித்திர நிகழ்ச்சிகளை காலக்கிரயமாகப் பார்ப்பது, சமகாலத்தைய நிகழ்வுடன் ஒப்பிட்டு, குறிப்பிட்ட நிகழ்ச்சிகள் அவ்வாறே நிகழ்ந்திருக்குமா, நிகழ சாத்தியமா, என்றெல்லாம், தமிழ் எழுத்தாளர்கள் பார்ப்பது கிடையாது. ராஜராஜ சோழன் எப்படி கப்பல் கட்டினான், கப்பற்படையை சரியாக நடத்திக் கொண்டு தெற்காசிய நாடுகளுக்குச் சென்று போரிட்டு வென்றான், திரும்ப வந்தான் என்பதை அறிவுப்பூர்வமாக ஆராய்ச்சி செய்யாமல், இனம், மொழி, சாதி விளக்கங்கள்தாம் இன்னும் கொடுக்கப்படுகின்றன.

[4] V. G. Ramachandran, Siva Around the World, International Society for the Investigation of Ancent Civilizations, Guindy, Chennai, 1983.

இதில் சிவனைப்பற்றிய குறிப்புகள் கொடுக்கப்பட்டிருந்தாலும் – கலிஃபோர்னியாவில் சாஸ்தாமலை, அமெரிக்காவில் சிவன் கோவில் எனக்குறிப்பிட்டு – லெமூரியா, குமரிக்கண்டம் என்ற கோணத்தில் விளக்கங்கள் கொடுக்கப்பட்டுள்ளன.

[5] இதன் பின்புலம்தான் எண்ணும் எழுத்தும் சேரும் தத்துவமும், கணிதமும் உள்ளன. பூஜ்யம் ம்குதல் எண்ணிலி வரையிலான எண்கள் உருவானது, மற்றும் வட்டத்தைச் சதுரமாகவும், சதுரத்தை வட்டமாகவும் மற்றூகின்ற ரகசியங்களும் உள்ளன. மற்ற நாகரிகங்களில் அவ்வாறு இல்லை. இதுதான் முக்கியமான வேறுபாடு ஆகும்.

[6] மணிமேகலையிலேயே இத்தகைய விவரங்கள் காணப்படுகின்ரன.

[7] John Mitchell, The Earth Spirit: Its ways, Shrines and Mysteries, AVON Booka, New York, USA, 1975,  pages.39,41,  78-79, 82-84.

[8] K. V. Ramakrishna Rao, Magic, Myth and connected Practices of the Ancient Tamils, Proceedings of the Indian History Congress, 58th Bangalore Session, 1997, pp.164-165.

[9] எப்படி கிருத்துவர்களும், முகமதியர்களும் முந்தைய நாகரிகங்களின் அத்தகைய கல்-உருவங்களை, சிற்பங்களை மாற்றின அல்லது தகவமைத்துக் கொண்டன என்பதை பின்னால் விளக்கப்பட்டுள்ளது.

[10] உருவ வழிபாட்டை வைத்துக் கொண்டே மற்றவர்களின் உருவ வழிபாட்டைக் குறை கூறுவது, ஏதோ செய்யக்கூடாததைச் செய்வதாக தூஷிப்பது, அவர்களுடைய விக்கிரங்கள், கோவில்களைத் தாக்குவது, இடிப்பது, அழிப்பன போன்ற செயல்களில் ஈடுபடுவது முதலிய காரியங்கள்.

[11] K. V. Ramakrishna Rao, Stone – Work, Art, Architecture, Style and Dating in Indian Context, a paper presented  at the ICIH -2009, New Delhi,  p.78. Full paper can be accessed and downloaded from website.

[12] P. K. Acharya, Hindu Architecture in India and Aboard, LPP, New Delhi, 1998

………….…..,  An Encyclopedia of Hindu Architecture, LPP, New Delhi, Vol.VII, 2001.

[13] A. Foucher, The Beginnings of the Buddhist Art, Paris / London, 1917.

W. W. Tarn, The Greeks in Bactria and India, pp395ff.

H. Heras, The Origin of So-called Greceo-Buddhist School of Sculpture of Gandhara, JBBRAS, Vol.12, 1936, pp.77-97.

S. N. Chakravarti, The Origin of the Buddha Image, JUPHS, Vol.XVI, 1943, pp.63-75.

P. C. Jain, Putting the Ocean in a Bowl: The Origin of the Buddha Image, in Exotic India website, 2004.

J. C. Huttington, The Origin of Buddha Image: Early Image Traditions and the Concept of Buddhadatsanapunya,  in A. K. Natain, Studuies in Buddhist Art of South Asia, New Delhi, 1985.

[14] குடையிருந்தால் மஹாவீரர், இல்லாவிட்டால் புத்தர் என்ற நிலையில் இருவரது சிலைகளும் ஒத்துப் போகின்றன.

[15] “உள்கலாச்சாரமயமாகல்” என்ற திட்டத்தில் அவர்கள், கிருத்துவ மதத்தை இந்துக்களுக்குத் தர அவ்வாறு செய்கின்றனர். சர்ச்சுகளை கோவில்போல கட்டுகிறார்கள். இந்து சாமியார்=சந்நியாசிகள் போல காவி உடுத்து, பெயர்கள் வைத்துக் கொண்டு உலா வர்கிறார்கள்.

[16] K. V. Ramakrishna Rao, The Chola-Chinese Connection, A paper to be presented during the 29th session of the South Indian History Congress to be held at Tirunelveli from January 30th to February 1, 2009.

[17] Tim Turpin, Innovation, Technology Policy and Regional Development: Evidence from China and Australia, Edward Elgar Publishing, 2002, p.89.

[18] John Guy, Tamil Merchant Guilds and the Quanzhou Trade, in The Empire of the World Maritime Quanzhou, 1000-1400, edited by Angela Schottenhammer, Brill, 2001, pp.283-305.

[19] இதைத்தவிர அல்லாவின் மகள்கள் என்று மூன்று விக்கிரங்கள் அ—ல்லத், அல்-மனத், அல்-உஜ்ஜா என்றிருந்ததாகக் குறிப்பிடப்படுகின்றன. இவையெல்லாம் இந்தியாவில் உள்ளன என்றறிந்துதான் முஹம்மதுகஜினி அவற்றை ஒழிக்க படையெடுத்துவந்து வந்தான்.

[20] J. H. Rivett-Carnac, Rough Notes on the Snake Symbol in India in connection with the worship of Siva, Journal of the Asiatic Society of Bengal, Calcutta, 1879.

[21] James Fergusson, Tree and Serpent worship: Illustrations of mythology and art in India and fourth century after Christ, 1873.

[22] Hyde Clarke, Serpent and Siva worship and mythology  in Central America, Africa and Asia,  Journal of Anthropological Institute, London, 1876.

[23] J. H. Rivett-Carnac, The Snake Symbol in India, Journal of the Asiatic Society of Bengal, Calcutta,

[24] Farid Khan, The Ekamukhalinga from Wanda Shahabhel Northwest Frontier, Pakistan, South Asian Studies, Volume.p, 1993, pp.87-91.

[25] Otto Augustus Wall, Sex and Sex Worship, St. Louis, C. V. Mosby & co., 1922, USA.

[26] John Marco Allegro

[27] . As Davidson mentioned in his book God and Myths’. ‘According to Adam of Bremen the statue of Freyr in the temple at Uppsala was phallic.’

[28] J. H. Rivett-Carnac, Rough Notes on the Snake Symbol in India in connection with the worship of Siva, Journal of the Asiatic Society of Bengal, Calcutta, 1879.

[29] James Fergusson, Tree and Serpent worship: Illustrations of mythology and art in India and fourth century after Christ, 1873.

[30] C. V. Narayana Ayyar,  Origin and early history of Saivism in South India, Uversty of Madras, Madras, 1936. p.49.

[31] ரிக்வேதம்.மண்டலம்,VII.21.5

[32] A. A. MacDonnell, Vedic Mythology, p.155.

[33] Muir (Trans.), Vedic Hymns, Vl. IV, p.409.

[34] Ibid.

[35] நாராயண ஐயர் அப்பொழுது ஆர். ஜி. பண்டார்கர் தமது புத்தகத்தில் Vaisnanism, Saivism, etc., p.115, எழுதியதை விமர்சித்து எடுத்துக் காட்டியுள்ளார்.

[36] சித்தாந்த மரபு, சித்தாந்த மரபு கண்டனம், சித்தாந்த மரபு கண்டன கண்டனம், ஆதினம்,

[37] Swami Harshnanda, Hindu Gods and Goddesses, Sri Ramakrishna Ashrama, Mysore, 1982,  p.84

[38] http://www.sacred-texts.com/sex/pw/pw.htm

[39] http://www.worldhistorysite.com/humansacrifice.html

[40] Frazer, Golden Bough, Penguin, 2007.

இந்துக்களுக்கு சூடு-சொரணை இருந்தால், கிருத்துவர்களை சாந்தோம் சர்ச்சிலிருந்து வெளியேற்ற போராட்டம் நடத்த வேண்டும்.

மே 4, 2010

இந்துக்களுக்கு சூடு-சொரணை இருந்தால், கிருத்துவர்களை சாந்தோம் சர்ச்சிலிருந்து வெளியேற்ற போராட்டம் நடத்த வேண்டும்

கபாலீஸ்வரர்கோவில் சொல்கிறது, “முந்தைய கோவிலை இடித்துவிட்டுதான் சர்ச் கட்டப் பட்டுள்ளது”! கபாலீஸ்வரர்கோவிலுக்குச் செல்பவர்கள், வாசலிற்கு இடது புறத்திலிலுள்ள ஒரு பெரிய கல்வெட்டைக் காணலாம். இதில் நான்காவது பத்தியில் ஆங்கிலத்தில் குறிப்பிடப் பட்டுள்ளது பின்வருமாறு:

MYLAPORE FELL INTO THE HANDS OF THE PORTUGUESE IN A.D 1566 WHEN THE TEMPLE SUFFERED DEMOLITION. THE PRESENT TEMPLE WAS REBUILT 300 YEARS AGO. THERE ARE SOME FRAGMENTARY INSCRIPTIONS FROM THE OLD TEMPLE STILL FOUND IN THE PRESENT SHRINE AND IN St. THOMAS CATHEDRAL.

இதன் தமிழாக்கம் பின்வருமாறு:

“கி.பி 1566ல், மைலாப்பூர் போர்ச்சுகீசியர்களில் வீழ்ந்த போது, இந்த கோவில் முழுவதுமாக இடிக்கப் பட்டது. இந்த கோவிலானது 300 வருடங்களுக்கு முன்பு மறுபடியும் (இப்பொழுதுள்ள இடத்தில்) கட்டப் பட்டதாகும். பழைய (முந்தைய கபாலிஸ்வரர்) கோவிலில் இருந்த கல்வெட்டுகள் உடைந்த நிலையில் இந்த கோவிலிலும், செயின்ட் தாமஸ் சர்ச்சிலும் காணலாம்”.

ஆகவே, இந்துக்கள் தாரளமாக, தங்களது இடத்தைக் கேட்கலாம். பெரும்பாலும், சரித்திர ஞானம் இல்லாமல் அல்லது இருந்தும், செக்யூலரிஸ மாயயையில் கட்டுண்டு, இந்துக்கள், தங்களது உரிமைகளை இழந்து வருகிறார்கள். இதைப் பயன்படுத்திக் கொண்டு, கிருத்துவர்கள் அயோக்கியத்தனமாக நடந்து கொண்டு வருகின்றனர். அத்தகைய நிகழ்ச்சிதான் சம்பந்தமே இல்லாத, கிருத்துவர்கள் கபாலீஸ்வரர் கோவிலில் நழைவேன் என்று மிரட்டுவது!

இந்துக்களுக்கு சூடு-சொரணை இருந்தால், கிருத்துவர்களை சாந்தோம் சர்ச்சிலிருந்து வெளியேற்ற போராட்டம் நடத்த வேண்டும்.

உடனடியாக பக்தர்கள் அனைவரும், அந்த அவலச் சின்னமான சர்ச்சின் முன்பு அமைதியாக உல்கார்ந்து கொண்டு சிவநாம ஜெபம் செய்யவேண்டும்.

செபாஸ்டியன் சீமானுக்கும் கபாலீஸ்வரர் கோயிலுக்கும் என்ன சம்பந்தம்?

மே 3, 2010

செபாஸ்டியன் சீமானுக்கும் கபாலீஸ்வரர் கோயிலுக்கும் என்ன சம்பந்தம்?

செபாஸ்டியன் சீமான் ஒரு கிருத்துவன். “பிரபாகரன்” பெயரை வைத்துக் கொண்டு “தமிழர்கள்” உணர்வை தூண்டிக்கொண்டு, தமிழ் கலாச்சாரம், நாகரிகம், பண்பாடு…………..முதலியவற்றிற்கு எதிராக செயல்படும் கூட்டங்களுடன் தொடர்பு கொண்டவன்.

எம்.  தெய்வநாயகம் என்ற ஆளோ, முந்தைய மோசடி பிஷப் சின்னப்பாவுடன் சேர்ந்து கொண்டு, தமிழைக் கேவலப் படுத்திய கும்பலை சேர்ந்த இன்னொரு மோசடி பேர்வழி. [ஆங்கிலத்தில் இவர்களைப் பற்றி நிறையவே எழுதியுள்ளேன். http://www.indiainteracts.com தளத்தைப் பார்க்கவும்]

Seeman-Kapeleswarar-templeSeeman-Kapeleswarar-temple

இப்பொழுது, இந்த இரண்டு இந்து விரோத பேர்வழிகளுக்குண்டானக் கூட்டு என்ன என்பதை, உண்மையான தமிழர்கள் ஆராய வேண்டும். தமிழ் இந்துக்கள் தெரிந்து கொள்ளவேண்டும்.

சுயமரியாதை தமிழர் கூட்டமைப்பு என்ற பேரவை என்ற போலிப் பெயரில், கிருத்துவர்கள் மிகவும் கேவலமாக, வெட்கமில்லாமல், இப்படி வேஷம் போடுவது என்னவென்று சொல்வது என்று தெரியவில்லை. எவ்வலவு அசிங்கப் பட்டாலும், இவர்கள் இவ்வாறு நடந்து கொள்வது, அரசு எந்திரங்கள் அவர்களுக்கு சாதகமாக இருக்கின்றன என்பதும் தெரிகின்றது.

கபாலீஸ்வரர் கோவில் கருவறை நுழைவு போராட்டம்: 14-04-2010 அன்று கிருத்துவர்கள் சென்னை நினைவரங்கம் என்ற இடத்தில் ஆர்பாட்டம் செய்ய போலீஸாரிடம் அனுமதி கேட்டது போலவும், அதற்கு அனுமதி மறுக்கப் பட்டது போலவும், தெய்வநாயகம் என்ற புரட்டு ஆராய்ச்சியாளர், முந்தைய மோசடி-ஆராய்ச்சி கும்பல் அருளப்பா-ஆச்சார்யா கும்பல் கும்பலைச் சேர்ந்த ஆள், “தமிழர் சமயம்” என்ற இதழில் வெளியிட்டு இருக்கிறார் [மலர்.1; மே 2010, இதழ்.5, பக்கம்.10].

“காவல்துறையினர் நமக்கு அனுப்பிய அனுமதி மறுப்புக் கடிதத்தில், “மனுதாரர் கோரிக்கைக்கு எதிர்ப்பு தெரிவிக்கும் அம்சிப்பினர் ஆர்ப்பாட்டத்தின் போது திடீரெனக் குழுமி சென்னை நகரில் அமைதியைக் குலைக்க வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில், பொது அமைதிக்கு, பங்கம் விளைத்துப் பொதுச் சொத்துக்கும், தனியார் சொத்துக்கும் சேதம் ஏற்படுத்தி சட்டம் ஒழுங்கு பிரச்சனை உருவாக்கவுள்ளதாக நம்பகரமான இரகசியத் தகவல்கள் தற்போது கிடைத்துள்ள காரணத்தினாலும், சட்டம், ஒழுங்கு மற்றும் பொது அமைதியை நிலைநாட்ட, இரிய முன்னெச்சரிக்கை நடவடிக்கை வேண்டிய அவசியத்தினாலும் மனுதாரர் 14-04-2010 அன்று மாலை 4.00 மணியளவில் சென்னை நினைவரங்கம் அருகில் ஆர்ப்பாட்டம் நடத்த அனுமதி மறுக்கப்படுகிறது”.

என்று காவல் துறையினர் அதிகார பூர்வமாக எழுதியுள்ளனர். இதன்படி நம்முடைய அறவழி ஆர்ப்பாட்டம் நடைபெறாமலேயே மறைக்கப் பட்டக் கிடக்கும் வரலாறு பற்றி நம்முடன் உரையடலுக்கு வர மறுக்கும் நேர்மையில்லா பிராமணர்களின் கொடிய வன்முறை முகத்தை காவல்துறையின் அதிகாரபூர்வ அனுமதி மறுப்புக் கடிதம் அனைவருக்கும் வெளிச்சமிட்டுக் காட்டியுள்ளது”, என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

மற்ற கடிதங்களுக்கெல்லாம் கையெழுத்துடன்-நகலுடன் இருக்கும்போது, இது சாதாரணமாக அச்சிடப்பட்டுள்ளது.

இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ்ஸின் சூழ்ச்சி, மற்றும் பொய்யான செய்தி வெளியீடு: மற்றொரு கடிதத்தில், “02-05-2010 அன்று காலை 10.00 மணி முதல் மாலை 5.00 வரை, இராஜரத்னம் ஸ்டேடியம் அருகில், கண்டன உண்ணாநோன்புப் போராட்டம் நடத்த அனுமதியும் பாதுகாப்பும் வேண்டிக் கொள்கிறோம்”, என்றுள்ளது [பக்கம்.14].

ஆனால், இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ், ஏதோ அந்த கூட்டம், கபாலீஸ்வரர் கோவிலில் உள்ளேயே நடந்தது மாதிரி, ஒரு புகைப்படத்துடன், செய்தி வெளியிட்டிருக்கிறர்கள் [மேலே பார்க்கவும்]. அதற்கு கடிதம் எழுதியதற்கு, இன்று வரை மறுப்பு அல்லது அது தவறு என்று வருத்தம் தெரிவித்தோ என்ற செய்தியும் வரவில்லை.

ஆகவே அது முன்னம் போல கிருத்துவர் சூழ்ச்சிகளில் அகப்பட்டுள்ளது எனத் தெரிகிறது. முன்பு எஸ். விஸ்வநாதன் என்ற கிருத்துவர் இருக்கும்போது, “வீக் என்ட் எக்ஸ்பிரஸ்”, ஒரு கிருத்துவப் பிரச்சார இதழ் மாதிரியே, கிருத்துவ புளுகுகளையெல்லாம் ஏந்திக்கொண்டு வெளிவந்து கொண்டிருந்தது. அவரே அங்கிருந்த் சென்ற பிறகு, நிலைமை கொஞ்சம் மாறியது. ஆனால், இப்பொழுது ஆசிரியர் குழு கிருத்துவர்களின் ஆதிக்கத்தில் உள்ளது என்று தெரிகிறது.

கிருத்துவர்களே கொடுத்த வாக்குமூலம்: இதைவிட வேடிக்கை என்னவென்றால், “இந்தியாவில் முதல் சைவ சமயக் கோவிலான கபாலீஸ்வரர் கோவில், முன்பு இருந்த இடமான சாந்தோம் பேராலயத்தின் கருவறையிலும், இப்பொழுது இருக்கும் கபாலீஸ்வரர் கோவில் கருவறையில் இரண்டாவதாகவும்…….”, என்று குறிப்பிட்டுள்ளதால் [பக்கம்.8], கிருத்துவர்களின் போலி-மோசடி எல்லாமே வெளிப்பட்டுவிட்டது எனலாம். இக்கடிதம் சென்னை மயிலை பேராயர் மற்றும் தலைமை அர்ச்சகர், கபாலீஸ்வரர் கோவில் இருவருக்கும் “பெருநர்” என்று குரிப்பிடப்பட்டுள்ளது. அதாவது கடர்கரையில் இருந்த கபாலீஸ்வரர் கோவில் சர்ச் இருக்குமிடத்தில் தான் இருந்தது, என்ற உண்மையை ஒப்புக்க்கொண்டது நல்லதுதான்.

கிருத்துவர்கள் சாந்தோம் சர்ச்சை இடிக்கத்தான் வேண்டும் போலும்: ஆகவே, இனி கிருத்துவர்கள் உடனடியாக சாந்தோம் சர்ச்சை இடித்துவிட்டு வெளியேறிவிடலாம்! பாவம், அருளப்பா, முன்பு லட்சங்கள் கொடுத்து பல மோசடியான ஆராய்ச்சி செய்து, கள்ள ஆவணங்களை தயார் செய்து, நன்றாக மாட்டிக் கொண்டு, ஆச்சார்யா பால் சிறைக்கு வேறு சென்றார்! அருளப்பாவும் பதவி விலக நேரிட்டது, பிறகு இறந்தும் விட்டார்!

இந்துக்களுக்கு எச்சரிக்கை: கிருத்துவர்கள், நாத்திகர்கள் முதலியோர் எப்படியெல்லாம் தமிழர்களை ஏமாற்றுகின்றனர் என்பதனைக் கவனிக்க வேண்டும். உள்ள கோவிலையும் இடித்துவிட்டு, இப்பொழுதுள்ள கோவிலில் நுழையப் போகின்றனராம்! பல பிஷப்புகள், பாஸ்டர்கள், கன்னியாஸ்திரீக்கள்………………என செக்ஸ் அசிங்கங்களில் ஈடுபட்டும், மோசடி-பணக்கையாடல்…………….என்றெல்லாம் இருக்கும் நிலையில், முதலில் அவர்கள் கிருத்துவ மடாலயங்களில் நுழைந்து அத்தகைய காமுகர்கள், செக்ஸ்-வெறியர்கள், கற்ப்பழிப்பாளிகள், கொலையாளிகள், ஏமாற்றுப் பேர்வழிகள்………….முதலியோர்களை வெளியேற்றவேண்டும். அப்பொழுதுதான் கிருத்துவம் உருப்படும். ஆகவே முதலில் அவர்கள் தங்களுடைய வீடுகளை சரிசெய்து கொள்ளவேண்டும். உள்ள ஆபாசங்களை, அசிங்கங்களை,……..துடைத்துச் சுத்தப்படுத்திக் கொள்ளவேண்டும்.

வேதபிரகாஷ்

09-05-2010 (அன்று திருத்தியது)

கபாலீஸ்வரர் கோயிலை இடித்துவிட்டு நாடகம் ஆடும் கிருத்துவக் கயவர்கள்!

ஏப்ரல் 20, 2010

கபாலீஸ்வரர் கோயிலை இடித்துவிட்டு நாடகம் ஆடும் கிருத்துவக் கயவர்கள்!

கார்தரு சோலைக் கபாலிச் சரம் அமர்ந்தான்

ஆர்திரைநாள் காணாதே போதியோ பூம்பாவாய்!

திருஞானசம்பந்த மூர்த்தி நாயனார், “கடற்கரையில் மயில்கள் ஆர்த்து நிறைந்திருக்கும் சோலையில்”, இருக்கும் கபாலீஸ்வரர் என்றார்!

  • அப்படியென்றால் எங்கே அந்த கோயில்?

மடலார்ந்த தெங்கின் மயிலையார் மாசிக்

கடலாட்டுக் கண்டான் கபாலீச் சரம்…………………

மயிலையின்கண்கடற்கரையிலுள்ள கோயிலில்,  மக்கள் மாசித்திங்களில், மக நாளில் நடத்தும் நீராட்டு விழாக் கண்டு…….

  • அப்படியென்றால் எங்கே அந்த கோயில்?

கயிலைப் பதிஅரன் முருகோனே

கடலக் கரை திரை அருகேசூழ்

மயிலைப் பதிதனில் உறைவோனே

என்று அருணகிரிநாதர் மாடியுள்ளார்.

  • பிறகு எங்கே அந்த கோயில்?

கபாலீஸ்வரர் கோயிலை இடித்தக் கயவர்கள் – கிருத்துவர்கள் ஆடும் ஆட்டம்!

இந்த வார நக்கீரனில், இப்படியொரு செய்தி!

மயிலை கபாலீஸ்வரர் கோயில் எங்களுடையது…

சைவ மதத்தினர் போற்றிப் புகழும் திருத்தலம் மயிலை கபாலீஸ்வரர் கோயில். ஆனால் இந்தக் கோயில் புனித தோமையர் வழி வந்த தமிழ் கிறிஸ்துவர்களுக்கே சொந்தமானது. அதனால் கபாலீஸ்வரர் கோயில் கருவறையிலிருந்து பிராமணர்கள்……………

கிருத்துவக் கொடியவர்களும் துலுக்கர்களுக்கு சளைத்தவர்கள் அல்லர்: துலுக்கர் / முஸ்லீம்களைப் போல பற்பல அநியாயங்களை, அக்கிரமங்களை, குரூரங்களை, கொடுமைகளை இந்தியாவில் கிருத்துவர்கள் செய்துள்ளார்கள். ஆனால், ஐரோப்பியர்கள், குறிப்பாக ஆங்கிலேயர்கள் ஆட்சி புரிந்ததால், அவை வெளிவராமல் அமுக்கி வைத்தனர் (negationism). “செயின்ட்” சேவியர் என்றெல்லாம் புகழப் படும் கிருத்துவ மதத்தலைவர்கள், பாதிரிகள், ஔரங்கசீப்பைவிட மோசமான கொடுமைகளில் ஈடுபட்டிருப்பதை மறைத்துள்ளனர். ஏனெனில் கோவா மததண்டனைகள் / கொடுமைகள் (Goa Inquisition) பற்றி பேசுவது கிடையாது. அங்கு குழைந்தைகள் என்றுகூட பார்க்காமல், துலுக்கர்களைப் போல அல்லது அதைவிட கொடூரமாகக் கொன்றனர். பெண்களை பெற்றோர், கணவன்மார்களுக்கு முன்பாகவே கற்பழித்தனர், கொன்றனர். முதியவர்களையும் விட்டு வைக்கவில்லை. இதெல்லாம் சரித்திரம்.

கபாலீஸ்வரர் கோயிலை இடித்தக் கத்தோலிக்கக் காவாலிகள்: சென்னையிலும் கிருத்துவ மதவெறியர்களின் ஆட்டம் சொல்ல மாளாது. முக்கியமாக கடற்கரையில் இருந்த கபாலீஸ்வரர் கோயிலை இடித்தவர்கள் அவர்கள் தாம். ஆனால் கடந்த 300 ஆண்டுகளாக, மாற்றிக் கட்டுதல்-புதுப்பித்தல் என்ற போர்வையில், அங்கிருந்த கல்வெட்டுகள், சிற்பங்கள் முதலியவற்றை அடியோடு மறைத்து, இப்பொழுதுள்ள சர்ச்சைக் கட்டியுள்ளார்கள்.

Temple-says-christians-demolishedTemple-says-christians-demolished

போலி ஆவணங்கள் தயாரித்தது, சிறைக்குச் சென்றது: இந்த கேடுகெட்ட செயல், ஒரு பக்கம் இருக்க, அருளப்பா இருக்கும் போது லட்சக் கணக்கில் பணம் செலவு செய்து போலி ஆவணங்களை உருவாக்குவதில் ஈடு பட்டு, கையும் களவுமாக பிடிபட்டு, சிறையில் அடைக்கப் பட்டு, அவமானம் பட்டனர். இருப்பினும் சூடு, சுரணை இல்லாமல் மறுபடி-மறுபடி தெய்வநாயகம் என்ற போலி ஆராய்ச்சியாளனை வைத்துக் கொண்டு, வெட்கமில்லாமல், கத்தோலிக்கர்கள் மறுபடியும் இதைக் கிளப்புகிறார்கள் போலும்.

Kapaleswar-temple-saysKapaleswar-temple-says

பெண்களை சூரையாடும், கற்பழிக்கும் போக்கு இன்றும் மாறவில்லை: இன்றைய நாளில் வாடிகனே செக்ஸ் அசிங்களினால் ஆடி போய் இருக்கிறது. கற்பழிக்கப் பட்ட லட்சக் கணக்கான சிறுமியர்கள், இளம்பெண்கள் முதலியோர்க்கு பதில் சொல்லவேண்டிய கட்டாயத்தில் உள்ளனர். உள்ள போப்போ கதி கலங்கிக் கிடக்கிறார். அந்நிலையில், வெட்கம், மானம் எல்லாம் காற்றில் பறந்து உலகமெல்லாம் நாறிக்கொண்டிருக்கும் வேலையில், இத்தகைய கேடு கெட்ட செயல்களில் இறங்கி விட்டார்கள் போலும்.

தமிழ் பத்திரிக்கைகளின் அலங்கோலம்: நக்கீரன் ஏற்கெனெவே ஒரு மஞ்சள் பத்திரிக்கையை விட கேவலமான நிலைக்கு வந்து விட்டது. இப்பொழுது இத்தகைய முறைகளில் அந்த மோசடி பேர்வழிகளுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்து, இப்படி வெளியிடும் பொய்களின் மூலம், தனது நிலையை இன்னும் உயர்த்திக் கொள்கிறது போலும்!

தோமையர் வழி வந்த தமிழ் கிறிஸ்துவர்களுக்கே சொந்தமானது: கோயிலை இடித்த காவலிகள் இப்படி சொல்வதற்கு வெட்கமில்லை?  உண்மையிலேயே சைவத்தின் மீது இந்த போலிகளுக்கு பாசம் இருந்தால், அல்லது இந்தியர்கள் / தமிழர்கள் என்று சூடு, சொரணை, வெட்கம், மானம்………………………..ஏதாவது இருந்தால், இப்பொழுதுள்ள சாந்தோம் சர்ச்சை முதலில் இடித்துவிட்டு, அங்கேயே – அதாவது கபாலீஸ்வரர் கோயில் முன்பு இருந்த இடத்திலேயே கட்டிக் கொடுத்து, பிறகு வரட்டும் பார்க்கலாம்!

கபாலீஸ்வரர் கோவிலே சொல்கிறது, முன்பு தான் கடற்கரையில் இருந்ததாக! கபாலீஸ்வரர் கோவிலுக்கு எல்லோரும் செல்வார்கள். அப்படி உள்ளே செல்லும்போது, இடது பக்கத்தில் ஆங்கிலத்தில் வைத்துள்ள ஒரு கல்வெட்டைப்பார்த்திருப்பார்களோ தெரியவில்லை!

கபாலீஸ்வரர்கோவில் சொல்கிறது, “முந்தைய கோவிலை இடித்துவிட்டுதான் சர்ச் கட்டப் பட்டுள்ளது”! கபாலீஸ்வரர்கோவிலுக்குச் செல்பவர்கள், வாசலிற்கு இடது புறத்திலிலுள்ள ஒரு பெரிய கல்வெட்டைக் காணலாம். இதில் நான்காவது பத்தியில் ஆங்கிலத்தில் குறிப்பிடப் பட்டுள்ளது பின்வருமாறு:

MYLAPORE FELL INTO THE HANDS OF THE PORTUGUESE IN A.D 1566 WHEN THE TEMPLE SUFFERED DEMOLITION. THE PRESENT TEMPLE WAS REBUILT 300 YEARS AGO. THERE ARE SOME FRAGMENTARY INSCRIPTIONS FROM THE OLD TEMPLE STILL FOUND IN THE PRESENT SHRINE AND IN St. THOMAS CATHEDRAL.

இதன் தமிழாக்கம் பின்வருமாறு:

“கி.பி 1566ல், மைலாப்பூர் போர்ச்சுகீசியர்களில் வீழ்ந்த போது, இந்த கோவில் முழுவதுமாக இடிக்கப் பட்டது. இந்த கோவிலானது 300 வருடங்களுக்கு முன்பு மறுபடியும் (இப்பொழுதுள்ள இடத்தில்) கட்டப் பட்டதாகும். பழைய (முந்தைய கபாலிஸ்வரர்) கோவிலில் இருந்த கல்வெட்டுகள் உடைந்த நிலையில் இந்த கோவிலிலும், செயின்ட் தாமஸ் சர்ச்சிலும் காணலாம்”.

ஒருகோவிலே இவ்வாறு தான் இடிக்கப்பட்டு இடம் மாறிக் கட்டப் பட்டு, அவ்வாறான உண்மையினை சொல்வது உலகத்திலேயே இங்குதான் உள்ளது எனலாம். அக்கல்வெட்டின் புகைப்படம் கீழே காணலாம்:

ஒற்றுமையின் அடையாளமாக விளங்கும் தாலி : தமிழரை மணந்த செர்பிய பெண் பெருமிதம்!

ஏப்ரல் 10, 2010
ஒற்றுமையின் அடையாளமாக விளங்கும் தாலி : தமிழரை மணந்த செர்பிய பெண் பெருமிதம்
ஏப்ரல் 10,2010,00:13  IST

http://www.dinamalar.com/humantrustdetail.asp?news_id=247

Human Intrest detail news

ராமநாதபுரம் : ஒற்றுமையின் அடையாளமாக விளங்கும், ‘தாலி’ கட்டும் முறைக்காக தமிழரை மணப்பதாக, ‘செர்பிய’ நாட்டு பெண் தெரிவித்துள்ளார். தஞ்சை மாவட்டம், மன்னார்குடி, மேல நத்தத்தை சேர்ந்தவர் குணசேகரன் மகன் பிரபாகரன் (24). கேட்டரிங் டெக்னாலஜி முடித்த இவர், கோவா ஓட்டல் ஒன்றில் பணியாற்றி வந்தார். லண்டனில் எம்.பி.ஏ., படிக்கும் வாய்ப்பு கிடைத்தது. லண்டன் சென்ற அவருக்கு, வகுப்பு தோழியாக ‘செர்பிய’ நாட்டை சேர்ந்த மெரியா அர்ஜினா (22) என்பவர் அறிமுகமானார். இவர்களது நட்பு காதலாக மலர்ந்தது. சந்திக்கும் போதெல்லாம், தமிழகத்தின் திருமண முறை பற்றியும், சடங்குகள் குறித்தும், மெரியா அர்ஜினாவுக்கு பிரபாகரன் விளக்கியுள்ளார். இதை கேட்டு வியப்படைந்த அர்ஜினா, தங்கள் திருமணமும் இந்து முறைப்படி நடக்க வேண்டும் என, விருப்பம் தெரிவித்தார். இதன்படி, பிரபாகரன் 20 நாட்கள் விடுமுறையில், அவரை அழைத்து கொண்டு தமிழகம் வந்தார். பெற்றோரிடம் தனது திருமணம் குறித்து தெரிவித்தார்.

மூத்த சகோதரருக்கு திருமண ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்ததால், இவர்களது திருமணத்தை ஏற்க மறுத்தனர். ’20 நாட்களுக்கு மட்டுமே விசா இருப்பதால், மற்றொரு முறை வர வாய்ப்பில்லை’ என, பிரபாகரன் மன்றாடினார்.வேறு இடம் சென்று திருமணம் செய்து கொள்ளுமாறு, பெற்றோர் தெரிவித்தனர். கோவாவில் பழகிய, ராமநாதபுரத்தை சேர்ந்த சரவணன் என்பவரை தொடர்பு கொண்டு விவரங்களை கூறினார். அவரது ஏற்பாட்டில், ராமநாதபுரம் வழிவிடுமுருகன் கோவிலில் நேற்று இருவருக்கும் இந்து முறைப்படி திருமணம் நடந்தது. நண்பர்கள் மட்டும் பங்கேற்றனர். மணப்பெண் மெரியா அர்ஜினா கூறுகையில், ”தாலி என்பது கயிறாக இருந்தாலும், அதை கழுத்தில் போட்ட பிறகு, அந்த கணவரை நினைத்து கடைசி வரை வாழும் முறை, என்னை மிகவும் கவர்ந்தது. ஒற்றுமையின் அடையாளம் சொல்லும் தாலியை கட்டி தான், எனது திருமணம் நடக்க வேண்டும் என்பதற்காக தமிழகம் வந்தோம். இந்த நிமிடத்தை என்னால் மறக்க முடியாது,” என்றார். மொபைல் போனில் தொடர்பு கொண்ட பிரபாகரனின் பெற்றோர், மணமக்களை வாழ்த்தினர்.

நடராஜர் ஆலயத்தின் புராதன கட்டமைப்புகளில் மாற்றம் செய்யக்கூடாது: உச்ச நீதிமன்றம்

மார்ச் 16, 2010

நடராஜர் ஆலயத்தின் புராதன கட்டமைப்புகளில் மாற்றம் செய்யக்கூடாது: உச்ச நீதிமன்றம்

First Published : 16 Mar 2010 02:54:12 AM IST
http://www.dinamani.com/edition/story.aspx?SectionName=Tamilnadu&artid=212223&SectionID=129&MainSectionID=129&SEO=&Title=

சிதம்பரம், மார்ச் 15: சிதம்பரம் நடராஜர் கோயிலில் பழமையை சீர்குலைக்கும் வகையில் கட்டடத்தை இடிப்பது போன்ற செயல்பாடுகளில் அறநிலையத் துறையினர் ஈடுபடக்கூடாது என உச்ச நீதிமன்றம் தெரிவித்துள்ளது.

சிதம்பரம் நடராஜர் கோயில் கடந்த ஆண்டு பிப்ரவரி 2-ந் தேதி இந்து அறநிலையத் துறையினரால் கையகப்படுத்தப்பட்டு புதிய செயல் அலுவலர் நியமிக்கப்பட்டார். அதன் பின்னர் ஆலய வளாகத்தில் 9 உண்டியல்கள் வைக்கப்பட்டு ஓராண்டில் ரூ.17 லட்சம் வசூலானது. ரூ.27 லட்சத்துக்கு பிரசாதக் கடைகள் ஏலம் விடப்பட்டன. பழமையான கட்டடம் இடிக்கப்பட்டு புதிய செயல் அலுவலர் கட்டடம் கட்டும் பணி நடைபெற்று வருகிறது.

இந்நிலையில் கோயிலை இந்து அறநிலையத் துறையினர் கையகப்படுத்தியதற்கு தடை கோரி ஆலய பொது தீட்சிதர்கள் உச்ச நீதிமன்றத்தில் மேல்முறையீடு செய்தனர். மார்ச் 15-ந் தேதி நீதிபதிகள் அல்டாமஸ் கபீர், சிரியாக் ஜோசப் ஆகியோர் முன்னிலையில் இவ்வழக்கு விசாரணைக்கு வந்தது. இவ்வழக்கில் தீட்சிதர்களுக்கு ஆதரவாக சுப்பிரமணியம்சுவாமி வாதாடினார். மேலும் தீட்சிதர்கள் தரப்பில் வழக்கறிஞர்கள் வைத்தியநாத ஐயர், வெங்கட்ராம ஐயர் ஆகியோரும், சிவனடியார் ஆறுமுகசாமி தரப்பில் காலிஸ்கன்சால்வேள், பி.ஆர்.கோவிலன் பூங்குன்றம், சி.ராஜூ ஆகியோர் ஆஜரானார்கள். அரசுத் தரப்பில் அசோக்தேசாய், மரிய அற்புதம், நெடுமாறன் ஆகியோர் ஆஜரானார்கள்.

வாதங்களைக் கேட்ட நீதிபதிகள், இவ்வழக்கில் பல்வேறு விஷயங்களை ஆராய கால அவகாசம் தேவை. அதனால் இவ்வழக்கை ஆகஸ்ட் 3-ந் தேதிக்கு ஒத்தி வைப்பதாகவும், வழக்கு விசாரணை முடியும் வரை அறநிலையத் துறையினர் கோயிலின் பழமையை சீர்குலைக்கும் வகையில் கட்டடங்களை இடிப்பதோ, புதிய பணிகளை மேற்கொள்ளவதோ கூடாது. பழுதுநீக்கம் செய்யலாம். அதற்கு நீதிமன்றத்தில் அனுமதி பெறவேண்டும் என நீதிபதிகள் தெரிவித்தனர்.