Archive for the ‘இந்திய வரலாற்றுப் பேரவை’ Category

சுவதேசி இந்தியவியல் மாநாடு (3) – டிசம்பர் 22, 23 மற்றும் 24 தேதிகளில் நடந்த நிகழ்வுகளின் தொகுப்பு அறிக்கை – இந்து-எதிர்ப்பு மனப்பாங்கு – கலந்துரையாடல்கள் (6)

திசெம்பர் 29, 2017

சுவதேசி இந்தியவியல் மாநாடு (3) – டிசம்பர் 22, 23 மற்றும் 24 தேதிகளில் நடந்த நிகழ்வுகளின் தொகுப்பு அறிக்கைஇந்துஎதிர்ப்பு மனப்பாங்குகலந்துரையாடல்கள் (6)

SI 3 - Jatayu slide-1

ஜடாயு – கிருத்துவ மதப்பரப்பிகள் எவ்வாறு தமிழ் அடையாளத்தை கடத்தினர்?: ஜடாயுவின் பேச்சு [Jataayu (R.N. Sankara Narayanan) Evangelical Hijacking of Tamil Identity] இவ்வாறாக இருந்தது[1]: முதலில் இந்து என்றால் ஏற்படும் பயம்-வெறுப்பு-காழ்ப்பு, காலனிய சரித்திரவரைவியல் மற்றும் இனவாத தோற்ற சித்தாந்தங்களில் மூலமாக இருந்தது, பிறகு கிருஸ்துவ, இடதுசாரி மற்றும் திராவிடத்துவவாதிகளின் வெறுப்பாக வெளிப்பட்டு, அது கல்விசார்ந்த அமைப்புகளிலும் பரவியது[2], என்று ஆரம்பித்து, பிறகு, சங்க இலக்கியம் முதலியவற்றை எடுத்துக் காட்டினார்.

SI 3 - Jatayu slide-2

தமிழ் இலக்கிய பாரம்பரியம் 2300 வருடங்களுக்கு மேலாக பரந்திருக்கிறது. இது ஒரு பிராகுருத, சமஸ்கிருத மற்றும் பாலி மொழிக்கூட்டமாக இருக்கிறது. மேன்மை, ஆழம், சிறப்பு மற்றும் உயந்ர்ந்த காரணிகளுடன் இருக்கிறது.  சங்க இலக்கியம் – 300 BCE -200 CE [500 ஆண்டுகள்] காலத்தைச் சேர்ந்த பத்துப் பாட்டு, எட்டுத்தொகை, இலக்கண, கவித்துவ மற்றும் அழகியல் சார்ந்தநூல்கள் – தொல்காப்பியம் முதல் நன்னூல் வரை., ஐம்பெருங்காப்பியங்கள், தமிழ்-வேதம் – பன்னிரு திருமறைகள் மற்றும் நாலாயிர திவ்யப்பிரபந்தம், பிற்கால இலக்கியம் பாரதி வரை, இவையெல்லாம் அகில-இந்திய ஒருத்துவத்துடன் இளைந்துள்ளது, சமஸ்கிருத இலக்கியங்களைப் போல, இவை பிரபலமாக இல்லாமல் இருப்பதால், அதற்காக ஆவண செய்யவேண்டியுள்ளது. – இப்படி தெரிந்த விசயங்களைத் தொகுத்து கூறினார்.

SI 3 - Jatayu slide-3

திராவிடத்துவத்தால் ஏற்பட்டுள்ள தீமைகள்: என்று கீழ்கண்டவற்றை எடுத்துக் காட்டினார்: திராவிட இயக்கத்தின் இருதலைக்கொள்ளி சமாச்சாரங்களாக உள்ளவை:

  1. ஆரிய-திராவிடக் கட்டுக்கதைகள் மற்றும் மொழியியல் திரிபுவாதங்களினின்று உருவானவை.
  2. இனவெறி மற்றும் பிராமண-எதிர்ப்பு போக்குலிருந்து, இந்து-விரோத, தேச-விரோதமாக மாறுகின்றது.
  3. ஒப்புக்கொள்ளமுடியாத—ஏற்றுக் கொள்ளமுடியாத, இந்த இரண்டு காரணிகளின் மீது ஆதாரமாக இருப்பது –
    1. நாத்திகவாதம், சமூக-சமத்துவம், சமத்துவ-சமத்துவம் மற்றும் விஞ்ஞானமுறைப்படி அணுகும் பாவம்.
    2. தமிழ் மேன்மை, தென்னிந்திய, திராவிட, மண்ணின் கலாச்சாரம், அவை வடகத்திய-ஆரியத்திற்கு மாறுபட்டதாக இருக்கிறது என்று காட்டிக் கொள்ளும் போக்கு.
  4. தமிழ் கலாச்சாரம் மற்றும் இலக்கியம் முழுவதுமாக இந்திய மற்றும் இந்து கொள்கைகளால் பெரிய கோவில்களால் தமிழகம் நிரம்பியிருப்பது, முதலியவற்றை எதிர்கொள்ள மறுப்பது.
  5. இதை எதிர்ப்பதற்கு, கீழ்கண்ட முறைகள் கையாளப் படுகின்றன:
    1. கோவில் கலாச்சாரத்தை இழிபுப் படுத்துவது, மூடநம்பிக்கைகள்- பிரமாண ஆதிக்கங்களுடன் இணைப்பது,
    2. தமிழ் இலக்கியத்தை மோசமாக திரித்து விளக்கம் அளிப்பது.
  6. அறிவுஜீவித்தனம் அற்ற, பிரபலமான இயக்கமாக இருப்பது – ஆனால், ஏற்கெனவே வெற்றிக் கொண்டு, அதிக பாதிப்பையும் ஏற்படுத்தியுள்ள நிலை.

Murukan in Indus script-1 IM-2

சரித்திர ஆதாரங்கள் இல்லாத ஒரு வரி சுருக்கமான[abstract] பேச்சு: பிறகு இந்த எல்லா இலக்கியங்களிலும் தமிழக கலாச்சாரம், நாகரிகம், பண்பாடு, பாரம்பரியம் மற்றும் நாகரிகம், இந்திய-பாரத கலாச்சாரம், நாகரிகம், பண்பாடு, பாரம்பரியம் மற்றும் நாகரிக காரணிகளுடன், கூறுகளுடன், வேர்களுடன், பின்னிப் பிணைந்துள்ளன என்று சொன்னார். ஆனால் இவையெல்லாம் பட்டியிலப்பட்ட ஒரு வரி சுருக்கமாக, வெற்றுப்பேச்சாக [abstract], ஆதாரங்கள் இல்லாமலிருப்பதனால், கேட்பவருக்கு, ஏதோ சொற்பொழிவு, உபன்யாசம் செய்வது போன்ற நிலையிருந்தது. பேச்சாளர், தமது நிலைக்கேற்றப்படி, குறிப்பிட்ட ஆதாரங்களை படங்களுடம் கொடுத்து விவரித்திருக்கலாம். ஐராவதம் மஹாதேவன் போன்றோர், சிந்து சமவெளி நாகரிகம் திராவிடம் தான், அந்த சித்திர-எழுத்துகள் கூட தமிழ் மொழியாக இருக்கிறது[3] [இரு மீன், ….அறுமீன்……..கார்த்திகைப்பெண்டிரைக் குறிப்பது[4]] என்று எடுத்துக் காட்டியது[5], இந்திய வரலாற்றுப் பேரவை போன்றவற்றில் ஏற்றுக் கொள்ளப் பட்டுள்ளது. இது ஒரு உதாரணம் தான், இஅதைப் போல பலவுள்ளன. ஆகவே, அவற்றை மறுக்காமல், உள்ளவற்றைவே தொகுத்துக் கூறுவதால், என்ன பலம் என்று தெரியவில்லை. சித்தாந்த எதிரிகளை நேரிடையாக எதிர்கொள்ள வேண்டும், தனியாக மாநாடு நடத்தி, ஆய்வுகட்டுரைகள் படித்தால், அது பலனுள்ளதாக இருக்குமா என்று தெரியவில்லை. அதாவது, அவை எதிர்-சித்தாந்திகளை சென்றடையுமா, அவற்றை அவர்கள் பெரிதாக எடுத்துக் கொள்வார்களா அல்லது கண்டுகொள்ளாமல் இருந்தால், மறந்து-மறைந்து விடுமா போன்ற கேள்விகள் எழுகின்றன. பூர்வபக்ஷம் / உத்தரபக்ஷம் என்றாலும், வாத-விவாதங்கள் நேரிடையாக நடத்தப்படுபவை ஆகும். இனி இதன் பின்னணியை அலசுவோம்.

Murukan in Indus script-1 IM

இந்து-எதிர்ப்பு திராவிடத்துவத்தை ஊக்குவித்து வளர்த்தது பார்ப்பனர்-அல்லாத உயர்ஜஅதி இந்துக்கள் தான்: பிராமணர்-அல்லாத இயக்கம் மற்றும் பார்ப்பன-எதிர்ப்பு காலத்திலிருந்து, பிராமணர்களை வெளிப்படையாகத் தாக்கும் காலம் வரை, மற்ற பிராமணர்-அல்லாத ஜாதியினர் அவற்றை எதிர்த்தது குறைவாகவே இருந்தது. மற்ற உயர்ஜாதியினர் அரசு, அரசியல் முதலியவற்றில் ஆதிக்கம் பெற, அதை உபயோகிதித்தால், அதன் பலன்களை அனுபவிக்கும் நிலையில் எதிர்க்க விரும்பவில்லை. அண்ணா திவிடநாடு கோரிக்கையை விடுத்து, பெரியார் காலமான பிறகு, தேசிய அரசியலில், திராவிடக் கட்சிகள் கவனத்தைச் செல்லுத்தியபோது, தீவிரமான கொள்கைகள் நீர்க்கப்பட்டன. எம்ஜிஆர் மற்றும் ஜெயலலிதா பதவிக்கு வந்த பிறகு, பார்ப்பன-எதிர்ப்புவாதம், குறைந்த்து, ஆனால், சித்தாந்த ரீதியில் உபயோகப்படுத்தப் பட்டது. ஜாதிய அரசியல், தொழிற்துறை, வியாபாரம் போன்றவற்றில், பார்ப்பனர்-அல்லாத உயர்ஜாதியினர், முன்னேறி லாபங்களை அள்ளி, சுகபோகங்களை அனுபவிக்க ஆரம்பித்தபோது, மற்ற ஜாதியினரும் தங்களது பங்கைக் கேட்க ஆரம்பித்தனர். அந்நிலையில் உருவான, உருவெடித்த பார்ப்பன-எதிர்ப்பு, போலித்தனமானது என்பது, அவர்களுக்கேத் தெரியும். ஆரியக் கட்சிகளுடன், திமுக-அதிமுக மாறி-மாறி கூட்டணி வைத்துக் கொண்டு, அதிகாரத்தை அனுபவித்த போது, திராவிட பலனாளிகள், ஆரிய-திராவிட சித்தாந்தங்களை பேசவில்லை. கருணாநிதியும் தனது பாப்பாத்தி, ஆரிய அம்மையார் போன்ற வசவுகளை, தோல்விகளைக் கண்டபோது உபயோகித்தார். ஆனால், அதற்குள் அவர்களது குடும்பத்திற்குள்ளேயே, பார்ப்பன மறுமகள்கள் நுழைந்து விட்டனர்.

© வேதபிரகாஷ்

28-12-2017.

Indus script Tamil - Asko Parpola

[1]  மாநாட்டின் கட்டுரை சுருக்கத் தொகுப்பின் மீது ஆதாரமானது – https://www2.eventsxd.com/event/4666/swadeshiindology3tamilnaduthelandofdharma/sessions

[2] Anti-Hindu sentiment can be noticed across the various spheres of public life in Tamil Nadu. Contempt, hatred and prejudice towards Hindu beliefs, values, deities, Vedas, Sanskrit etc can be seen everywhere. In television discussions, films, print media, party meetings and academic seminars, it is very normal to see Hindu bashing as a recurrent feature today. It is very common to see depictions of Hinduism which are very vulgar and outright insulting. For many politicians, to talk ill about Hindu beliefs in a vulgar and insulting way has become a habit. Often, practising Hindus feel hurt by the media and political discussions which look down upon their customs and adhyatmic practices. Beneath this negative attitude towards Hindu beliefs and practices, and devout Hindus, a deep fear of the resurgence of dharmic culture and civilization can be located and this is nothing but Hinduphobia. The roots of Hinduphobia may be traced to the colonial and missionary historiographical and ethnographic constructions. An interlocked network of Christian missionaries, leftists and Dravidianists are reproducing and perpetuating this contempt for Hinduism through academia and media and Hinduphobia could be located at the root of this phenomenon. Hinduphobia needs to be understood in terms of its multiple dimensions, patterns and sources so as to tackle it. A deeper understanding of this phenomenon would pave the way for a dharmic cultural and civilizational resurgence in India especially in Tamil Nadu, the land of Azhwars and Nayanmars. In this panel, the speakers will try to discuss the dimensions and manifestations of Hinduphobia in different domains of social cultural and political life. It will also explore the social, ideological and political background of the agents spreading negative images about Hindu beliefs and practices and their interlocking networks. The speakers will also try to identify the attempts to counter the narratives of Hinduphobia. Hindu Dvesham in EVR’s Writings Speeches and Demonstrations (ஈவெராவின் பேச்சு மற்றும் எழுத்துக்களில் ஹிந்து துவேஷம்).

[3] Mahadevan, Iravatham. “Murukan in the Indus script.” Journal of the Institute of Asian Studies 16.2 (1999): pp.21-39.

[4]  வேடிக்கை என்னவென்றால், இதை கனகராஜ் ஈஸ்வரன் குறிப்பிட்டு, சிந்துவெளி நாகரிகம் முதலியவை எல்லாமே தமிழர் கலாச்சாரம் தான் என்று பெருமையாக சொல்லிக் கொண்டார்.

[5] Mahadevan, Iravatham. “A note on Muruku sign of the Indus script.” Intenational Journal of Dravidian Linguistics, Vol.XXXV, No.2, June 2006, pp.175-177.

 

பல்லவர்கள் குகைக் கோவில் தர்காவாக மாற்றப்பட்டுள்ள நிலையில், பல்லாவரத்தில் வட்டக் கல் கிடைத்துள்ளதாம்!

செப்ரெம்பர் 19, 2010

பல்லவர்கள் குகைக் கோவில் தர்காவாக மாற்றப்பட்டுள்ள நிலையில், பல்லாவரத்தில் வட்டக் கல் கிடைத்துள்ளதாம்!

பல்லாவரத்தில் கிடைத்துள்ள அதிசய வட்டக்கல் பழமையானதா?: பல்லாவரம் தர்கா சாலை சுரங்கப்பால திட்டத்திற்காக பள்ளம் தோண்டிய போது, ஏழு அடி அகலம், ஒன்றரை அடி உயரத்திலான, வட்ட வடிவிலான ஒரு ராட்சத கல் கிடைத்தது[1]. இந்த கல் வரலாற்றுப் பெருமை கொண்டதாக இருக்கலாம் என்று கருதப்படுவதால், தொல்லியல் துறையினர் இதை ஆய்வு செய்ய வேண்டும் என்று பொதுமக்கள் கோரியுள்ளனர். அப்பகுதி மக்கள் கூறுகையில், “பழைய பல்லாவரத்தில் சில பகுதிகளை புராதன சின்னங்கள் கொண்ட பகுதியாக தொல்லியல் துறை அறிவித்துள்ளது. இந்நிலையில், சுரங்கப் பாலத்திற்காக பள்ளம் தோண்டிய போது, பழங்கால கல் கிடைத்திருப்பதால், மேலும் பள்ளம் தோண்டும் பட்சத்தில் இப்பகுதியில் மேலும் சில அரிய புராதன சின்னங்கள் கிடைக்க வாய்ப்புள்ளது. எனவே, தொல்லியல் துறையினர் இங்கு நேரில் வந்து ஆய்வுகளை மேற்கொண்டு, கிடைத்துள்ள வட்டக்கல் வரலாற்றுப் பெருமை வாய்ந்ததா என்பதை அறிய வேண்டும்’ என்றனர்.

Pallavaram-circular stone-recovered

Pallavaram-circular stone-recovered

பல்லவபுரத்தின் தொன்மை: சென்னை பல்கலைக் கழக தொல்லியல் வரலாற்றுத் துறையினர் மேற்கொண்ட ஒரு கள ஆய்வில், அக்காலத்தில் பல்லாவரம் மிகச் சிறந்த வணிக நகரமாக பல்லவர்களால் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது தெரிந்தது.  பல்லாவரம் நகரின் குறிப்பிட்ட சில இடங்களில் தொன்மையை பறைசாற்றும் சான்றுகள் உள்ளதாக தெரிய வந்துள்ளதால், அந்த இடங்களில் கட்டுமானங்கள் கட்ட தொல்லியல் துறை தடை செய்துள்ளது. இந்நிலையில், பாலம் கட்டுவதற்காக பல்லாவரத்தில் தோண்டும் போது கிடைத்த ஒரு வட்ட வடிவிலான கல் கிடைத்திருப்பது, பரபரப்பை ஏற்படுத்தியுள்ளது[2].

Pallavaram-Cave temple -occupied by the Muslims

Pallavaram-Cave temple -occupied by the Muslims

சுரங்கப்பாலம் கட்டுவதற்காக தோண்டுதல் பணி: பல்லாவரம் ஜி.எஸ்.டி., சாலையையும், கீழ்கட்டளையையும் இணைக்கும் வகையில் தர்கா சாலையில் 17.92 கோடி ரூபாய் மதிப்பில் இலகு ரக வாகன சுரங்கப்பாலம் அமைக்கப்பட்டு வருகிறது. மேற்கு பகுதியில் சுரங்கப்பால பணிகளுக்கு தேவையான 2,800 சதுர மீட்டர் அளவிலான நிலம் கையகப்படுத்தப்பட்ட நிலையில், நெடுஞ்சாலைத் துறையினர் பொக்லைன் இயந்திரம் மூலம் அங்கிருந்த கட்டடங்களை அகற்றி வருகின்றனர். இந்நிலையில், ரயில்வே கேட்டில் இருந்து மேற்கு பகுதியில் சுரங்கப்பால பணிகளை துவங்கும் வகையில், அங்கு பொக்லைன் இயந்திரம் மூலம் நேற்று பள்ளம் தோண்டப்பட்டது. சுமார் எட்டு அடி ஆழத்தில் பாறைகள் தென்பட்டன. சுற்றிலும் உள்ள மண் அப்புறப்படுத்தப்பட்ட நிலையில், ஏழு அடி அகலம், ஒன்றரை அடி உயரத்திற்கு பிரமாண்டமான முழு நீள கருங்கல் ஒன்று பத்திரமாக மீட்கப்பட்டது. கல்லில் எந்த இடத்திலும் இணைப்பு இல்லை. பழங்கால எழுத்துக்கள், குறியீடுகளும் இல்லை. இது குறித்து ஆலந்தூர் தாசில்தாருக்கு தகவல் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

Cave-temple-at-Pallavaram-used as Darga by the Muslims

Cave-temple-at-Pallavaram-used as Darga by the Muslims

மஹேந்திரவர்மன் கட்டிய குகைக் கோவில்: பல்லாவரம் என்கின்ற பல்லவபுரம் பல்லவர்களால் ஆளப்பட்டதால், அப்பெயர் பெற்றது. “பஞ்சப் பாண்டவர் மலை” என்று அழைக்கப்படுகின்ற, இம்மலைக்குன்றின் மீது, ஐந்து பிரகாரகங்கள் கொண்ட குகைக் கோவில், முதலாம் மஹேந்திரவர்மனால் கட்டப்பட்டது. நடுவில் பிரம்மா, இரு பக்கமும், சிவன், விஷ்ணு மற்ற இரண்டு பிரகாரகங்களில் இரண்டு கடவுளர்கள் இருப்பது போல இக்கோவில் கட்டப்பட்டது. இப்பொழுது, இடிபாடுகளுடன் இருக்கும் இந்த குகைக் கோவில், முஸ்லீம்களால் ஆக்கிரமிக்கப் பட்டு, தர்காவாக உபயோகிக்கப் பட்டு வருகிறது[3]. இதை புகைப்படம் எடுக்கவும் தடுக்கிறார்கள். போதாகுறைக்கு முகமதுவின் உடற்கூறு அங்கு இருக்கிறது என்று வேறு கதைவிடுகிறார்கள். தொல்துறைத் துறையினர் இங்கு எப்படி மெத்தனமாக இருக்கிறார்கள் என்று தெரியவில்லை[4].

Pallavaram-Cave temple -occupied -by the Muslims

Pallavaram-Cave temple -occupied -by the Muslims

இந்திய தொல்துறைப் பிரிவினரால் குறிக்கப்பட்ட கல்வெட்டுகள்: கோவில் தூண்களில் சமஸ்கிருதம், தெலுங்கு மற்றும் தமிழ் மொழிகளில் எழுதப் பட்ட கல்வெட்டுகள் உள்ளன[5]. ஆனால், இப்பொழுது முஸ்லீம்கள் சுவர் எழுப்பி, வெள்ளை அடித்து அவற்றை மறைத்து விட்டனர். இந்த தூண் கல்வெட்டுகள் திருச்சியில் உள்ளது ;போலவே உள்ளது என்றும் ஜொவ்வே டுப்ரெயில் போன்ற ஆராய்ச்சியாளர்கள் கூறியுள்ளார்கள்[6]. ஒருவேளை, மலைக்கோவிலுக்கு போகும் வழியில் உள்ள “சண்மதங்களைக்” குறிப்பது போல இக்கோவிலும் கட்டியிருக்கலாம். அருகில் இடிந்த கட்டுமானங்கள் உள்ளன.

Pallavaram-Cave temple occupied by the Muslims

Pallavaram-Cave temple occupied by the Muslims

சென்னையிலுள்ள சரித்திர ஆசிரியர்கள், ஆராய்ச்சியாளர்கள் தூங்குகிறார்கள் போலும்: சென்னையில், பலமுறை, இந்திய வரலாற்றுப் பேரவை, தென்னிந்திய வரலாற்றுப் பேரவை, தமிழ்நாடு வரலாற்றுப் பேரவை, போன்றவை மாநாடுகள் நடத்தியுள்ளன, ஆனால், இதைப்பற்றிக் கவலைப்ப்ட்டதாகத் தெரியவில்லை. பல்லவர்களைப் பற்றி சென்னையிலேயே இருந்து கொண்டு, வாய் கிழிய பேசும் “வாய் சொல் வீரர்கள்”, முதலியோரும் கண்டுகொள்வதில்லை. கோடிகளைக் கொட்டி தமாஷா கொண்டாடும் செந்தமிழ் சூராதி சூரர்களும் குருடர்களாகத்தான் இருந்து வருகிறார்கள்.

Pallava_cave_temple-Trichy

Pallava_cave_temple-Trichy

இது உச்சிப் பிள்ளையார் கோவிலுக்கு போகும் வழியில் உள்ளது. ஒப்புமைக்காகக் காட்டப் படுகிறது.

No. 8.

(A. R. No. 411 of 1904).

Trichinopoly, Trichinopoly Taluk, Trichinopoly District.

On the beam and pillars in the upper cave on ‘the rock.’

Of the two monolithic  caves, one at the foot and the other half-way up, of ‘the rock’ t Trichinopoly, the latter alone contains inscriptions, two of which, published in South Indian Inscriptions, Vol. I, pages 29 and 30, state that the cave (upper) was constructed by Gunabhara (i.e.) Mahendravarman I.  A verse inscription (No. 9 below) engraved on the beam over the inner row of pillars here, calls the cave Lalitankura-Pallavesvara-griham’ after the title ‘Lalitankura’ of this king, which also occurs in his record at Pallavaram.  His birudas are engraved in bold Pallava-Grantha and Tamil characters on all the pillars in the upper cave at Trichnipoly.  The outer wall of the sanctuary in this cave seems to have contained an inscription, but only a few letters of its first line are now visible, the rest being completely damaged.  The name ‘Mahendravikrama’ is found mentioned in the inscription on the extreme left outer pillar and most of the birudas occurring here are also found in the records of this king at Pallavaram and other rock-cut excavations of his time.  Some of these titles are unintelligible and appear to be Telugu in origin.  The bottom of each of the four pillars contains a biruda in the Pallava-Tamil characters, of which only two are now clear, viz.  Pinapinakku and Chitti[rakara]ppuli.

It is of interest to note that the birudas are alphabetically arranged and so engraved on the front face of the pillars.  The same arrangement, though followed in the Pallavaram inscription, is not so conspicuous there as in the present record (plates I and II).

The characters employd in the present inscriptions are of an ornate nature and provide an interesting contrast with the simpler variety of letters found in the Pallavaram record of the same king, where almost all these birudas are repeated.

A description of the cave is found in the Memoir of the Archaeological Survey of India, No. 17, pages 13 – 15.

No. 13.

(A. R. No. 369 of 1908).

Pallavaram, Saidapet Taluk, Chingleput District.

On the beams in the rock-cut cave now used as a ‘Darga’.

This inscription is engraved in Pallava-Grantha characters in a single line on the beams of the upper and lower verandahs of the rock-cut cave[7] (plates II and IV.) It gives a long list of birudas, some of them obscure in their import, of the Pallava king Mahendravikrama (I) with whose name the inscription commences.  These titles are in Sanskrit, Tamil and Telugu and indicate the character, erudition and personal tastes of the king.  Some of these birudas are also found in the upper cave at Trichinopoly (No. 8 above).

The rock-cut temple is described in the Memoir of the Archaeological Survey of India, No. 17, page 16.


[1] தினமலர், பல்லாவரத்தில் கிடைத்துள்ள அதிசய வட்டக்கல் பழமையானதா? பதிவு செய்த நாள் : செப்டம்பர் 18,2010,02:14 IST; மாற்றம் செய்த நாள் : செப்டம்பர் 18,2010,06:58 IST

http://www.dinamalar.com/News_Detail.asp?Id=87134

[2] பல புராதன இடங்களில் கட்டுமான வேலைகள் நடந்து வருகின்றன. ஆனால், இதுவரை எந்த பழங்கால சிற்பங்கள், கட்டுமானப் பொருட்கள், சிலைகள், கட்டிடங்கள் முதலியவை கண்டதாக செய்தி வரவில்லை. ஒருவேளை, அப்படி கண்டாலும் தமது வேளை நின்றுவிடுமேயன்று, காண்டிரக்டர்கள் மறைத்து விட்டிருக்கலாம். இதனை மக்கள் பார்த்து விட்டதால், செய்தியாக வந்துள்ளது போலும்!

[3] http://www.cmi.ac.in/gift/Archeaology/arch_tambaramhistory.htm

[4] இரண்டு தினங்களுக்கு முன்பு, ஒரு கோவிலில் அம்மன் சிலை வைத்ததற்கே, ஓடி வந்து அதனை அகற்றியுள்ளனர். ஆனால், பல மசூதிகளில் முஸ்லீம்கள் தமக்கு இஷ்டம் போல உபயோகித்து வருகிறார்கள். அதனைக் கட்டுப்படுத்துவதில்லை.

[5] V. Venkatatasubba Ayyar, South Indian Inscriptions, Vol.XII – The Pallavas, Government Press, Madras, 1942, Plates – II and IV, pp.8-9.

[6] G. Jouveau-Dubreuil, Pallava Antiquities, Asian Educational Serives, New Delhi, p.25.

[7] http://www.whatisindia.com/inscriptions/south_indian_inscriptions/volume_12/stones_1_to_25.html