“பிராண்ட்” வியாபாரம் செய்து கொள்ளையடிக்கும் பட்டு வியாபாரிகள்:  வஸ்த்ரகலா, சாமுத்ரிகா, விவாஹா, சுபமுஹூர்த்த, வசுந்தரா, ஜடாவு, முஹூர்த்த, நகாசு, பிரைடல் செவன், இப்படி பெயர்கள் நீளுகின்றன. நல்ல வேளை, தமிழகப் பட்டுப் புடவைகளுக்கு தமிழ் பெயர்கள் வைக்க வேண்டும் என்று யாரும் கேட்கவில்லை, எதிர்த்து போராட்டம் நடத்தவில்லை!  பெண்களின் கூட்டமோ அதிகரிக்கின்றது. ஆனால், பாவம் அவர்கள் அருகில் சென்று விலையைப் பார்க்கும்போதுதான் தெரிகிறது – ரூ 3,000/- 3,500/-, 4,000/-, 5,000/- என்று அதிகரித்துக் கொண்டே செல்கிறது! ஆகவே, சாதாரண மக்கள் பட்டுப்புடவை, அதிலும் உண்மையான வெள்ளி ஜரிகை வைத்து வாங்குவது என்பது சாத்தியமில்லை. எனவே, தலைப்பு, ஒருபக்க / சிங்கிள் பார்டர், இருபக்க / டபுள் பார்டர் என்றெல்லாம் பார்த்து ஏமாற வேண்டிய வேலையில்லை, அவசியமில்லை.  புடவை முழுக்க டிஷைன் இருக்காது.  உள்ளே மறைந்து விடும் என்பதால் மூன்றில் ஒருபகுதியில் டிஷைன் / ஜரிகை இருக்காது. ஆனால் முழுக்க உள்ளது போல புடவையை தலைப்புப் பக்கம் மட்டும் திருப்பி-திருப்பிக் காட்டுவார்கள். இழைகள் மாறியிருந்தால், விட்டிருந்தால், துருத்திக் கொண்டிருந்தால், அவையெல்லாம் “செகண்ட்ஸ்” என்று ஒப்புக்கொள்ளாமல், ஏதேதொ காரணம் காட்டி பேசுவார்கள், திசைத்திருப்புவார்கள்.

பருத்தி ஆடைகளை மறந்து பட்டிற்கு பறக்கும் இந்திய பெண்கள்: காந்தியடிகள் கதராடை வேண்டும் என்று, பருத்தியைத்தான் சர்க்காவில் நெய்ய வேண்டும் என்று சத்தியாகிரக போராட்டத்தில் அதையும் சேர்த்துக் கொண்டார். சுதேசிய இயக்கத்தின் சின்னமாக்கினார். ஆனால், இன்றோ, இந்திய கலாச்சாரம், பாரம்பரியம், நாகரிகம் என்று சொல்லிக் கொண்டு, இந்த வியாபாரிகள் அயல்நாட்டு வியாபரிகளின் லாபத்தைப் பெருக்கி வருகிறார்கள்.  இழை, இழைத்திரிப்பு, நூல், சாயம், சுத்தகரிப்பு, நூற்பு என்ற பல நிலைகளில் இந்திரமயமாக்கி, இந்திய மக்களைக் கொன்று, அயல்நாட்டு வியாபாரிகளை, தொழிற்நுட்பங்களை ஊக்குவிக்கின்றனர். டிஷைன்கள் / வடிவமைப்புகள் என்று கணினிகளை உபயோகப் படுத்தி, மக்களின் வாழ்வாதரங்களை அழிக்கின்றனர்.  ஆராய்ச்சி என்ற பெயரில், பழங்கால சிற்பங்களில் / சிலைகளில் உள்ள வடிவமைப்புகளை காப்பியடித்து, மாற்றி அவற்றை தமதென்று சொல்லி லட்சங்களை அள்ளுகின்றனர். அதனால், புடவைய வாங்கும் உழைத்து சம்பாதிக்கும் மக்கள் அதற்கும் சேர்த்து காசு கொடுக்கிறார்கள்.

ரூ 40-50 லட்சங்களில் கூட புடவைகள் விற்கப்படுகின்றன: ரூ 40-50 லட்சங்களில் கூட புடவைகள் உள்ளன என்பதை விட, அதையும் வாங்க ஆட்கள் இருக்கின்றார்கள் என்பதைப் பார்க்கும் போது, பட்டுப்புடவை வியாபாரம் நடக்கிறாதா அல்லது வேறு வியாபாரம் நடக்கிறதா என்ற சந்தேகமே வருகின்றது.  அதாவது, ரூ 1,000/- அல்லது 2,000/-ற்கே வாங்க முடியாமல் தவிக்கும் ஏழைகள், கீழ்தட்டு மத்தியத்தர குடும்பத்தினர் தவிக்கும் போது, வீடு வாங்கும் விலையில் எப்படி பட்டுப்புடவையை வாங்குகிறார்கள்? அடுத்தாத்து அம்புஜங்களும், இந்தாத்து பட்டுகளும் ஏழைகளாக, சாதாரண மக்களாகி விட்டார்கள் போலும், ஆகையால், இப்பொழுதெல்லாம் வேறு ஜாதி / சாதி மக்கள் பட்டுப்புடவைகள் வாங்க ஆரம்பித்து விட்டனர் போலும். இதற்கு அப்படி லட்சங்கள் எங்கிருந்து வருகின்றன?

நேர்மையற்ற பட்டுப்புடவை  வியாபாரம்: முன்பு போல, இப்பொழுதெல்லாம் உண்மையான பட்டுப் புடவையோ, அதிலும் ஜரிகையுள்ள பட்டுப்புடவையோ கிடைப்பதில்லை. வெள்ளி ஜரிகைக்குப் பதிலாக போலி ஜரிகையை உபயோகப்படுத்துகிறார்கள். பட்டிற்குப் பதிலாக பளப்பளபான கோரைப்புற்களின்  நார்களை சேர்த்து புடவைகளை உருவாக்குகிறார்கள். அப்பொழுதெல்லாம் “நாரப்பட்டு” என்று சொல்லியே விற்பார்கள், ஆனால், இப்பொழுது பெரிய கடைகளில் ஏசி போட்டு, லை போட்டு, குளிபானம் கொடுத்து,  சொல்லாமல் ஏமாற்றி விற்கிறார்கள். விலை அதிகரிக்க நடிகைகளை வைத்து அதிரடி விளம்பரங்களை செய்து பெண்களை ஏமாற்றப் பார்க்கிறார்கள். ரூ 500/- முதல் ரூ 5,000/- 10,000/- உயர்வாக விலைவைத்து விற்கிறார்கள். ஆயிரம் ரூபாய் புடவையை இரண்டாயியம் என்றும் விற்கிறார்கள். இதில் இடைத்தரகர்கள், கடைகளில் சாமர்த்தியமாகப் பேசி விற்கும் கடையாட்கள் என பலருக்குக் கமிஷனும் கொடுக்கப் படுகிறது.

உழவர் சந்தை போல, ஏன் நெசவாளி சந்தை இருக்கக் கூடாது? “உழவர் சந்தை” போல, ஏன் “நெசவாளி சந்தை” இருக்கக் கூடாது. ஒரு பட்டுப்புடவையை நெய்து முடிக்க ஒரு நாள், ஒரு வாரம், ஒரு மாதம் ஆகும், அதில் ஒன்றிற்கும் மேலாக பல தொழிலாளர்கள் ஈடுபடுவார்கள், இரவுப்பகலாக உழைத்து உருவாக்குவார்கள். ஆனால், அவர்களுக்கு, ஒரு புடவைக்கு ரூ 100/- முதல் 10,000/- கிடைக்கும் என்ற நிலையுள்ள போது, வியாபாரி எப்படி ரூ 500/- முதல் ரூ 20,000/- வரை லாபமடைகிறார்? முன்பு போல, வியாபாரி வீட்டிற்கே வந்து வியாபாரம் செய்தால், விலை குறையதா? பிறகு ஏன் அத்தகைய இந்திய கலாச்சார, பாரம்பரிய, நாகரிகம் மிக்க வியாபாரமுறையைக் கொன்றுவிட்டனர்?

50-100 வருடங்களுக்கு முன்பான  பட்டுப்புடவை வியாபாரம்: எனது பாட்டிக் காலத்திலிருந்து பட்டுப் புடவைகளை பெண்கள் வாங்குவதைப் பார்த்திருக்கின்றேன். பொதுவாக திருமணம், வளைகாப்பு போன்ற நிகழ்ச்சிகளுக்குத் தான் பட்டுப்புடவைகள் பிரத்யேகமாக வாங்குவார்கள்.  பட்டுப்புடவை விற்பவர் வீட்டிற்கே மூட்டையோடு வந்து, ஜமக்காளம் போட்டு அனைவரும் உட்கார, புடவைகளைப் பிரித்துக் காட்டி, பேரம் பேசி, ஒரு வழியாக வாங்கி முடிப்பார்கள். அதற்குள் புடவைகள் எல்லாவிதமான “தரநிர்ணய” சோதனைகளுக்கு உட்பட்டுவிடும். அதாவது, அனுபவம் மிக்க பெண்களே அத்தகைய சோதனைகள் செய்து முடித்து விடுவார்கள். நூல், சரிகை, தரிப்பிழைகள், கோடுகள், அழுக்கு, சாயம் பூசப்பட்டது, என அலசி பார்த்து விடுவார்கள். வியாபாரி ஒன்றும் செய்ய முடியாது. பெண்களும் அத்தகைய புடவைகளை ஒதுக்கி வைத்து விடுவார்கள். ஆனால், இப்பொழுதோ போலிப்பட்டுப் புடவையை கண்டு பிடிக்க ஒரு எந்திரத்தை வைத்துள்ளார்களாம். அதில் சோதனை செய்ய ரூ 50/- ரூபாயாம்!

வேதபிரகாஷ்

08-10-2011

ஸ்ரீ கணபதி ஸ்தபதி வாழ்க்கை சுருக்கம்: புகழ்பெற்ற ஸ்தபதியான கணபதி ஸ்தபதி 06-09-2011 (செவ்வாய் கிழமை) அன்று மாலை சென்னைக்கு அருகே தனியார் மருத்துவமனையில் காலமானார்[1]. உடல் நலம் பாதிக்கப்பட்டு இருந்த அவர் சென்னையை அடுத்த பெருங்குடியில் உள்ள ஒரு தனியார் மரு‌த்துவமன‌ை‌யி‌ல் ‌தீ‌விர சிகிச்சை பிரிவில் அனுமதிக்க‌ப்ப‌ட்டு சிகிச்சை பலனளிக்காமல் மரணம் அடைந்தார். அவருக்கு வயது 83.  ஸ்ரீவைத்யநாத ஸ்தபதி மற்றும் வெள்ளம்மாள் தம்பதிக்கு முதல் மகனாக பிள்ளையார்பட்டியில் 1927ல் பிறந்தவர். ஸ்தபதி குடும்பத்தில் பிறந்த இவர், அதே துறையில் மிகச் சிறந்த கலைஞராக சிறந்தார். காரைக்குடி அழகப்பாச் செட்டியார் கல்லூரியில் கணிதத்தில் பட்டப்படிப்பு பெற்றார். கணிதம் என்பது மனிதனின் இரண்டு கண்களில் ஒன்று என்றறிந்தே படித்தார் போலும். சிறு வயதிலேயே தனது கருத்துகளை எழுதவும் ஆரம்பித்தார். மார்ச் 13, 1957 அன்று, இவரது கட்டுரை “தி ஹிந்து” நாளிதழில் வெளிவந்தது. அதில் “ஸ்தபதி” என்ற சொல்லிற்கு விளக்கம் கொடுத்திருந்தார். அதைப் படித்த தந்தையார், மிகவும் மகிழ்ந்தார். அதே ஆண்டில் பழனி தண்டாயுத சுவாமி கோவிலின் ஸ்தபதியாக, இந்து அறநிலைத்துறையால் நியமிக்கப் பட்டார். பல்வேறு கோவில்களை, சிற்ப மண்டபங்களைக் கட்டி சர்வதேச அளவில் புகழ்பெற்றார்.

சிற்பக்கலைக் கல்லூரியின் முதல்வராக ஆற்றியப் பணி: மாமல்லபுரத்தில் உள்ள அரசு கட்டிடக்கலை மற்றும் சிற்பக்கலைக் கல்லூரியின் முதல்வராகவும் அவர் 27 ஆண்டுகாலம் பணியாற்றினார்[2]. ராஜாஜி சிற்பக்கலைக்கு தனியாக ஒரு கல்லூரி இருக்க வேண்டும் என்று உத்தேசித்தபோது, 1957ல் திருமதி கமலா தேவி சட்டோபாத்யாய என்பவரால் இக்கல்லூரிக்கு ஒப்புதல் வழங்கப்பட்டது. திரு எம். வைத்தியநாத ஸ்தபதி தலைவராக இருந்தார். இவர் காலமானப் பிறகு, 1961ல் கணபதி ஸ்தபதி தலைவரானார். அதிலிருந்து 1988 வரை 27 வருடங்கள் அங்கு பணியாற்றினார். சிற்ப-கோவில் பணிகளுக்காகவும், ஆராய்ச்சி நிமித்தமாகவும், இவர் பல நாடுகளுக்குச் சென்றிருந்தார். அங்கிருக்கும் கோவில்-கட்டிடங்களுக்கும், இந்தியாவிற்கும் உள்ள தொடர்புகளை எடுத்துக் கட்டியுள்ளார். பத்மபூஷன்[3] உள்ளிட்ட அரசின் உயரிய விருதுகளையும் பெற்றவர்[4].

பரம்பரை சிற்ப வல்லுனர்: பாரதப் பண்பாட்டிற்கு ஏற்ப, இவரது குடும்பமே ஒரு சிற்பிகளின் பரம்பரையாக, கலைக்கோவிலாக இருந்து வந்தது. கன்னியாகுமரியில் விவேகானந்தர் பாறை அருகில் 133 அடி உயர திருவள்ளுவர் சிலை, சென்னை நுங்கம்பாக்கத்தில் உள்ள வள்ளுவர் கோட்டம், தஞ்சை தமிழ் பல்கலைக்கழகம் மற்றும் பல இந்து கோவில்களையும் நிர்மாணித்தவர் இவர்[5]. தஞ்சைப் பெருவுடையார் ஆலயத்தை நிர்மாணித்த குஞ்சரமல்லன் ராஜராஜ பெருந்தச்சன் பரம்பரையில் அவர் வந்ததாக அவரது குடும்பத்தினர் கூறுவர். 18வது நூற்றாண்டில் மருத் சகோதரர்கள் ஆதரவில் கட்டப்பட்டக் கோவில்களை, இவரது மூதாதையர் வடிவமைத்தாக கூறிக்கொள்கின்றனர்[6]. 19வது நூற்றாண்டில், நகரத்தார் ஆதரவில், இவர் பல பணிகளை செய்துள்ளார். பண்டையக் கட்டிடக்கலைக்கும் இன்றைய கட்டிடக்கலைக்குமிடையே பாலமாக விளங்கியவர் கணபதி ஸ்தபதி என்று நிபுணர்கள் கருதுகின்றனர்.

நாத்திக-ஆத்திக உறவுகள்:  கடந்த ஆண்டுகளில், இவர் கடவுளைப் படைப்பவர்களே நாங்கள் தாம் என்ற கருத்தைச் சொல்லி வந்தார். எங்களால் தான் கோவில்கள் இருக்கின்றன, ஏன் கடவுளின் விக்கிரங்களும் இருக்கின்றன என்று கூட பேசியிருக்கிறார். ஒரு புத்தகத்தை எழுதி, கருணாநிதி மூலம் வெளியிடப் போகிறேன் என்றும் சொல்லியிருக்கிறார். தி.மு.க. தலைவர் கருணாநிதி தனது இரங்கல் செய்தியில் ”நாம் நினைத்தவாறு சென்னையில் வள்ளுவர் கோட்டம் அமையவும், குமரியில் வள்ளுவர் சிலை எழுப்பவும் துணையாக இருந்து, அந்த பணிகளில் இரவு பகலாக கண் விழித்து வெற்றிகரமாக முடித்த கணபதி ஸ்தபதி மறைந்து விட்டார் என்ற செய்தி கேட்டு அதிர்ச்சி அடைந்தேன். சமீபத்தில் அவரை சந்திக்கும் வாய்ப்பு எனக்கு அடிக்கடி ஏற்படாவிட்டாலும் கூட, சில மாதங்களுக்கு ஒரு முறை எப்படியாவது என்னைச் சந்தித்து விடுவார்அவரது மறைவு தமிழகத்திற்கும், சிற்ப கலைக்கும் மிகப்பெரிய இழப்பாகும். அவரை இழந்து வாடும் குடும்பத்தினருக்கும், நண்பர்களுக்கும் சிற்பக் கலை வல்லுனர்களுக்கும் என் ஆழ்ந்த இரங்கலைத் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்”, என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்[7].

கடவுளையே நான் படைத்தேன் என்றவரின் பழைய நினைவுகள்: 1999-2000களில் இத்தகைக் கருத்துகளைக் கொண்ட இவர், முன்பு இவ்விதமாகவும் சொல்லியிருப்பதைப் பார்க்கலாம்: “ஒரு கடவுள் சிலையை வடிவமைக்கிறதுன்னா சும்மாவா? யார் பார்த்-திருக்கிறாங்க கடவுளை? அவர் எப்படி இருப்பார்னு யாருக்குத் தெரியும்? எங்களால மட்டும் எப்படி அத்தனை தத்ரூபமா ஒரு கல்லுல அவரைக் கொண்டு வர முடியுது? கோயிலுக்குப் போன உடனே அந்தச் சிலையைப் பார்த்து ஏன் அத்தனைப் பரவசப்படறீங்க? நீங்க, அனுபவிக்கிற பரவசத்தை, பக்தியைக் கொண்டுவரணும்னா ஒரு கல்லு சிலையா மாறணும். அந்தக் கல்லுக்கு உயிர் வரணும். அப்பத்தான் கையைக் கூப்பி வணங்க முடியும். அந்த உயிரை யாரு கொடுக்குறாங்க? நாங்கதானே? எங்ககிட்ட அப்படி என்னதான் வித்தை இருக்குன்னு தெரிஞ்சிக்க வேண்டாமா?”, என்றெல்லாம் பேச ஆரம்பித்தார்[8]. திக.காரர்களுக்கும் கொண்டாட்டம் தான்[9].

நாத்திகர்களுடான சகவாசத்தில் பிறந்த கோவில்: கருணாநிதி முதல்வராயிருந்த போது 23.04.1975ல் கோயிலுக்கு அடிக்கல் நாட்டுகிறார். அரசாங்கம் சார்பில் ஐந்து லட்சம் ரூபாய் நிதி தரப்படுகிறது. இறுதிக்கட்டத்தில் மத்திய அமைச்சர் ப.சிதம்பரத்தின் பரிந்துரையின் பேரில் மாநில அரசு மேலும் ஐந்து லட்சம் நிதி ஒதுக்கியது. 16.4.1993 அன்று கருணாநிதி இக்கோயில் திறந்து வைக்கப்பட்டறது. “தமிழ்த்தாய்” என்று சொல்லப்பட்ட சிற்பம், ஏதோ அம்மன் சிலைப் போல இருந்தது. ஒரு கையில் விளக்கு, இன்னொரு கையில் வீணை, மற்றொரு கையில் உத்திராட்ச மாலை, மற்றொரு கையில் பனையோலை என நான்கு கைகள் கொண்டு தாமரையில் வீற்றிருந்து அருள்பாலிக்கும் இக்கோயிலின் கடவுளை வடிவமைத்தவர்கள் பிரபல சிற்பிகள் கணேசன் மற்றும் கணபதி ஸ்தபதி ஆகியோர். இக்கோயில் காரைக்குடி பெரியார் சிலைக்கு அருகில் கம்பன் மணிமண்டப வளாகத்தில் அமைந்திருக்கிறது. ஆனால், அதே ஸ்தபதி, வேறு இடங்களில், வேறு மாதிரியுக் பேசியுள்ளார். உதாரணத்திற்கு, கீழ் கண்ட விஷயம்:

கணபதி ஸ்தபதி சிவனைப் பார்த்தாரா? “சிறு வயதில் காஞ்சிப் பெரியவரை நான் சந்தித்தது மறக்க முடியாத அனுபவம். 1957ல் எனது தந்தையார் சிற்பக் கல்லூரியில் முதல்வராகப் பணியாற்றி வந்தார். அப்போது திடீரென்று வாத நோய் அவருக்கு ஏற்பட்டது. இதை நான் எனது வளர்ப்புத் தந்தை கம்பனடிப்பொடி சா. கணேசன் அவர்களிடம் கூறியபோது அவர் காஞ்சி மகா பெரியவரைப் போய்ப் பார்க்கச் சொன்னார்.

அப்போது சுவாமிகள் இளையாற்றங்குடியில் தங்கியிருந்தார். அது ஒரு குக்கிராமம். நான் போகும்போதே மணி இரவு ஒன்பதாகி இருந்தது. சுவாமிகள் தங்கியிருக்கும் இடத்திற்குச் சென்று, மேனேஜர் மூலம் தகவல் தெரிவித்தேன். உடனடியாக என்னை அழைத்து வரச் சொன்னார்கள். சுவாமிகளைச் சுற்றி நிறைய பக்தர்கள் கூட்டம் இருந்தது. அனைவரையும் விலக்கி என்னை அழைத்தார்கள். சுவாமிகளிடம் என்னை அறிமுகப்படுத்திக் கொண்டு, என் தந்தையின் நிலையைப் பற்றிச் சொன்னேன். அவருக்கு குணமாகுமா, ஆகாதா, பலப்பல கோயில்களைக் கட்டிய இவருக்கு ஏன் இந்த நிலை ஏற்பட்டது என்றெல்லாம் சுவாமிகளிடம் கேட்டேன்.  சுவாமிகளோ அதற்கு பதில் ஏதும் கூறாமல், என்னைப் பற்றி, என் கல்வி பற்றி, நான் பார்க்கும் வேலை பற்றியே விசாரித்துக் கொண்டிருந்தார். எனக்கு மிகவும் கவலையாகி விட்டது. தந்தையைப் பற்றி இவர் எதுவுமே கூறவில்லையே அவருக்கு ஏதேனும் ஆகிவிடுமோ, உயிர் பிழைக்க மாட்டாரோ என்றெல்லாம் கவலைப்பட்டுக் கொண்டிருந்தேன். ஆனால் சுவாமிகளோ திடீரென்று ‘வா என்னுடன்’ என்று கூறி விட்டு நடக்கத் தொடங்கினார்.

வெகு தூரம் நடந்து மூத்த சுவாமிகளின் அதிஷ்டானம் அருகே சென்றவர், ‘இங்கேயே இரு’ என்று கூறிவிட்டு உள்ளே சென்று விட்டார். நான் வெகு நேரம் காத்துக் கொண்டிருந்தேன். மணி 12ஐக் கடந்து விட்டது. கூட்டம் கலைந்து சென்று விட்டது. நான் மட்டும் தனியே, வெளியில் காத்துக் கொண்டிருந்தேன். வெகு நேரம் சென்றிருக்கும், ‘எங்கே அந்தப் பையன்?’ என்று கேட்டுக் கொண்டே அதிஷ்டானத்தில் இருந்து வெளியில் வந்தார் சுவாமிகள். ‘இங்கே இருக்கிறேன் சுவாமி’ என்றேன் நான். சுவாமிகள் உள்ளே செல்லும் போது பாரம்பரிய தண்டத்தோடு மட்டுமே சென்றார். வரும்போது அவர் கையில் இரண்டு தேங்காய் மூடிகள் இருந்தன. வியப்புடன் அவரையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். பிரகாரத்தின் ஒரு மூலையில் நின்று, தண்டத்தைப் பிடித்துக் கொண்ட சுவாமிகள், என் தந்தையின் நிலையைப் பற்றி விசாரிக்க ஆரம்பித்தார். நான் சொல்லச் சொல்லக் கேட்டுக் கொண்டவர், ‘உன் அப்பாவுக்கு வந்திருப்பது பிராரப்த கர்மாவால். நீ மிகவும் அமோகமாக இருப்பாய்’ என்று சொல்லி ஆசிர்வதித்தார். இரு தேங்காய் மூடிகளையும் என்னிடம் கொடுத்து, ‘இந்த வழியாகப் போ. போகும் போது ஆஃபிஸில் போய் மேனேஜரைப் பார்த்து விட்டுப் போ’ என்றார்.

அதுவோ பயங்கரமான இருள் பிரதேசம். சுவாமிகள் சொன்ன வழியில் எப்படிச் செல்வது என்று புரியாமல் திகைத்துப்போய் நின்று கொண்டிருந்த போது, ஒரு சிறுவன், சுமார் எட்டு வயதிருக்கும். குடுமி வைத்துக் கொண்டு முன்னால் வந்தான். முகத்தில் தெய்வீகக் களை. ‘ஸ்தபதி, இந்த வழியாக என் பின்னாலேயே வாருங்கள்!’ என்று சொல்லி நடக்கத் தொடங்கினான். எனக்கு மிகவும் ஆச்சரியம். யார் இவன், எங்கிருந்து வந்தான் என்று. ஏதாவது பேய், பிசாசாக இருக்குமோ என்று சற்று பயமாகக் கூட இருந்தது. மயானக் கரை வேறு அருகில் இருந்தது. ஆனாலும் அவன் பின்னாலேயே நடக்கத் தொடங்கினேன். அவன் உருவத்தைப் பார்க்கும்போது கோபுலு வரைந்த ஆதி சங்கரர் ஓவியம் நினைவுக்கு வந்தது. அந்த உருவமே நேரில் வந்திருப்பது போலத் தோன்றியது. சில நிமிடங்களில் மேனேஜர் இருப்பிடத்தை அடைந்ததும், அவரிடம் அந்தச் சிறுவன் ஏதோ கூறிவிட்டு இருட்டில் சென்று மறைந்து விட்டான்.

பின்னர் மேனேஜர் என்னிடம் ஒரு ரசீதில் கையொப்பமிட்டு ஐம்பது ரூபாயைப் பெற்றுக் கொள்ளும்படிச் சொன்னார். நான் மறுத்தேன். ‘இது சுவாமிகளின் உத்தரவு. அவசியம் வாங்கிக் கொள்ள வேண்டும்’ என்றார். நானும் மறுக்க மனமின்றி அதை வாங்கிக் கொண்டேன். அதன்பின் என்னை உள்ளே சென்று உணவருந்திவிட்டுச் செல்லுமாறு கூறினார். அப்போதோ நேரம் இரவு 1 மணிக்கு மேல் இருக்கும். நானும் நல்ல பசியில் இருந்தேன். உள்ளே சென்றால் சாதம், சாம்பார், ரசம் என எல்லாம் சுடச்சுட இருந்தது. சாப்பிட்டுவிட்டு, அகால வேளை என்பதால் அங்கேயே இரவு தங்கி விட்டுப் புறப்பட்டேன். பிற்காலத்தில் காஞ்சிபுரத்தில் சுவாமிகளிடம் இதைத் தெரிவித்த போது, ‘எங்களுக்கெல்லாம் கிடைக்காத பாக்கியம் உனக்குக் கிடைத்திருக்கிறது. நாங்கள் எல்லாம் சங்கரரைப் பற்றிப் படித்துத் தான் இருக்கிறோம். ஆனால் உனக்கு அவரைப் பார்க்கும் பாக்யமே கிடைத்திருக்கிறது’ என்று கூறி சிலாகித்தார். ‘காமகோடி’ என்ற இதழில் இது குறித்து எழுதியிருக்கிறார்கள். இது என்னால் மறக்க முடியாத ஒரு அனுபவம் – பத்மபூஷன் டாக்டர் வை. கணபதி ஸ்தபதி

தஞ்சை கோவில் “புதிர்கள்!’ வை.கணபதி ஸ்தபதி, சென்னையிலிருந்து எழுதுகிறார்[10]: “தினமலர்’ நாளிதழில் வெளியான கி.ஸ்ரீதரன் எழுதிய, “தஞ்சைப் பெரிய கோவில் சதயத் திருவிழா’ என்ற கட்டுரையைப் படித்து ஆச்சர்யம் அடைந்தேன். இன்னும் ஆச்சர்யம் அடைவதற்குரிய அனந்தம் உண்டு தான். அவை, கல்வெட்டுக்கு வராதிருக்குமானால், அதுவும் ஆச்சர்யம் தான். ஸ்ரீதரன் சம்ஸ்கிருத விற்பன்னர்; நேர்த்தியான செம்மொழியில் கட்டுரை எழுதியிருப்பதைக் கண்டு, ஆச்சர்யம் அடைகிறேன். இக்கட்டுரையில், கல்வெட்டுகள் பொறித்த, சாத்தன்குடி வெள்ளாளன் ரவிபாலூடையாருக்கு உரித்தாகும் செய்தி இனிக்கிறது. தஞ்சை மாவட்டத்திலும் சரி, தமிழகத்திலும் சரி, இந்த தஞ்சை பெருவுடையார் கோவில், இன்னும் பல ரகசியங்களைக் கொண்டுள்ளது. கருவறையில், பெருவுடையார் லிங்கத் திருமேனியாக இருக்கிறார். அதில் நிறை, குறை என்ன? இதில் குறை இருப்பதாக, பல ஆண்டுகளுக்கு முன், சிற்பியர் பலர் பேசிக் கொண்டிருந்தனர். கருவறையின் உள்சுவரைக் கீறி(சுவரை தோண்டி), அதில், “நாளம் கோமுகை’ வைத்த செய்தி உள்ளது. இது எப்படி நடந்தது? அது போல, ஏற்கனவே கட்டப்பட்ட கருவறை, லிங்கத் திருமேனிக்கு ஒத்துப்போகும் சிற்ப அளவில், ஒரு நந்தி இருந்ததை எல்லாரும் இப்போதும் பார்க்கலாம். அதை மாற்றி, புதிய நந்தி அமைத்தது ஏன்? கோவில் சாநித்யம் மிகுவதற்காகவா? ஆனால், அல்ல என்று பல பேர் சொல்ல கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன். அதுபோல, கோவில் முன்பக்கம், லிங்கத்துக்கும், நந்திக்கும் இடையில் தரை மட்டத்தில், 12 அடி நீளத்தில், ஒரு நீண்ட கோடு இருந்ததை, நானும், என் தந்தை சிற்பக் கலாசாகரம் வைத்தியநாதன் ஸ்தபதியும் பார்த்தோம். அதன்பிறகு இரண்டு, மூன்று ஆண்டுகள் கழித்து பார்த்தபோது, அந்தக் கல் அங்கே இல்லை. அது எங்கே? அதில் தான் ரகசியம் உள்ளது. பிற்காலத்தில் உள்ள சிற்பியர்களின் செல்வாக்கைக் குறைப்பதற்காகவும், பல பரிவாரக் கோவில்களை எழுப்பியிருக்கின்றனர் என நினைக்க இடமுள்ளது. இப்படி பல இடங்கள் சரியாக அமையவில்லை. யார் சொல்படி செய்யப்பட்டன என்பது புதிர். மற்றபடி, இன்னும் பல ரகசியங்கள் உள்ளன. இக்குறைகளை நீக்கி, “சாநித்யம்’ என்ற சொல் சொல்லப்படும் உயிர்ப்பை உண்டாக்கி, கோவில் மறுவாழ்வு பெற செய்யப்படுமா? இப்போதுள்ள பரம்பரை ராஜா இதைத் தெரிந்து, அவர்களிடமே இப்பணியைச் செய்ய, அரசு முன் வர வேண்டும்.

ஸ்தபதியின் மெய்ஞானம்: மேற்குறிப்பிட்டபடி, சில நேரங்களில் அவர் பேசியது, ஆள்பவர்களைத் திருப்திப் படுத்துவதற்காகக் கூட இருந்திருக்கலாம். ஆனால், அவரது மெய்ஞான உணர்வை மறக்க / மறுக்க முடியாது. தன்னை மயாசுரனின் வாரிசு என்று அடிக்கடி சொல்லிக் கொள்வார். மயாசுரன், இந்திய கட்டிடக்கலை, சிற்பக்கலை, மற்ற எல்லா கட்டுமானத்துறைகளின் முதல்வன். மயாசுரன் பெயரில் பல புத்தகங்கள் இருக்கின்றன. விஸ்வகர்மா உலகத்தையே படைத்த வித்தகர்.  “இந்திய நாட்டு விஞ்ஞானக் கலாச்சாரத்தில் விசுவகர்மர்” என்ற நூலில், ஸ்தபதியே அருமையாக விளக்கியுள்ளார்[11]. அதாவது, வஸ்துவிலிருந்து வாஸ்து. எப்படி வருகிறது என்பதை இவர்கள் மெய்ப்பித்துக் காட்டியவர்கள். ஸ்தபதி அவர்கள் இதனை அடிக்கடி எடுத்து சொல்வார். E = mc² என்று அருமையாக விளக்குவார். உலகத்தில் குழந்தைப் பிறப்பது அதாவது, பெண்ணின் வயற்றில் கரு உருவாவது தான், இந்த சூத்திரத்தின் ஆதாரம். தென்னமெரிக்காவிற்குச் சென்று திரும்பியவுடன், அங்கிருக்கும் கட்டிடங்களில், எவ்வாறு இந்திய கட்டிடக் கலையின் அடிப்படைகள் உள்ளன என்று அடுக்கடுக்காக எடுத்துக் காட்டி விளக்கினார்[12]. உண்மையில், அவரது உரைகளை இக்கால மாணவர்கள், இளைஞர்கள் முதலியோர் கேட்டிருக்க வேண்டும். ஏதோ சினிமா, கிரிக்கெட் என்று அலையும் அவர்களில் எத்தனை பேர்களுக்கு இவரைப் பற்றித் தெரியும் என்று தெரியவில்லை. அத்தகைய அஞ் ஞானத்திற்கும், நாம் தாம் பொறுப்பேற்க வேண்டும். இன்றைக்கு “சமச்சீர் கல்வி” என்று அரசியல் செய்து கொண்டிருக்கிறார்கள். அந்நிலையில், இவர் எழுதியுள்ள புத்தகங்களில் ஒன்றைப் பரிந்துரைத்து, அதை மாணவர்கள் படித்தால், நமது கலாச்சாரம், பாரம்பரியம், பண்பாடு, நாகரிகம் முதலியவற்றை தெரிந்து கொள்வார்கள். அதுமட்டுமல்ல, பல கணித, வடிவியல், கட்டிடவியல், முதலியவற்றைப் பற்றியும் நன்றாகவே புரிந்து கொள்வார்கள்[13].

• வீரவல்லாளன் (1291-1348) தமிழகத்தைக் காக்க அந்நியரை எதிர்த்து வீரமரணம் எய்திய மாபெரும் வீரன்.
• அத்தகைய வீரமரணத்தை அவர் தனது எண்பதாவது வயதில்,  அதிலும் நயவஞ்சகத்தனமாக தூங்கிக் கொண்டிருந்த போது பிடித்துச் சென்றதால் ஏற்பட்ட முடிவு.
• மதுரையில் சுல்தானுடன் பேசி முடிவிற்கு வருகிறோம் என்று சொல்லி, ரகசியமாக படையெடுத்து வந்து பிடித்துச் சென்ற வஞ்சகத்தின் முடிவாக இருந்தது.
• கியாசுத்தீன் முதலில் நன்றாக நடத்துவது போல நடித்து,  செல்வத்தைக் கொடுத்தால் விட்டுவிடுவேன் என்று பேரம் பேசினான். ஆனால், 80 வயதிலும் தளரவில்லை வீரவல்லாளன்.
• ஒன்றும் கிடைக்காது என்று தெரிந்ததும், அந்த காஃபிரைக் தோலுரித்துக் கொல்லுமாறு ஆணையிட்டான். அவ்வாறே கசாப்புக்காரர்களிடம் அகப்பட்ட பசு போல, வீரவல்லாளன் கொல்லப்பட்டான். அவனுடைய உடலிருந்து ரத்தம், சதை முதலியவை எடுக்கப்பட்டன.
• பிறகு, அவன் தோலுருவத்தில் வைக்கோல் அடைக்கப்பட்டு, மதுரை கோட்டையின் மதிற்சுவற்றின் சுவரிலிருந்து தொங்கவிடப்பட்டது.
• இப்படியாக திருவண்ணாமலை கோவிலைக் கட்டிய வீரவல்லாளனின் கதை முடிந்தது.
• ஆனால், அதே தமிழகத்தில், திருவண்ணாமலையைச் சுற்றி வரும் லட்சக்கணக்கான பக்தர்கள், தமிழர்கள், இந்துக்கள், ஆன்மீகவாதிகள், முதலியோர் இந்த வீரவல்லாளனை நினைத்துப் பார்ப்பது கிடையாது. ஆனால், ரஜினிகாந்தை நினவில் வைத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.
• அதேபோல, இந்த வீரவல்லாளன் இவ்வாறு குரூரமாகக் கொலைசெய்தப்பட்டதை, அத்தகைய குரூர தண்டன கொடுத்தவர்களைப் பற்றி தமிழ்பேசுபவர்கள் கவலைப்படுவதில்லை.
• ஆனால், மரணதண்டனை கூடாது என்று பிரச்சாரம் செய்கின்றனர்.
• அன்று தோலுரித்துக் கொன்றவர்கள் தாம், இன்று குண்டுவெடித்து அப்பாவி மக்களைக் கொன்று குவித்து வருகின்றனர்.
• ரத்தம் சிதறி ஓடுகிறது, உறுப்புகள் பறக்கின்றன; கை-கால்கள் விசப்படுகின்றன; உடல்களை அந்த உடல் சொந்தக்காரருடன் கூட சேர்த்து அடையாளங்கொள்ள முடிவதில்லை; இல்லை தேடியெடுத்தால், எல்லா உருப்புகளும் கிடைப்பதில்லை.
• இக்களப்பலிகளைப் பற்றி பரணி பாட எந்த தமிழ் புலவனும் இல்லை.
• அவ்வாறு குரூரமாகக் கொன்றவர்களைத் தண்டிக்க இதுவரை யாரும் கேட்டதில்லை.
• ஆனால், அவர்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்டுள்ள மரணதண்டனையை எதிர்த்து குரல் எழுப்புகிறார்கள்.

மடங்கள் சர்ச்சைகளில் சிக்கிக் கொள்வது: 2002ல் பரபரப்பாக தினமும் செய்திகள் ஊடகங்களில் வெளிவந்து கொண்டிருந்தன. 650 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக விளங்கி வரும், அத்தகைய மடம் சர்ச்சைகளில் சிக்கிக் கொண்டது அடியார்களுக்கு மிகவும் வருத்தத்தை அளித்தது. சொத்துக்களை நிர்வகிக்கத் தெரியாமல், மடாதிபதிகள் இருப்பது, அரசியல் சார்புடன் குத்தகைக்கு விடுவது, அத்தகைய ஆட்களை கோவில்களில் தக்கார் போன்ற வேலைகளுக்கு நியமிப்பது முதலியவை மடங்களில் பிரச்சினைகளை உண்டாக்குகின்றன. கடந்த ஆட்சியில், தமிழக மடங்கள் மிரட்டப் பட்டன, மறைமுகமாக பணம் கொடுக்கச் சொல்லியும் வற்புறுத்தப் பட்டன என்று மடாதிபதிகள் புழுங்கிக் கொண்டிருந்தனர். செந்தமிழ் மாநாட்டில் கூட அவர்கள் ஒதுக்கப்பட்டது, மற்றும் இந்து மதத்திற்கு உரிய இடம் அளிக்காதது முதலியவை கருணநிதியின் மனத்தை வெளிக்காட்டுவதாக இருந்தது. இந்நிலையில் திருவாடுதுறை பெரிய ஆதீனத்தை கொலை செய்ய முயன்றதாக தொடரப்பட்ட வழக்கில் இளைய ஆதீனம் உட்பட 11 பேருக்கு செசன்ஸ் நீதிமன்றம் விதித்த சிறைத் தண்டனையை ரத்து செய்து சென்னை உயர்நீதிமன்றம் உத்தரவிட்டுள்ளது.

திருவாவடுதுறை ஆதீனத்தை கொல்ல முயற்சி? அப்பொழுதைய செய்தி:  திருவாவடுதுறை:செவ்வாய்க்கிழமை, ஜூலை 9, 2002, திருவாவடுதுறை ஆதீன மடாதிபதியைக் கொலை செய்ய முயன்றதாகக் கருதப்படும் 4 பேரைப் போலீசார் தேடிவருகின்றனர்[1].  நாகப்பட்டினம் மாவட்டம் குத்தாலத்தை அடுத்த திருவாவடுதுறையில் திருக்கயிலாய பரம்பரை ஆதீனம் அமைந்துள்ளது. 14ம் நூற்றாண்டில் தொடங்கப்பட்ட இதன் 23வது குருமகா சன்னிதானமாக சிவப்பிரகாச தேசிகபரமாச்சாரிய சுவாமிகள் உள்ளார். புகழ்பெற்ற திருவாவடுதுறை ஆதீனத்திற்குச் சொந்தமாக தமிழகத்தில் பல்வேறு பகுதிகளிலும் கோவில்கள் மற்றும்சொத்துக்கள் உள்ளன.

07-07-2002 கொலை முயற்சி: நேற்று முன்தினம் இரவு வழக்கமான பூஜையில் கலந்து கொண்டு விட்டு, பக்தர்களுக்கு ஆசி வழங்கிக்கொண்டிருந்தார் சிவப்பிரகாச சுவாமிகள். அப்போது அவருடைய மெய்க்காப்பாளரான வரதராஜன் மாடியில் உள்ள மடாதிபதியின் படுக்கையறைக்குச்சென்றார். அந்த அறையின் அருகே அடையாளம் தெரியாத நான்கு பேர் நின்று கொண்டிருந்ததைப் பார்த்ததும், அவர் பெரும் அதிர்ச்சி அடைந்தார். உடனே அவர் சத்தம் போட்டார். சத்தம் கேட்டவுடன் அந்த நான்கு பேரும் வேகமாகத் தப்பி ஓடிவிட்டனர்.இதையடுத்து மற்ற ஆதீன ஊழியர்களும் ஓடி வந்து அவர்களைத் தேடினர். ஆனால் அதற்குள் அந்த மர்மமனிதர்கள் எங்கோ ஓடி மறைந்து விட்டனர்.

விஷ ஊசி போட்டு கொலை செய்ய முயற்சி: அவர்கள் ஓடுவதற்கு முன் அந்த அறைக்கு அருகிலேயே விஷ ஊசி, தலையணை, கையுறைகள் மற்றும் கயிறு ஆகியவற்றைப் போட்டு விட்டு ஓடியுள்ளனர். இவற்றையெல்லாம் பார்த்து மேலும் அதிர்ச்சி அடைந்த ஊழியர்கள், உடனடியாகப் போலீசாருக்குத் தகவல்கொடுத்தனர். மோப்ப நாயுடன் விரைந்து வந்த போலீசார் தீவிர விசாரணை நடத்தினர். சிவப்பிரகாச சுவாமிகள் படுக்கையறைக்கு வந்தவுடன் அவரைக் கொலை செய்வதற்காகத் தான் அந்நபர்கள்வந்துள்ளனர் என்று கூறப்படுகிறது. மிகவும் பாதுகாப்பான சூழ்நிலையில் அமைக்கப்பட்டுள்ள மடாதிபதியின் படுக்கையறைப் பக்கம் வெளி நபர்கள்யாரும் அவ்வளவு எளிதில் நுழைந்து விட முடியாது. எனவே மடத்தைப் பற்றி நன்கு அறிந்தவர்கள் தான் அங்கு வந்திருக்கக் கூடும் என்று போலீசார்சந்தேகப்படுகின்றனர். தப்பியோடிய நான்கு பேரையும் தேடும் பணியில் போலீசார் முழு வீச்சில் ஈடுபட்டுள்ளனர்.

08-07-2002: இளையபட்டம் தற்கொலை முயற்சி:  திருவாவடுதுறை ஆதீனத்தைக் கொலை செய்ய சிலர் முயற்சித்து தோல்வியடைந்த நிலையில் அதன் துணைமடாதிபதி நேற்று மாலை அளவுக்கு அதிகமாகத் தூக்க மாத்திரைகளை சாப்பிட்டு தற்கொலைக்கு முயன்றுள்ளார்[2]. இது நாடகமா அல்லது கொலை முயற்சியில் தப்பித்துக் கொள்ள செய்த செயலா என்று தெரியவில்லை. இருப்பினும், கொலை முயற்சியில், இவர் சந்தேகிக்கப் பட்டார். ஆனால், மயங்கிய நிலையில் கிடந்த அவரை மடத்தின ஊழியர்கள் மருத்துவமனையில் சேர்த்ததால் உயிர் பிழைத்தார். தன் மீது எல்லோரும் சந்தேகப் பார்வை வீசுவதால் இந்தத் தற்கொலைக்கு முயன்றதாக போலீசாரிடம் அவர் கூறினார்.

முன்னாள் ஊழியர் உள்பட 5 பேர் கைது: திருவாவடுதுறை: மூத்த மடாதிபதியை கொல்ல சதி செய்த இளைய மடாதிபதி கைது[3]:  இந் நிலையில் கொலையாளிகளைப் பிடிக்க அமைக்கப்பட்ட தனிப் படை போலீசார் மடத்தில் வேலை செய்த சாமிநாதன், தியகராஜன்ஆகிய 2 ஊழியர்கள் உள்பட 5 பேரைக் கைது செய்தனர். இதில் சாமிநாதன், தியாகராஜன் ஆகிய இருவரையும் சமீபத்தில் பெரிய மடாதிபதி சமீபத்தில் இடமாற்றம் செய்தார். இதனால் அவர்கள் அதிருப்தியில் இருந்தனர். கூலிப் படையின் மூன்றாவது நபரான தமிழ்ச்செல்வன் தனது மனைவியை மடத்துக்கு சொந்தமான பள்ளியில் ஆசிரியையாக சேர்க்கமுயன்றார். இதற்கு மடாதிபதி ஒப்புக் கொள்ளவில்லை. இதனால் இவர் மடாதிபதி மீது அதிருப்தியுடன் இருந்தார். இவர்கள் தவிர சக்திவேல், சிவக்குமார் ஆகிய இருவரும் கைது செய்யப்பட்டுள்ளனர். இந்த இருவரும் பணத்துக்காக இந்தக் கொலைசெய்ய முன் வந்தவர்கள். இந்தக் கும்பலுக்கு தலைவனாக சக்திவேல் இருந்துள்ளார். இவர்களிடம் விசாரணை நடத்தியபோது இளைய மடாதிபதி தான் இந்தக் கொலைக்கு சதித் திட்டம் தீட்டியதாத் தெரியவந்துள்ளது. சொத்துக்களை அபகரிக்கவும், மூத்த மடாதிபதி பதவியைப் பிடிக்கவும் இளைய மடாதிபதி இந்த சதித் திட்டம் போட்டுள்ளார். மேலும் இந்தக் கும்பலை தனது அறையில் பதுங்கியிருக்கச் செய்தும் இளைய மடாதிபதி உதவி செய்திருக்கிறார். தூக்க மாத்திரை சாப்பிட்டு மயங்கி மருத்துவமனையில் சிகிச்சை பெற்று வந்த இளைய மடாதிபதி இன்று கைது செய்யப்பட்டார்.

மூத்த மடாதிபதி மீது இளையவர் புகார்: இந் நிலையில் இளைய மடாதிபதி காசி விஸ்வாநாதனை கொலைப் பழியில் சிக்க வைக்க மூத்த மடாதிபதி சதி செய்வதாகவும் புகார்எழுந்துள்ளது. பிடிபட்ட 5 பேருக்காக ஆஜராகும் வழக்கறிஞர் இந்தக் குற்றச்சாட்டைக் கூறியுள்ளார். ஆனால், கைது செய்யப்பட்ட 5 பேரும் இளைய மடாதிபதியின் தூண்டுதலால் தான் இந்தக் கொலை முயற்சியில் ஈடுபட்டதாக வாக்குமூலம்தந்துள்ளனர். இதையடுத்து அவரை மருத்துவமனையில் வைத்தே போலீசார் கைது செய்தனர். இந்த வழக்கில் மேலும் 4 பேரையும் இன்று போலீசார் கைது செய்தனர். இவர்களும் 5 பேர் கூலிப் படைக்கு உதவியாக இருந்ததுதெரியவந்துள்ளது.

20-07-2002:: கொலை முயற்சி நடந்தது: திருவாவடுதுறை ஆதினத்தின் மூத்த சன்னிதானம் சிவப்பிரகாச பண்டார சந்நிதி, இளைய சன்னிதானம் காசி விஸ்வநாத பண்டார சந்நிதி. ஆதினத்தில் ஊழியர்களாக சுவாமிநாதன், தியாகராஜன், சரபோஜி பணியாற்றினர். முன்விரோதம் காரணமாக, விஷ ஊசி மூலம் மூத்த சன்னிதானத்தைக் கொலை செய்ய, தமிழ்ச்செல்வன், சங்கரன், சிவக்குமாருடன் சேர்ந்து சுவாமிநாதன், தியாகராஜன், இளைய சன்னிதானம் சதி செய்ததாக சொல்லப்பட்டது. கூலிப்படையினரை இளைய சன்னிதானத்தின் அறைக்கு, சுவாமிநாதன் அழைத்துச் சென்றார். மூத்த சன்னிதானத்தின் அறைக்குள் நுழைந்து, அவரைக் கொலை செய்வதற்காக விஷ ஊசி, தலையணையுடன் தயாராக இருந்தனர். அறைக்குள் இருந்த கதவின் பின்புறம், இவர்கள் மறைந்திருந்தனர். அப்போது, வரதராஜன் என்பவர், இதைக் கவனித்து விட்டார். உடனே, கூலிப்படையினர் அங்கிருந்து தப்பி ஓடினர்[4]

27.8.2002: குற்றப்பத்திரிகை மயிலாடுதுறை செசன்சு நீதிமன்றத்தில் தாக்கல் செய்யப்பட்டது:. சிவபிரகாச பண்டார சன்னதி, திருவாடுதுறை ஆதீனத்தின் பெரிய சன்னதியாக செயல்பட்டு வருகிறார். அங்கு காசிவிஸ்வநாத பண்டார சன்னதி, இளைய ஆதீனமாக இருந்தார். முன்விரோதம் காரணமாக, பெரிய ஆதீனத்தை கொலை செய்ய முயன்றதாக குத்தாலம் காவல் நிலையத்தில் புகார் கொடுக்கப்பட்டது. புகாரின் அடிப்படையில் இளைய ஆதீனம் உட்பட 11 பேர் மீது வழக்குப்பதிவு செய்யப்பட்டது. இந்த வழக்கின் குற்றப்பத்திரிகை 27.8.2002 அன்று மயிலாடுதுறை செசன்சு நீதிமன்றத்தில் தாக்கல் செய்யப்பட்டது. அதில், பெரிய ஆதீனத்தை கொலை செய்வதற்காக இளைய சன்னிதானத்துடன் சேர்ந்து ஆதீன ஊழியர்கள், கூலிப்படையினர் சதித்திட்டம் தீட்டியதாகவும், அவருக்கு சயனைடு மருந்தை ஊசிமூலம் செலுத்தியும், தலையணையால் அமுக்கியும் கொலை செய்ய திட்டமிட்டு இருந்ததாகவும் குறிப்பிடப்பட்டு உள்ளது.

22.12.2003: சிறைதண்டனை, அபராதம் விதிக்கப்பட்டது:[5]  இச் சம்பவத்தையடுத்து இளைய மடாதிபதியை அந்தப் பதவியில் இருந்து நீக்கப் பட்டார். மயிலாடுதுறை நீதிமன்றத்தில் இந்த வழக்கு விசாரிக்கப்பட்டது.  வாக்குமூலங்கல், மற்ற சுற்றுப்புற சாட்சியங்கள் முதலியவற்ரின் ஆதாரமாக குற்றம் சாட்டப்பட்ட இளைய சன்னிதானம் உட்பட 11 பேருக்கும் 3 ஆண்டு சிறை தண்டனையும், ரூ.6 ஆயிரம் அபராதமும் விதித்து 22.12.03 அன்று நீதிபதி பாண்டியன் தீர்ப்பளித்தார்[6].

மார்ச் 8, 2005: நாகப்பட்டினம் முதன்மை செசன்ஸ் கோர்ட் உறுதி செய்தது: குற்றஞ்சாட்டப்பட்டவர்கள், தண்டனை விதிக்கப் பட்டவர்கள், மயிலாடுதுறை தீர்ப்பிற்கு எதிராக, கீழ் முறையீடு-நாகபட்டினம் முதன்மை செசன்ஸ் கோர்ட்டில் முறையீடு செய்தனர். ஆனால், தண்டனையை உறுதி செய்ததால், சென்னை உயர்நீதி மன்றத்தில் மேல் முறையீடு செய்தனர்[7].

மேல் முறையீடு செய்யப்பட்டது: இந்த தீர்ப்பை எதிர்த்து தாக்கல் செய்யப்பட்ட மேல்முறையீட்டு வழக்குகளை நாகை மாவட்ட முதன்மை செசன்சு நீதிமன்றம் தள்ளுபடி செய்து, மயிலாடுதுறை நீதிமன்றம் வழங்கிய தீர்ப்பை உறுதி செய்தது. இந்தத் தீர்ப்பை எதிர்த்து சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தில் அவர்கள் மேல்முறையீடு தாக்கல் செய்தனர். இந்த வழக்கை நீதிபதி கே.பி.கே.வாசுகி விசாரித்தார். இளைய சன்னிதானம் சார்பில் வழக்கறிஞர் என்.சந்திரசேகரன் ஆஜரானார். மேல்முறையீட்டு வழக்கில் நீதிபதி கே.பி.கே.வாசுகி பிறப்பித்த உத்தரவு வருமாறு:- “இந்த வழக்கில் குற்றம் சாட்டப்பட்டிருந்த சங்கரன் இறந்துவிட்டார். அவர் மீதான குற்றச்சாட்டு தள்ளுபடி செய்யப்படுகிறது. கொலை முயற்சி குற்றத்துக்கான நோக்கத்தை ஆதாரங்கள் மூலம் அரசுத் தரப்பு நிரூபிக்கவில்லை. காவல்துறையினர் கூறியுள்ள குற்றச்சாட்டுகளுக்கும், சாட்சியங்களுக்கும் இடையே முரண்பாடுகள் உள்ளன. குற்றவாளியின் அடையாள அணிவகுப்பும் முறையாக நடத்தப்படவில்லை. எனவே இளைய சன்னிதானம் உட்பட அனைவரும் தாக்கல் செய்த மேல்முறையீட்டு மனுக்கள் ஏற்கப்படுகின்றன. இளைய சன்னிதானம் காசி விஸ்வநாத பண்டார சன்னதி உட்பட 10 பேரும் வழக்கில் இருந்து விடுதலை செய்யப்படுகிறார்கள்”, இவ்வாறு அதில் கூறப்பட்டுள்ளது.

திருவாடுதுறை ஆதினம் சிவப்பிரகாச தேசிக பரமாச்சாரியார் செம்மொழி மாநாட்டினை விமர்சித்தது: ஆதினம் தமது கருத்தை வெளியிட்டபோது, பத்திரிகைகள் விதவிதமாக அதை வெளியிட்டன. தினமலர், “தியானத்தை வியாபாரமாக்கிவிட்டனர் : திருவாடுதுறை ஆதினம் ஆதங்கம்[8] என்று வெளியிட்டபோது, நக்கீரன் நக்கலாக, “ஆசிரமத்துக்கு பெண்கள் தனியாக போகக்கூடாது: திருவாடுதுறை ஆதினம்” என்று வெளியிட்டது. எந்த ஆசிரமமாக இருந்தாலும் பெண்கள் தனித்து போகக்கூடாது என்று திருவாடுதுறை ஆதினம் சிவப்பிரகாச தேசிக பரமாச்சாரியார் கூறினார்.

இதுகுறித்து ராமேஸ்வரத்தில் செய்தியாளர்களிடம் பேசிய அவர், “தாய்ப்பாலுக்குப்பின் பசுவின் பாலைத்தான் மக்கள் குடிக்கின்றனர். கோயிலுக்கு தேவையான திருநீறு உட்பட அனைத்து பொருட்களும் பசுவிடம் இருந்தே கிடைக்கிறது. இதனால் நாடு முழுவதும் பசுவதை தடை சட்டம் கொண்டு வரவேண்டும். தேவாரம், திருவாசகம் நாள்தோறும் படிப்பதால் துன்பங்கள் விலகும். நன்மைகள், அமைதி ஏற்படும். எந்த ஆசிரமமாக இருந்தாலும் பெண்கள் தனித்து போகக்கூடாது. ஆசிரமங்களில் நடைபெறும் பல்வேறு பிரச்னைகளுக்கு சமுதாயமும் ஒரு காரணம். மக்கள்தான் விழிப்புடன் இருக்க வேண்டும். உடல், மனரீதியான பயிற்சிகளை செய்தபின்தான் தியானத்திற்கு செல்ல வேண்டும். தியானத்தினால் மனோசக்தி வரும். இன்று தியானத்தை பலரும் வியாபாரமாக்கி விட்டனர்.  செம்மொழி மாநாட்டில் சைவ, வைணவ பக்தி இலக்கியங்கள் சேர்க்கப்படவில்லை. பெரியபுராணம், நாலாயிர திவ்ய பிரபந்தம் போன்ற ஆன்மிகம் சார்ந்த தமிழ் நூல்களும் செம்மொழி மாநாட்டில் சேர்க்கவேண்டும்”, என்றார்.

இந்து மடாதிபதிகள் தெரிந்து கொள்ள வேண்டிவை என்ன? இத்தீர்ப்பிற்கு எதிராக மேல் முறையீடு செய்யப்படுமா இல்லையா என்று தெரியவில்லை. இருப்பினும், கடந்த 9 ஆண்டுகளில், இப்பிரச்சினைப் பற்றி, பலரும் பலவிதமாக அலசி, விமர்சித்துள்ளனர். மாற்று சித்தாந்திகள், மதத்தவர்களுக்குத் தேவையில்லை, நன்றாகவே மென்று உமிழ்ந்துள்ளனர். இருப்பினும், மடாதிபதிகள் முதலில் தாங்கள் எப்படி முறைப்படி இருக்க வேண்டும் என்று கற்றுக் கொள்ள வேண்டிய அவசியம் உண்டாகி வருகிறது. இந்தியாவில் உள்ள சந்நியாசிகள், மடாதிபதிகள், குருக்கள் முதலியோர், தெய்வ நம்பிக்கை, ஆன்மீகம் முதலிய காரணிகளைக் கொண்டே, தமது சீடர்கள், பக்தர்கள், மற்றவர்களை திருப்தி படுத்தி வரலாம். ஆனால், இன்று அவர்கள், அதையும் மீறி மற்ற காரணிகளால் கட்டுண்டுக் கிடக்கின்றனர். ஆகையால், ஒற்றர்களைப் போல உள்ளே நுழைந்து, விஷயங்களை அறிந்து, அவற்றைத் திரித்துக் கூறி, எழுதி குழப்பத்தைக் கூட உண்டாக்கலாம். குறிப்பாக, மடங்கள் இடைக்காலங்களிலிருந்து முகமதிய, கிருத்துவ மதத்தினர்களால் அதிகமாகவே பாதிக்கப் பட்டு வந்துள்ளன. இப்பொழுது கூட திருவாடுதுறை ஆதினம் என்று சொல்லிக் கொண்டு, இந்துமதத்திற்கு, தமிழர்களுக்கு எதிராக செயல்பட்டு வரும் தெய்வநாயகம் போன்றவர்களுடன், ஒரு சாமியார் உலவி வருகின்றார்[9]. அவர் பட்டத்தில் / பதவியில் இல்லை என்கிறார்கள். இருப்பினும், ஜடாமுடியுடன், உத்திராக்ஷகோட்டை மாலை, நெற்றியில் திருநீற்றுப்பட்டை, காவி உடை சகிதம் வந்து, கிருத்துவர்களை ஆதரித்து பேசி வருகிறார்[10]. வெளிநாட்டவர்கள் கொடுக்கும் டாலர்கள் அல்லது அவர்களுடைய நிலை அல்லது வெளிநாட்டுப் பயணம் கிடைக்கும் என்ற ஆசி முதலியவற்றில் மயங்கிக் கூட, பற்பல மத விஷயங்கள், தத்துவ நுணுக்கங்கள், கூர்மையான வாதங்கள், முக்கியமான கிரியைகள் முதலியவற்ரைப் பற்றி சொல்லிக் கொடுக்கின்றனர்[11]. ஆனால், அவர்களோ அவற்றைத் திரித்து அவர்களது மதநம்பிக்கைகளுக்கு ஏற்ப மாற்றி, சாதுர்யமாக விளக்கம் கொடுக்கின்றனர். அதிலும், நம்மவர்கள் மயங்கி, அவர்களது நுணுக்கங்களை, வஞ்சகங்களை, ஏமாற்று வித்தைகளை அறிந்து கொள்ளாமல், இங்கு நடக்கும் நிகழ்சிகளில், மாநாடுகளில், கூட்டங்களில் தாராளமாக இடம் கொடுத்து, மேடைகளில் அமர்த்தி, மாலை-சால்வை போட்டு மரியாதை செய்கின்றனர். ஆனால், அவர்களோ, தங்களது இடங்களுக்கு / நாடுகளுக்கு சென்றவுடன் தத்தமது உள்ளெண்ணங்களுக்கேற்ப, அவர்களுடைய திட்டங்களுக்கேற்ப, அவர்களது தலைவர்களின் ஆணைகளுக்கேற்பத்தான் செயபடுகிறார்கள்.

வேதபிரகாஷ்

14-08-2011

ஒரு முஸ்லீம் வியாபாரியின் வாதம்: “தமிழகத்திலிருந்து மாடுகள் மட்டுமல்ல… கோழி முட்டைகள், இறைச்சி கோழிகள், இறைச்சி ஆடுகள், பால், அரிசி மற்றும் உணவு காய்கறிகள் என பல பொருட்களை நாங்கள் கேரளாவுக்கு தினமும் வாங்கிச்செல்கிறோம், மாடு மட்டுமா…? இறைச்சிக்கு பயன்படுகிறது, கோழி, ஆடுகளும் கூட இறைச்சிக்குத்தான் பயண்படுகிறது. ஏன் அதையெல்லாம் இந்த அமைப்பினரும், காவல்துறையினரும் தடுத்து நிறுத்துவதில்லை…? இதே நிலை தொடர்ந்து நீடித்தால் நாங்கள் தமிழகத்திலிருந்து, கேரளாவுக்கு வாங்கிக்கொண்டு போகும் அனைத்து பொருட்களையும் தடுப்போம்… நாங்கள் குடும்பத்துடன் வந்து கேரள மாநில எல்லையில் உள்ள சோதனை சாவடியில் அமர்ந்து, தமிழகத்திலிருந்து வரும் எல்லா லாரிகளையும் தடுப்போம். தேவைப்பட்டால் எங்கள் குடும்பத்தோடு ஈரோட்டுக்கு வந்து போராட்டத்தில் ஈடுபடுவோம்”, என்று பேசினார்.
ஒரு இந்து வியாபாரியின் வாதம்: கீழ்பவானி பாசன விவசாயிகள் சங்கத்தின் தலைவரான நல்லசாமி, “விவசாயிகள் கால காலமாகவே மாடுகள் வாங்குவது  விற்பது என்ற வழக்கம் நடைமுறையில் இருந்து வருகிறது, காங்கேயம் மாடுகள் அத்திக்கோம்பை மாடுகள், பர்கூர் மாடுகள் என்று சொல்லப்படும் தமிழகத்தின் பூர்வீக இன மாடுகள் விவசாயிகள் உழவு செய்யவும், வண்டி இழுக்கவும், கடினமான வேலைகளுக்கும் பயன்பட்டுவந்தது. அந்த வகை மாடுகளை நீங்கள் எத்தனை தூரம் பிடித்துக்கொண்டு போனாலும் நடந்து செல்லும் பலம் அந்த மாடுகளுக்கு இருந்தது. ஆனால் இப்போது உள்ள ஜெர்சி, சிந்து போன்ற வெளிநாட்டு கலப்பின மாடுகள் உடல் பலமில்லாதவை, இந்த மாடுகள் சாதாரணமாக புல் தின்பதற்குக்கூட காட்டுக்குள் நடக்க முடியாமல், கட்டுத்தரையில் நின்றபடியே விவசாயிகள் அறுத்துக்கொண்டு வந்து போடும் புல்லைத்தான் தின்கிறது. இந்த லட்சனத்தில் அந்த மாடுகளை எப்படி ஐம்பது கிலோ மீட்டர் தூரமோ அல்லது நூறு கிலோ மீட்டர் தூரமோ நடந்து ஒட்டிக்கொண்டுபோவது”, என்கிறார்.

முரண்பட்ட வியாபாரிகளின் நிலை, விவாதங்கள்: வைக்கோல், மாட்டுத்தீவனம் விலை அதிகரித்துவிட்டதால், பால்காரர்கள் கால்நடைகளை குரிப்பாக எருமைகளை வளர்க்க முடியாததால், இறைச்சிற்காக கேரளாவிற்கு விற்க முன்வந்துவிட்டதாக தருமபுரியில் தெரியவந்துள்ளது. அதே நேரத்தில் பால் உற்பத்தியாளர்கள் சங்கத்தினர், கால்நடைகள் இப்படி இறைச்சிற்காக விற்கப்படுவது தொடர்ந்தால், தமிழகத்தில் பாலிர்கே பஞ்சம் ஏற்படும் என்று எச்சரிக்கிறார்[2]. தமிழகத்தில் இதைப் பற்றி விவாதிக்க உயர் அதிகாரிகள் கூட்டங்களும் நடந்துள்ளன[3].

2007ல் சிறிது கட்டுப்படுத்தப் பட்டது: 2007ல் தமிழகத்திலிருந்து, கேரளாவிற்கு அனுப்பப்படும் மாடுகளின் எண்ணிக்கைக் கட்டுப்படுத்தப் பட்டது[4]. அதனால் அதே நேரத்தில். ஜூன் 2007ல் நீதிமன்றத்தின் ஆணைப்படி, லாரிகளில் மாடுகளை அடைத்துச் செல்லும் முறை தடுக்கப்பட்டது. இதனால், மாட்டு மாமிசத்தின் விலை கேரளாவில் உயர்ந்து விட்டது, கிடைப்பதற்கரியதாகி விட்டது என்றெல்லாம் பேசப்பட்டது[5]. இந்தியாவில் கேரளா, தமிழ்நாடு, மேற்கு வங்காளம், வடகிழக்கு மாநிலங்களில் தான் மாடுகள் வெட்டப்பட்டு, இறைச்சி எடுக்கப்படுகிறது[6]. ஒவ்வொரு கசாப்புக் கடையிலும் சுமார் 30 மாடுகள் கொல்லப்படுகின்றன. இப்படி மாடுகளை கொலை செய்து வரும் கேரளாவில் மாடுகளின் உற்பத்தி 1.13% தான்! ஐக்கிய நாடுகள்ளின் சமூக-பொருளாதார ஆராய்ச்சி அறிக்கையின்படி, இந்தியாவில், கீழ்தட்டு மக்கள் தாம், மாட்டிறைச்சி, அதிலும் பசு மாட்டிறைச்சியை உண்கின்றனர். இதில் முஸ்லீம்களைப் பற்றி சொல்லவேண்டாம். ஏனெனில், அவர்களில் எந்த கட்டுப்பாடும் இல்லை, ஆனால், இந்துக்களில் பெரும்பாலோர் பசு மாட்டு இறைச்சியை உண்பதை தவிர்த்து வருகிறார்கள்.

சித்தாந்தத்தால் ஒன்றுபடுபவர், மொழியினால் வேறுபடும் திராவிடர்கள்: நாத்திகம் பேசினால், அதில் கிருத்துவர்கல், முஸ்லீம்கள் எல்லோருமே கலந்து கொள்வார்கள். இலங்கைத்தமிழர்கள் என்றால், இலங்கை மலையாளிகள் தனியாகி விடுவர். முஸ்லீம்கள் மதத்தின் பெயரால் பிரிந்திருப்பர். ஆனால், தமிழர்கள் மதத்தினால் ஒன்றுபட மாட்டார்கள். ஏனென்றால், அங்கு நாத்திகம் வந்து, இந்து மதத்தை எதிர்க்கும் போது, இந்து தமிழர்கலின் நிலை அதோகதியாகி விடும். அதாவது, மாடுகளின் கதிதான். கேரளா, மேர்கு வங்காளம், வடமேற்கு மாநிலங்கள் முதலியவை அதே சித்தாந்தத்தால், மதங்களினால் வெஏருபட்டு இருக்கிறார்கள். சைவம் பேசின்னாலும், நந்தியை மரந்து விடுவார்கள், வைணவர்களாக இருந்தாலும் பசுக்களை மரந்து விடுவர். செல்வத்தை வெட்டுவார்கள், இறைச்சியாக்குவார்கள், ஏற்றுமதி செய்வார்கள்.

மேனாட்டுத் தாக்கமா, நாகரிகத்தின் அலங்கோலமா என்று தெரியவில்லை. தமிழ்நாட்டு பெண்கள் இப்பொழுது பெண்களைக் காதலிக்க ஆரம்பித்து விட்டார்கள். அது மட்டுமா திருமணம் செய்து கொள்ளவும் தயாராகி விட்டார்கள். ஓரின சேர்க்கை, ஓரின புணர்ச்சி, ஓரின உறவு என்று தமிழகப் பெண்கள் கிளம்பிவிட்டது வியப்பான விஷயம் தான். உண்மையில் இது ஒரு மனோதத்துவ வியாதி. சிறுவயதில் அதிகமாக மனரீதியில் பாதிக்கப்பட்ட ஆண்கள்-பெண்கள் சிலர் இத்தகைய மனப்பாங்கைக் கொள்வதுண்டு. இது பொருந்தாத கூட்டுதான். இருப்பினும் அன்பினைத் தேடி ஏங்கியலையும் நிலையில், அது எளிதாகக் கிடைக்கிறது என்று உணறும்போது, அத்தகைய ஜோடிகள் இனம் / பால் பார்க்காமல் கூட தீர்மானிக்கினறன. தகாத உறவுகளும் ஆரம்பிக்கின்றன. நெருங்கி பழகும் போது, அவர்களையும் அறியாமல் உடல் ஸ்பரிசம் இன்பம் அளிக்கும்போது, குறிப்பாக பெண்களில் சிலர், இத்தகைய நிலையை அடைகின்றனர். பரஸ்பர / பரஸ்பரமாக இன்பத்தை அடைகின்றனர்.

தமிழச்சிகளிடம் ஓரின சேர்க்கை பழக்கம்: திருமணம் செய்து வைக்க வேண்டும் என, போலீசில் தஞ்சமடைந்த “லெஸ்பியன்’ மாணவிகள், பெற்றோருடன் அனுப்பி வைக்கப்பட்டனர்[1]. திண்டுக்கல் நத்தம் ரோடு பகுதியை சேர்ந்தவர் கவிதா (20); அருகில் உள்ள கிராமத்தை சேர்ந்தவர் விமலா (19) (பெயர்கள் மாற்றப்பட்டுள்ளன). திண்டுக்கல் தனியார் கல்லூரியில் பி.எஸ்சி., படிக்கின்றனர். ஓரின சேர்க்கை (லெஸ்பியன்) பழக்கம் உள்ளவர்கள்.

லெஸ்பியன் ஜோடி ஊர்-ஊராகச் சென்று கொண்டாட்டமாம்! இதனை கவனித்தப் பெற்றொர்கள் அறிவுரைக் கூறியுள்ளனர். பிரித்தும் வைத்துள்ளனர். இவர்களது “நட்பை’ பெற்றோர் கண்டித்ததால், கடந்த ஏப்ரலில் குருவாயூர் தப்பி சென்று, மீட்கப்பட்டனர். மீண்டும், கடந்த மே. 7 ம் தேதி, இருவரும் மாயமாகினர். நேற்று இரவு 7 மணிக்கு திண்டுக்கல் மகளிர் போலீசில் தஞ்சமடைந்தனர். “லெஸ்பியன்’ பழக்கம் உள்ளவர்கள் என்றும், பெற்றோர் அடித்து துன்புறுத்தியதால், கன்னியாகுமரி தப்பி சென்றதாகவும் கூறினர். போலீஸார் பெற்றோர்களுக்கு தகவல் கொடுத்து அழைக்கப் பட்டனர்.திருமணம் செய்து வைக்க வேண்டும் என, வலியுறுத்தினர். இன்ஸ்பெக்டர் அனார்கலி, மாணவிகளுக்கு கவுன்சிலிங் கொடுத்து, பெற்றோருடன் அனுப்பி வைத்தார்.

மலேசியாவில் இந்து பெண்கள் படும்பாடு அதிகமாகவே உள்ளது. முக்கியமாக மதமாற்றத்தினால் அதிகமாகவே பாதிக்கப் படுகின்றனர். குறிப்பாக குழந்தைகள் பிரிக்கப்படுகின்றன. ஏதோ ஆடு-மாடுகளைப் போல அவை பங்கிட்டுக் கொள்ளப்படுகின்றன. எல்லா வழக்குகளிலும் பொதுவாக பார்க்கும் பிரச்சினை, ஒரு ஆண் முஸ்லீமாக மாறுகிறான், பிறகு, தனது மனைவி-குழந்தைகளை முஸ்லீமாக வற்புறுத்துகின்றான். மனை மறுக்கிறாள். குழந்தைகள் பறிக்கப்படுகின்றன, வலுக்கட்டாயமாக மதமாற்றப்படுகின்றன. தந்தையே அவ்வாறு செய்யும்போது, மலேசிய அரசு ஊக்குவிக்கிறது, உதவுகிறது. சரீயத் சட்டத்திகீழ் வழக்குகள் நடத்தப் படும் போது, காஃபிர்-இந்துக்களுக்கு நியாயம் கிடைப்பதில்லை, கிடைக்காது. இதையறியாத அல்லது அறிந்தும் அறியாதது போல இருக்கும் மலேசிய இந்துக்கள் இவ்வாறுதான் அவஸ்தைப்படுகிறார்கள்.

ஷாமலா என்ற இந்து பெண்மணி படும்பாடு: ஷாமலா எட்டுவருடங்களுக்கு முன்பாக தனது கணவனிடமிருந்து பிரிந்து வாழும் இந்து. கணவனோ மதமாறிய முஸ்லீம். அவளுக்குத் தெரியாமல், இரண்டு குழந்தைகளை அவன் முஸ்லீமாக மதமாற்றி விடுகிறான். இருவருமே தங்களுடைய குழந்தைகள் தத்தம் மதத்தின்படித்தான் வளர்க்கப்படவேண்டும் என்று சண்டையிட்டுக் கொண்டு, நீதிமன்றத்திற்கு வந்துள்ளனர். வழக்கில் ஷாமலா தோற்றால், குழந்தைகள் அவளிடமிருந்து பிரிக்கப்படும். ஆகையால், 2004ல் அவள் மலேசியாவை விட்டு தனது இரண்டு பையன்களுடன் – சக்திவரன் (11) மற்றும் தெய்வஸ்வரன் (9) தலைமறைவாகி விட்டாள். ஆனால் 12-11-2010 அன்று மலேசியாவின் நீதிமன்றம் அவளுடைய வேண்டுக்கோளை மறுத்துவிட்டதுடன், நீதிமன்ற பாஅதுகாவல் வேண்டும் என்றால், அவள் உடனடியாக மலேசியாவிற்குத் திரும்பவேண்டும் என்று ஆணையிட்டுள்ளது.

இப்பிரச்சினைப் பற்றிய முந்தைய செய்திகள்-வழக்குகள்-விவாதங்கள்

மதமாற்ற விவகாரம்: இந்து சங்கம் அமைச்சரவை உதவியை நாடுகிறது

தாயாரின் அனுமதியின்றி வலுக்கட்டாயமாக மூன்று இளங்குழந்தைகள் ஈப்போவில் மதமாற்றம் செய்யப்பட்ட விவகாரத்தில் இந்து சங்கத் தலைவர் எ. வைத்திலிங்கம் புதிய அமைச்சரவையின் உதவியை நாடியுள்ளார்.

“இப்பிரச்னை துணைப் பிரதமர் முகைதின், பிரதமர்துறை அமைச்சர் கோ சூ கூன் மற்றும் மனிதவள அமைச்சர் எஸ். சுப்ரமணியம் ஆகியோரின் கவனத்திற்கு கொண்டுவரப்பட்டபின், இது ஒரு கடுமையான பிரச்னையாகக் கருதப்படுகிறது”, என்று அவர் ஓர் அறிக்கையில் கூறியுள்ளார்.

இப்பிரச்னையைக் கையாள்வதற்கு கோ, சுப்ரமணியம் மற்றும் இஸ்லாமிய விவகாரங்களுக்கு பொறுப்பேற்றுள்ள பிரதமர்துறை அமைச்சர் ஜமில் கீர் பகாரும் ஆகியோர் அடங்கிய குழு ஒன்றை துணைப் பிரதமர் முகைதின் அமைத்துள்ளார் என்றாவர்.

“இதற்கிடையில், சம்பந்தப்பட்ட அனைவரும் அமைதி காத்து இப்பிரச்னைக்கு நியாயமான தீர்வு காண உதவுமாறு இந்து சங்கம் வேண்டுகோள் விடுக்கிறது. நீதிக்காகப் பிராத்னை செய்வோம்”, என்று வைத்திலிங்கம் கூறினார்.

வயது ஒன்றிலிருந்து பன்னிரண்டு வயதுடைய மூன்று குழந்தைகளை அவர்களுடைய தகப்பனார் முகமட் ரிட்ஜுவான் அப்துல்லா ஏப்ரல் 12 ஆம் தேதி அக்குழந்தைகளின் பிறப்புப் பத்திரங்களை மட்டுமே முன்வைத்து மதமாற்றம் செய்தார். குழந்தைகளைத் தன்னுடைய பாதுகாப்பில் வைத்துக்கொள்வதற்கான உத்தரவைப் பெறுவதற்கு ஷரியா நீதிமன்றத்தில் மனு தாக்கல் செய்துள்ளார்.

அக்குழந்தைகளின் தாயார், எம். இந்திரா காந்தி, 35, அவருடைய குழந்தைகள் இந்து மதத்தைப் பின்பற்ற அனுமதிக்குமாறு கோரியுள்ளார்.

தற்போது, அத்தம்பதிகளின் இளையமகள் பிரசன்னா திக்சா, முகமட் ரிட்ஜ்வானுடன் இருக்கிறார். இதர இரண்டு குழந்தைகளும் – தேவி தர்க்ஷிணி, 12, மற்றும் காரன் தினேஷ் – தாயார் இந்திராவுடன் இருக்கின்றனர்.

இஸ்லாமிய இலாகா அதிகாரிகள் அவ்விரு குழந்தைகளையும் எடுத்துக்கொண்டுபோய் விடுவார்கள் என்ற அச்சத்தில் அந்த பாலர்பள்ளி ஆசிரியர் தன்னுடைய உறவினரிடம் தஞ்சம் அடைந்துள்ளார்.

அமைச்சரவைக்குழு என்ன செய்ய முடியும்?

அடுத்த வாரம் குழந்தைகளை தாயாரின் பொறுப்பில் விடுவதற்கான மனு தாக்கல் செய்யப்படும். பின்னர் மதமாற்றம் சம்பந்தமான விசயங்கள் கவனிக்கப்படும் என்று இந்திராவின் வழக்குரைஞர் எ. சிவநேசன் கூறினார்.

“இம்மாதிரியான விவகாரங்களில் நீதி கிடைப்பதில்லை.”

“நான் பலரைப் பார்த்திருக்கிறேன். அவர்களுடைய வேதனைகளைப் பார்த்திருக்கிறேன், குறிப்பாக முஸ்லிம் அல்லாதவர்களின் வேதனையை”, என்று அவர் மலேசியாகினியிடம் கூறினார்.

அமைச்சரவைக்குழுமீது தமக்கு நம்பிக்கை இல்லை என்று சிவநேசன் கூறினார்.

” புதிய குழு என்ன செய்யப்போகிறது? மூவர் அடங்கிய குழு அமைக்கப்பட்டதன் மூலம் அக்குழு பிரச்னையை எப்படி தீர்க்கப்போகிறது”, என்று அவர் வினவினார்.

மதமாற்றம் செய்ய விரும்புகிறவர் இஸ்லாமிய இலாகாவில் தனது மதமாற்றத்தைப் பதிவு செய்துகொள்வதற்குமுன் அவர் சிவில் சட்டப்படி செய்து கொண்ட திருமணம் சம்பந்தப்பட்ட அனைத்து விவகாரங்களையும் முறையாக செய்து முடித்துவிட்டது கட்டாயமாக்கப்படுவதின் வழி மாற்றங்கள் கொண்டுவரப்பட வேண்டும் என்று சிவநேசன் கூறினார்.

“இரு தரப்பினரும் மதம் மாறினால், பிரச்னை இல்லை. ஆனால், ஒருவர் மதம் மாறி இன்னொருவர் மாற விரும்பவில்லை என்றால், அவர்களுடைய குழந்தைகள் 18 வயதை அடைந்து அவர்கள் தாங்களாகவே ஒரு முடிவு எடுப்பதற்கு அனுமதிக்க வேண்டும்”, என்று அவர் மேலும் கூறினார்.

சர்ச்சைக்குரிய பிரச்னை

சிவில் சட்டப்படி திருமணம் செய்துகொண்ட முஸ்லிம் அல்லாதவர்களின் மதமாற்றம் – ஒருவர் மதம் மாற விரும்புவதும் இன்னொருவர் மறுப்பதும் – எப்போதும் பெரும் சர்ச்சையை கிளரிவிடுகிறது. ஏனென்றால் இது சம்பந்தப்பட்ட சட்ட நிவாரணங்கள் தெளிவற்றவைகளாக இருப்பதுடன் முஸ்லிம் தரப்பிற்கு மட்டுமே சாதகமாக இருக்கிறது.

2006 ஆம் ஆண்டில் தங்களுடைய குழந்தைகள் யாருடைய பொறுப்பில் இருக்க வேண்டும் என்பது குறித்து இந்து மனைவி ஆர். சுபாஷினிக்கும் முஸ்லிமாக மாறி முகம்மட் சாபி என்ற பெயர் கொண்ட டி. சரவணனுக்கும் இடையிலான சட்டப் போராட்டம் பிரசித்தி பெற்றதாக இருந்தது.

முகம்மட் சாபி தன்னுடைய மனைவியை விவாகரத்து செய்வதற்கும், குழந்தைகளை தன் பொறுப்பில் வைத்துக்கொள்வதற்கும் ஷரியா நீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பை நாடினார்.

இதன் பின்னர், தன்னுடைய பிரிந்துவிட்ட கணவர் ஷரியா நீதிமன்றத்தில் தொடர்ந்துள்ள நடவடிக்கைகளுக்குத் தடை விதிக்கக்கோரி சுபாஷினி செய்து கொண்ட மனு உச்ச நீதிமன்றம் வரையில் ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் நிராகரிக்கப்பட்டது.

2007 ஆம் ஆண்டில், நாட்டின் உச்ச நீதிமன்றம் அரசமைப்புச் சட்ட விதி 12(4) இன் கீழ் ஒரு குழந்தையின் மதமாற்றத்திற்கு பெற்றோர்களில் ஒருவரின் ஒப்புதல் போதுமானது என்று தீர்ப்பளித்தது.

ஆனால், இந்த வழக்கில் சம்பந்தப்பட்ட இரு குழந்தைகள் யாருடைய பொறுப்பில் இருப்பது என்பது பற்றி தெளிவான தீர்ப்பு அளிக்கவில்லை. அது குறித்து கணவனும் மனைவியும் அவரவர் சம்பந்தப்பட்ட சட்ட அடிப்படையில் நடவடிக்கை எடுக்கலாம் என்று தீர்ப்பளித்தது.

இப்பிரச்னை பலதடவைகளில் எழுப்பப்பட்டபோதிலும் அரசாங்கம் இது குறித்து மௌனமாக இருந்து வந்திருக்கிறது.

சோழர்கடலில் படகு போட்டிற்கு தமிழர்களுக்கு பயிற்சியாம்: வங்காள விரிகுடா முன்னர் “சோழர்கள் கடல்” என்றே அழக்கப்பட்டது. சோழர்கள் திடீரென்று மறைந்தது போல, அப்பெயரும் மறைந்து விட்டது. மக்களும் மறந்து விட்டார்கள். இப்பொழுது அதே கடலில், பாய்மர படகுப் போட்டிகள் நடப்பது நல்ல விஷயம்தான்! ஆனால், இங்குள்ள மாண்வர்களுக்கு பயிற்சி அளிக்கப் படுகிறது என்பதுதான் வேடிக்கை!

Last Updated :

சர்வதேச படகு போட்டி: அக்டோபர் 3-ல் தொடக்கம்[1]: உலக நாடுகள் பங்கேற்கும் சர்வதேச அளவிலான பாய்மரப் படகு போட்டி அக்டோபர் 3-ம் தேதி சென்னையில் தொடங்க உள்ளதாக “தமிழக பாய்மரப் படகு போட்டி சங்க”த்தின் தலைவர் அசோக் தக்கார் தெரிவித்தார். இது குறித்து சென்னையில் செய்தியாளர்களிடம் திங்கள்கிழமை அவர் கூறியது: “தமிழ்நாடு படகோட்டும் சங்கத்தின் சார்பில் இந்திய சர்வதேச பாய்மரப் படகு போட்டியை சென்ûனையில் நடத்த ஏற்பாடு செய்யப்பட்டுள்ளது. அக்டோபர் 3 முதல் 10-ம் தேதி வரை இப்போட்டிகள் நடைபெறுகின்றன. இதற்காக 25 பேருக்கு பயிற்சி அளிக்கப்படுகிறது’[2].

வங்காள விரிகுடா கடலில் பாய்மர படகுப் போட்டிகள்: வங்காள விரிகுடா கடலில் இந்தப் போட்டிகள் நடத்தப்பட உள்ளன. இந்தியா, சிங்கப்பூர், தாய்லாந்து, இலங்கை, ஈரான், ஸ்லோவேனியா, மியான்மர், சேஷல்ஸ் ஆகிய நாடுகளிலிருந்து போட்டியாளர்கள் இதில் பங்கேற்கின்றனர். சுற்றுச்சூழல், இயற்கை ஆதார வளங்களைப் பாதுகாத்துப் பராமரிப்பதில் இளைஞர்களிடையே ஆர்வத்தை ஏற்படுத்தும் வகையிலும், பாய்மரப் படகு ஓட்டுவதை ஆபத்தாக கருதாமல் ஓர் ஆரோக்கியமான விளையாட்டுப் போட்டியாக பிரபலப்படுத்தும் நோக்கத்துடனும் இந்தப் போட்டிகள் நடத்தப்படுகின்றன என்றார் அசோக் தக்கார்[3]. பாவம், அந்த அளவிற்கு, தமிழர்களின் படகோட்டும் திறன் குறைந்து, மறைந்து விட்டது போலும்.

பாய்மர போட்டி வரைமுறைகள்: இந்தப் படகு போட்டி இரண்டு பிரிவுகளாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. 8 வயதிலிருந்து 15 வயது வரை உள்ள போட்டியாளர்களுக்கு “சிங்கிள் ஹாண்டட் ஆப்டிமிஸ்ட்’ என்ற படகுகளும், 15 வயதிலிருந்து 20 வயது வரை உள்ள போட்டியாளர்களுக்கு “டபுள் ஹாண்டட்’ என்ற படகு வகைகளும் கொடுக்கப்படும். மொத்தம் 9 சுற்றுகளாக இந்தப் போட்டிகள் 8 நாள்கள் நடைபெறும். நிர்ணயிக்கப்பட்ட இலக்கை குறிப்பிட்ட நேரத்துக்குள் சென்றடையும் படகுகளுக்கு இந்திய படகு போட்டிகள் சங்கம், தமிழ்நாடு விளையாட்டு மேம்பாட்டு ஆணையம் ஆகியவற்றின் சார்பில் பரிசுகளும், சான்றிதழ்களும் வழங்கப்படும்.

தஞ்சை பெரிய கோவிலின் ஆயிரம் ஆண்டு நிறைவு விழாக் கொண்டாட்டம்:அரசு லட்சங்களை இல்லை கோடிகளை செலவு செய்து ராஜராஜனின் கைங்கர்யத்தினால், இன்றுள்ள இந்து விரோத நாத்திகர்கள் கூட்டம் போட்டுள்ளனர். ராஜராஜன், ராஜேந்திரன் புகழ் பெற்றது இந்தியாவின் பெரும் பகுதியை வென்றது, தென்மேற்கு ஆசிய நாடுகளை வென்றது என்ற நிலையில் இருந்தது. தென்னிந்திய கடற்கரைகள் மற்றும் இந்து மஹா சமுத்திரத்தில், இவர்களை எதிர்த்து யாரும் கப்பல் விட முடியாது. கப்பற் கொள்ளைக்காரர்கள் சோழர்கள் என்றாலே கதிகலங்குவார்கள். ஆனால், இன்றைய தமிழக இந்தியர்கள் அல்லது இந்தியாவை வெறுக்கும் தமிழர்கள், கடற்கரைகளையே கொள்ளைக் காரர்களுக்கு தாரைவார்த்து கொடுத்துள்ளனர். கடத்தலில் பங்குப் பெற்று தாய்நாட்டையேக் காட்டிக் கொடுக்க தயாராக உள்ளனர். அக்காலத்திலும் அப்படித்தான். உள்ளூர் பாண்டியர்களும், மலையாளத்து சேரர்களும் அரேபியர்கள் மற்றும் சீனர்களுடன் சேர்ந்து கொண்டு சதி செய்தனர். முன்னூறு ஆண்டுகளில் சோழ பேரரசை மறையச் செய்து விட்டனர்.

[2] தினத்தந்தி, பாய்மர படகு போட்டியில் மாணவர்களுக்கு பயிற்சி,  22-09-2010; http://www.dailythanthi.com/article.asp?NewsID=595625&disdate=9/22/2010

[3] http://www.dinakaran.com/sportsdetail.aspx?id=15988&id1=2

பல்லாவரத்தில் கிடைத்துள்ள அதிசய வட்டக்கல் பழமையானதா?: பல்லாவரம் தர்கா சாலை சுரங்கப்பால திட்டத்திற்காக பள்ளம் தோண்டிய போது, ஏழு அடி அகலம், ஒன்றரை அடி உயரத்திலான, வட்ட வடிவிலான ஒரு ராட்சத கல் கிடைத்தது[1]. இந்த கல் வரலாற்றுப் பெருமை கொண்டதாக இருக்கலாம் என்று கருதப்படுவதால், தொல்லியல் துறையினர் இதை ஆய்வு செய்ய வேண்டும் என்று பொதுமக்கள் கோரியுள்ளனர். அப்பகுதி மக்கள் கூறுகையில், “பழைய பல்லாவரத்தில் சில பகுதிகளை புராதன சின்னங்கள் கொண்ட பகுதியாக தொல்லியல் துறை அறிவித்துள்ளது. இந்நிலையில், சுரங்கப் பாலத்திற்காக பள்ளம் தோண்டிய போது, பழங்கால கல் கிடைத்திருப்பதால், மேலும் பள்ளம் தோண்டும் பட்சத்தில் இப்பகுதியில் மேலும் சில அரிய புராதன சின்னங்கள் கிடைக்க வாய்ப்புள்ளது. எனவே, தொல்லியல் துறையினர் இங்கு நேரில் வந்து ஆய்வுகளை மேற்கொண்டு, கிடைத்துள்ள வட்டக்கல் வரலாற்றுப் பெருமை வாய்ந்ததா என்பதை அறிய வேண்டும்’ என்றனர்.

Pallavaram-circular stone-recovered

பல்லவபுரத்தின் தொன்மை: சென்னை பல்கலைக் கழக தொல்லியல் வரலாற்றுத் துறையினர் மேற்கொண்ட ஒரு கள ஆய்வில், அக்காலத்தில் பல்லாவரம் மிகச் சிறந்த வணிக நகரமாக பல்லவர்களால் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது தெரிந்தது.  பல்லாவரம் நகரின் குறிப்பிட்ட சில இடங்களில் தொன்மையை பறைசாற்றும் சான்றுகள் உள்ளதாக தெரிய வந்துள்ளதால், அந்த இடங்களில் கட்டுமானங்கள் கட்ட தொல்லியல் துறை தடை செய்துள்ளது. இந்நிலையில், பாலம் கட்டுவதற்காக பல்லாவரத்தில் தோண்டும் போது கிடைத்த ஒரு வட்ட வடிவிலான கல் கிடைத்திருப்பது, பரபரப்பை ஏற்படுத்தியுள்ளது[2].

Pallavaram-Cave temple -occupied by the Muslims

சுரங்கப்பாலம் கட்டுவதற்காக தோண்டுதல் பணி: பல்லாவரம் ஜி.எஸ்.டி., சாலையையும், கீழ்கட்டளையையும் இணைக்கும் வகையில் தர்கா சாலையில் 17.92 கோடி ரூபாய் மதிப்பில் இலகு ரக வாகன சுரங்கப்பாலம் அமைக்கப்பட்டு வருகிறது. மேற்கு பகுதியில் சுரங்கப்பால பணிகளுக்கு தேவையான 2,800 சதுர மீட்டர் அளவிலான நிலம் கையகப்படுத்தப்பட்ட நிலையில், நெடுஞ்சாலைத் துறையினர் பொக்லைன் இயந்திரம் மூலம் அங்கிருந்த கட்டடங்களை அகற்றி வருகின்றனர். இந்நிலையில், ரயில்வே கேட்டில் இருந்து மேற்கு பகுதியில் சுரங்கப்பால பணிகளை துவங்கும் வகையில், அங்கு பொக்லைன் இயந்திரம் மூலம் நேற்று பள்ளம் தோண்டப்பட்டது. சுமார் எட்டு அடி ஆழத்தில் பாறைகள் தென்பட்டன. சுற்றிலும் உள்ள மண் அப்புறப்படுத்தப்பட்ட நிலையில், ஏழு அடி அகலம், ஒன்றரை அடி உயரத்திற்கு பிரமாண்டமான முழு நீள கருங்கல் ஒன்று பத்திரமாக மீட்கப்பட்டது. கல்லில் எந்த இடத்திலும் இணைப்பு இல்லை. பழங்கால எழுத்துக்கள், குறியீடுகளும் இல்லை. இது குறித்து ஆலந்தூர் தாசில்தாருக்கு தகவல் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

Cave-temple-at-Pallavaram-used as Darga by the Muslims

மஹேந்திரவர்மன் கட்டிய குகைக் கோவில்: பல்லாவரம் என்கின்ற பல்லவபுரம் பல்லவர்களால் ஆளப்பட்டதால், அப்பெயர் பெற்றது. “பஞ்சப் பாண்டவர் மலை” என்று அழைக்கப்படுகின்ற, இம்மலைக்குன்றின் மீது, ஐந்து பிரகாரகங்கள் கொண்ட குகைக் கோவில், முதலாம் மஹேந்திரவர்மனால் கட்டப்பட்டது. நடுவில் பிரம்மா, இரு பக்கமும், சிவன், விஷ்ணு மற்ற இரண்டு பிரகாரகங்களில் இரண்டு கடவுளர்கள் இருப்பது போல இக்கோவில் கட்டப்பட்டது. இப்பொழுது, இடிபாடுகளுடன் இருக்கும் இந்த குகைக் கோவில், முஸ்லீம்களால் ஆக்கிரமிக்கப் பட்டு, தர்காவாக உபயோகிக்கப் பட்டு வருகிறது[3]. இதை புகைப்படம் எடுக்கவும் தடுக்கிறார்கள். போதாகுறைக்கு முகமதுவின் உடற்கூறு அங்கு இருக்கிறது என்று வேறு கதைவிடுகிறார்கள். தொல்துறைத் துறையினர் இங்கு எப்படி மெத்தனமாக இருக்கிறார்கள் என்று தெரியவில்லை[4].

Pallavaram-Cave temple -occupied -by the Muslims

இந்திய தொல்துறைப் பிரிவினரால் குறிக்கப்பட்ட கல்வெட்டுகள்: கோவில் தூண்களில் சமஸ்கிருதம், தெலுங்கு மற்றும் தமிழ் மொழிகளில் எழுதப் பட்ட கல்வெட்டுகள் உள்ளன[5]. ஆனால், இப்பொழுது முஸ்லீம்கள் சுவர் எழுப்பி, வெள்ளை அடித்து அவற்றை மறைத்து விட்டனர். இந்த தூண் கல்வெட்டுகள் திருச்சியில் உள்ளது ;போலவே உள்ளது என்றும் ஜொவ்வே டுப்ரெயில் போன்ற ஆராய்ச்சியாளர்கள் கூறியுள்ளார்கள்[6]. ஒருவேளை, மலைக்கோவிலுக்கு போகும் வழியில் உள்ள “சண்மதங்களைக்” குறிப்பது போல இக்கோவிலும் கட்டியிருக்கலாம். அருகில் இடிந்த கட்டுமானங்கள் உள்ளன.

Pallavaram-Cave temple occupied by the Muslims

சென்னையிலுள்ள சரித்திர ஆசிரியர்கள், ஆராய்ச்சியாளர்கள் தூங்குகிறார்கள் போலும்: சென்னையில், பலமுறை, இந்திய வரலாற்றுப் பேரவை, தென்னிந்திய வரலாற்றுப் பேரவை, தமிழ்நாடு வரலாற்றுப் பேரவை, போன்றவை மாநாடுகள் நடத்தியுள்ளன, ஆனால், இதைப்பற்றிக் கவலைப்ப்ட்டதாகத் தெரியவில்லை. பல்லவர்களைப் பற்றி சென்னையிலேயே இருந்து கொண்டு, வாய் கிழிய பேசும் “வாய் சொல் வீரர்கள்”, முதலியோரும் கண்டுகொள்வதில்லை. கோடிகளைக் கொட்டி தமாஷா கொண்டாடும் செந்தமிழ் சூராதி சூரர்களும் குருடர்களாகத்தான் இருந்து வருகிறார்கள்.

Pallava_cave_temple-Trichy இது உச்சிப் பிள்ளையார் கோவிலுக்கு போகும் வழியில் உள்ளது. ஒப்புமைக்காகக் காட்டப் படுகிறது.

No. 8.

(A. R. No. 411 of 1904).

Trichinopoly, Trichinopoly Taluk, Trichinopoly District.

On the beam and pillars in the upper cave on ‘the rock.’

Of the two monolithic  caves, one at the foot and the other half-way up, of ‘the rock’ t Trichinopoly, the latter alone contains inscriptions, two of which, published in South Indian Inscriptions, Vol. I, pages 29 and 30, state that the cave (upper) was constructed by Gunabhara (i.e.) Mahendravarman I.  A verse inscription (No. 9 below) engraved on the beam over the inner row of pillars here, calls the cave Lalitankura-Pallavesvara-griham’ after the title ‘Lalitankura’ of this king, which also occurs in his record at Pallavaram.  His birudas are engraved in bold Pallava-Grantha and Tamil characters on all the pillars in the upper cave at Trichnipoly.  The outer wall of the sanctuary in this cave seems to have contained an inscription, but only a few letters of its first line are now visible, the rest being completely damaged.  The name ‘Mahendravikrama’ is found mentioned in the inscription on the extreme left outer pillar and most of the birudas occurring here are also found in the records of this king at Pallavaram and other rock-cut excavations of his time.  Some of these titles are unintelligible and appear to be Telugu in origin.  The bottom of each of the four pillars contains a biruda in the Pallava-Tamil characters, of which only two are now clear, viz.  Pinapinakku and Chitti[rakara]ppuli.

It is of interest to note that the birudas are alphabetically arranged and so engraved on the front face of the pillars.  The same arrangement, though followed in the Pallavaram inscription, is not so conspicuous there as in the present record (plates I and II).

The characters employd in the present inscriptions are of an ornate nature and provide an interesting contrast with the simpler variety of letters found in the Pallavaram record of the same king, where almost all these birudas are repeated.

A description of the cave is found in the Memoir of the Archaeological Survey of India, No. 17, pages 13 – 15.

No. 13.

(A. R. No. 369 of 1908).

Pallavaram, Saidapet Taluk, Chingleput District.

On the beams in the rock-cut cave now used as a ‘Darga’.

This inscription is engraved in Pallava-Grantha characters in a single line on the beams of the upper and lower verandahs of the rock-cut cave[7] (plates II and IV.) It gives a long list of birudas, some of them obscure in their import, of the Pallava king Mahendravikrama (I) with whose name the inscription commences.  These titles are in Sanskrit, Tamil and Telugu and indicate the character, erudition and personal tastes of the king.  Some of these birudas are also found in the upper cave at Trichinopoly (No. 8 above).

The rock-cut temple is described in the Memoir of the Archaeological Survey of India, No. 17, page 16.

http://www.dinamalar.com/News_Detail.asp?Id=87134

[2] பல புராதன இடங்களில் கட்டுமான வேலைகள் நடந்து வருகின்றன. ஆனால், இதுவரை எந்த பழங்கால சிற்பங்கள், கட்டுமானப் பொருட்கள், சிலைகள், கட்டிடங்கள் முதலியவை கண்டதாக செய்தி வரவில்லை. ஒருவேளை, அப்படி கண்டாலும் தமது வேளை நின்றுவிடுமேயன்று, காண்டிரக்டர்கள் மறைத்து விட்டிருக்கலாம். இதனை மக்கள் பார்த்து விட்டதால், செய்தியாக வந்துள்ளது போலும்!

[3] http://www.cmi.ac.in/gift/Archeaology/arch_tambaramhistory.htm

[4] இரண்டு தினங்களுக்கு முன்பு, ஒரு கோவிலில் அம்மன் சிலை வைத்ததற்கே, ஓடி வந்து அதனை அகற்றியுள்ளனர். ஆனால், பல மசூதிகளில் முஸ்லீம்கள் தமக்கு இஷ்டம் போல உபயோகித்து வருகிறார்கள். அதனைக் கட்டுப்படுத்துவதில்லை.

[5] V. Venkatatasubba Ayyar, South Indian Inscriptions, Vol.XII – The Pallavas, Government Press, Madras, 1942, Plates – II and IV, pp.8-9.

[6] G. Jouveau-Dubreuil, Pallava Antiquities, Asian Educational Serives, New Delhi, p.25.

[7] http://www.whatisindia.com/inscriptions/south_indian_inscriptions/volume_12/stones_1_to_25.html

பொதுவாக இன்று இந்தியர்கள், இந்தியா அல்லாத இந்தியாவிற்குப் பொறுந்தாத கலாச்சாரம், பண்பாடு, பாரம்பரியம், நாகரிகம்……….முதலியவற்றைப் பின்பற்றுவதால்தான் இத்தகைய சோரம் போகும் நிகழ்வுகள் அரங்கேறுகின்றன.

குறிப்பாக, இந்தியா எனும்போதே “பாரதத்தை” விட்டுவிடுகிறோம். அரசியல் நிர்ணய சட்டம், இந்தியா என்கின்ற பாரதம் என்றதால், பாரத்தத்தை மறைந்து வாழ்கின்ற பாரத மக்கள், தங்களது தாம்பத்திய, குடும்ப, ஆண்-பெண் நல்லுறவுகளை இழந்து உழல வேண்டிய நிலைக்கு வந்து விட்டோம்.

“கற்பில் சிறந்தவள் கண்ணகியா, மாதவியா” என்று ஆரம்பித்து, “கற்பில் சிறந்தவள் சீதையா, மண்டோதரியா” என்றாகியபோதே, பொறுப்புள்ள மக்கள் அதைப் பற்றி சிந்திக்காமல், வெட்டியாக நேரத்தை விரசத்தில் வீணாக்கி, தமிழை விபச்சரமாக்கிய, கொச்சைப்பேர்வழிகளைத் தலைவர்களாக்கினார்கள். அவர்கள்தாம் அன்று “(……………)…………………ஆளுக்குப்பாதி” என்று போஸ்டர்கள் ஒட்டி, இத்தகைய சீரழிவை ஆரம்பித்து வைத்தனர். எனவே, அந்த அயோக்கியர்களை ஏன் விரட்டக்கூடாது?